Imiennik — imiona męskie na literę C (strona 3 z 4)

Jest to imię męskie pochodzenia słowiańskiego, nienotowane w źródłach staropolskich.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów ciecho- ("uciecha, pociecha") i -sław ("sława"). Imię to mogło oznaczać "sławiący radość".

Jest to staropolskie imię męskie złożone z członów ciecie- ("ciotka") i -rad ("być zadowolonym, chętnym, cieszyć się"). Mogło zatem oznaczać "ten, który jest życzliwie nastawiony do cioci". Ciekawostka Inne formy tego imienia to: Ciecirad, Cieciered, Cieciurad, Ciećrad.

Jest to starosłowiańskie imię męskie, stanowiące formę skróconą od imienia Ciechosław lub Cieszysław.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów cieszy- ("cieszyć") i -bor ("walka"). Oznaczałoby więc "tego, którego cieszy walka". Ciekawostka Inna forma tego imienia to Cieszbor.

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów cieszy- ("cieszyć") i -mir ("pokój, spokój, dobro"). Oznaczałoby więc "tego, którego cieszy pokój". Ciekawstka Inne formy tego imienia to: Cieszymiar, Cieszymier, Cieszmir, Cieszmiar, Cieszmier, Cieszymierz.

Jest to staropolskie imię męskie. Składa się z członu cieszy- ("cieszyć") i -mysł ("myśleć", "myśl"). Mogło oznaczać "ten, którego cieszy myślenie".

Jest to staropolskie imię męskie, złożone z członów cieszy- ("cieszyć") i -sław ("sława"). Oznaczałoby więc "tego, którego cieszy sława".

Jest to imię męskie pochodzenia łacińskiego. Zostało utworzone od nazwy wyspy Cypr przyrostkiem -ianus i oznaczająło "człowieka pochodzącego z Cypru, Cypryjczyka". W Polsce pojawiło się w XII wieku, z początku w łacińskiej formie Cyprianus, a także Cypryjan i wschodniosłowiańskiej Kupryjan.

Jest to imię męskie pochodzenia perskiego. Wywodzi się od słowa znaczącego "pasterz".