Imiennik (strona 150 z 206)

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: ostro ("ostry") i gniew ("gniew"). Mogło oznaczać "tego, którego gniew jest gwałtowny".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z dwóch członów: ostro i wod ("wodzić, wodzić się"). Mogło oznaczać "surowego dowódcę".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego. Wywodzi się od słowa oznaczającego "rządzący z łaski bogów".

Jest to żeński odpowiednik imienia Oswald.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone ze staroniemieckich słów t - "posiadłość, dobrobyt" oraz mri - "sławny". Imię to było nadawane w Polsce już w średniowieczu. Ciekaowstka Inne formy tego imienia to Otmar, Audomar. Co więcej, Saint-Omer-en-Chaussée to miejscowość i gmina we Francji, w regionie Pikardia, w departamencie Oise, której nazwa pochodzi od imienia św. Otmara.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożone z elementów od - "zdrowie, dobrobyt" i wakar - "czujny, baczny".

Jest to imię pochodzenia starosaksońskiego, od słowa od - "majątek". Oznacza: "zamożny". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Otton, Odo, Odon.

Jest to imię pochodzenia starosaksońskiego, od słowa od ("majątek"). Oznacza: "ktoś, to jest zamożny". Ciekawostka Inne formy imienia Otto to Odo oraz Odon.

Jest to żeński odpowiednik germańskiego imienia Otto oznaczający "bogatą wojowniczkę" lub "obrończynię bogactwa".

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, wywodzące się od łacińskiej nazwy rodowej, która z kolei być może pochodzić od łacińskiego słowa ovis" "owieczka" lub też mieć pochodzenie oskijsko-umbryjskie.