Imiennik (strona 25 z 206)

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów będzie- i -sław ("sława"). Mogło więc stanowić życzenie sławy dla dziecka. Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Bądzisław, Bądzsław, Bąsław

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa beatus - błogosławiony.

Jest to żeński odpowiednik imienia Beat. Pochodzi od łacińskiego słowa beata oznaczającego "błogosławiona, szczęśliwa, przynosząca szczęście". Inne tłumaczenie tego słowa, wywodzące się z greckiego słowa "beatus" oznacza "walcząca".

Jest to imię łacińskie, pochodzące od słowa beatrix ("przynosząca szczęście") albo od wyrazów viator, viatrix (wymawianych: biator, biatriks), które oznaczały: "podróżujący lub uszczęśliwiający". W Polsce używane od XIII wieku.

Jest to imię męskie, łączone z germańskim słowem beadu, beado, oznaczającym: "wojna, walka".

Jest to imię żeńskie pochodzenia irlandzkiego, wywodzące się od wyrazu pospolitego bec, beag" "mała, niska". Ciekawostka Bega to nie tylko imię ale także nazwa miasta w Australii w stanie Nowa Południowa Walia oraz rzeki w Rumunii.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Wywodzi się od słowa benedictus, oznaczającego "tego, o którym się dobrze mówi" czy też "tego, któremu się dobrze życzy".

Jest to żeńska forma imienia Benedykt.

Jest to imię męskie pochodzenia hebrajskiego. Oznacza "syna południa" lub "syna prawicy". W języku hebrajskim bowiem północ jest utożsamiana z lewą, a południe z prawą stroną.

Jest to imię męskie pochodzące od św. Filipa Benicjusza.