Imiennik (strona 191 z 206)

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, zapisywane w Polsce od średniowiecza. Pierwszy człon to diot - "lud"" drugi to bald - "odważny, śmiały". Można je tłumaczyć jako "sławny wśród ludzi" Ciekawostka: Inna forma tego imienia to Teobald

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, prawdopodobnie od nazwy rzeki Tyber

Jest to imię żeńskie pochodzące ze starożytnego Rzymu, żeński odpowiednik imienia Tyburcjusz, Tyburcy. Tyburcja była imieniem dynastycznym córek władców Oranii.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego (Tiburtius) o niepewnej etymologii. Przypuszcza się, że utworzone zostało od nazwy miejscowej Tiburis.

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Titianus, co oznacza "pochodzący od Tytusa", "należący do Tytusa".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, od nazwy rodowej Titianus, co oznacza "pochodząca od Tytusa", "należąca do Tytusa".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego, pierwotnie przydomek od nazwy tigris, "idis - "tygrys, tygrysica".

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, a wywodzi się od słowa oznaczającego "ten, który czci".

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego, żeński odpowiednik imienia Tymon, utworzonego od greckich imion złożonych typu Tymoteusz" po odrzuceniu drugiego członu imienia" za pomocą przyrostka -n

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego. Wywodzi się od słów thymos i theos oznaczających "ten, który czci Boga".