Imiennik (strona 13 z 206)

Etymologia imienia Anita nie jest jednoznacznie ustalona. Jest na ten temat kilka teorii. Jedna z nich głosi, jakoby imię to pochodziło z języka niemieckiego" to zdrobniała forma imienia Anna. Według innej wersji, imię wywodzi się z języka hiszpańskiego i jest to zdrobniała forma imienia Anna. Inna teza mówi o skróconej formie imienia Juanita (hiszpańska Joanna). Kolejna zaś, że imię to wywodzi się z języka hebrajskiego i znaczy"ciesząca się łaską bożą".

Imię Anna (Hanna) oznacza w języku hebrajskim "łaska"; tłumaczy się je jako "pełna wdzięku, łaski". W Polsce pojawiło się w XIII wieku, zaś w formie Hanna nieco później - w XIV wieku. Forma Hanna stała się imieniem nadawanym samodzielnie. Imię Anna jest od wielu lat jednym z najpopularniejszych imion w Polsce.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, złożonego z członów ans "Bóg" i beracht "jasny, lśniący". Można zatem to imię rozumieć jako "jaśniejący Bóg".

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, oznaczające "tego, który otrzymał miecz". Imię to często nosili królowie Szwecji. Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Oskar.

Jest to imię męskie pochodzenia germańskiego, oznaczające "tego, który otrzymał miecz". Imię to nosili królowie Szwecji. Ciekawostka Inną formą tego imienia jest Oskar.

Jest to greckie imię męskie, pochodzące od wyrazu pospolitego anthrós - "kwitnący, kwiatowy". Ciekawostka Inne formy tego imienia to Anterus, Anteros

Jest to imię męskie pochodzenia greckiego, znane przede wszystkim jako imię królów z dynastii Seleucydów, władającej na obszarach Bliskiego i Środkowego Wschodu w okresie hellenistycznym.

Imię męskie wywodzące się od starożytnego rzymskiego rodu Antonii. Najsłynniejszą postacią tego rodu był Marcus Antonius, czyli Marek Antoniusz. Imię to występuje w Polsce od XIII wieku.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, żeński odpowiednik imienia Antoni.

Jest to imię pochodzenia łacińskiego, powstałe od męskiego imienia Antoni.