Imiennik — imiona żeńskie na literę A (strona 2 z 11)

Jest to imię żeńskie, odpowiednik imienia Adolf. Pochodzi od staroniemieckiego Adalwolf. Adal - "szlachetny", wolf - "wilk". W Polsce imię rzadkie, po II wojnie światowej raczej nie nadawane, ze względu na konotacje z postacią Adolfa Hitlera. Ciekawostka 608 Adolfine to nazwa planetoidy z pasa głównego asteroid, okrążającej Słońce w ciągu 5 lat i 97 dni w średniej odległości 3,02 j.a. Została ona odkryta 18 września 1906 roku w Landessternwarte Heidelberg-Königstuhl w Heidelbergu przez Augusta Kopffa. Nazwa planetoidy pochodzi od drugiego imienia Jenny Adolfine Kessler, przyjaciółki odkrywcy.

Jest to łacińskiego pochodzenia imię żeńskie, odpowiednik imienia Adrian/Hadrian. Adrianus pierwotnie znaczyło człowiek pochodzący z miejscowości Adria (Hadria) w okolicach Wenecji. Częściej - w formie Adrian - nadawano je chłopcom.

Jest to imię żeńskie pochodzenia łacińskiego, odpowiednik męskiego imienia Adrian. Wywodzi się od imienia Hadrian. Hadrianus - pochodzący z Hadrii, czyli włoskiego miasta z regionu morza Adriatytyckiego. Imię Adrian częściej było nadawane chłopcom - jako imię żeńskie w zapiskach po raz pierwszy znalazło się około 1350 roku.

Jest to imię pochodzenia greckiego, wywodzi się z mitologii kultury helleńskiej. Afrodyta była grecką boginią miłości, piękna, kwiatów, pożądania i płodności. Jej rzymska odpowiedniczka to Wenus. Według legendy Afrodyta miała powstać z piany morskiej (gr. aphros) u wybrzeży Cypru. Ciekawostka W antycznej Grecji Afrodyta była opiekunką zakochanych i żeglarzy.

Jest to imię żeńskie, pochodzenia greckiego. Imię jest odpowiednikiem imienia Afrodyzy lub Afrodyzjusz. Imię pochodzi od imienia bogini miłości, piękna, kwiatów i płodności - Afrodyty. Ciekawostka Afrodyzja to również nazwa starożytnego miasta w Azji Mniejszej w Karii (w południowo-zachodniej Anatolii)" lokalnego ośrodka kultu bogini-matki, utożsamianej przez starożytnych Greków z Afrodytą.

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego. Powstało z przymiotnika Agápetos, czyli "drogi, kochany".

To imię, które wywodzi się z języka greckiego od słowa agathe, czyli "osoba dobra, szlachetna, wspaniała ciepła, o wielkim sercu" lub agathos - "dobrze urodzony, szlachetny". Imię żeńskie do języka polskiego, jak i do wielu języków europejskich, przeszło z łaciny kościelnej, gdzie brzmiało Agatha. Do łaciny weszło z kolei właśnie z języka greckiego. W Polsce używane od XIII wieku w postaci Agata, a w XIV wieku też Jagata. Ciekawostka Jedno ze zdrobnień tego imienia brzmi Ofka. Wzięło się stąd, że w średniowieczu rozpowszechniła się inna postać tego imienia wywodząca się z Rusi: Agafija, Hafija, Oafija, Ohafija. Stąd też wzięło się zdrobnienie Ofka.

Jest to imię żeńskie o niejasnej etymologii. Może pochodzić z języka greckiego (gr. hagne, agne" "czysta, dziewicza"). W średniowieczu imię to występowało w Polsce w kilku postaciach: Agnieszka, Angnieszka, Jagnieszka, Jegnieszka, a także Agna i Jagna. Od tego ostatniego zdrobnienie Jagienka.

Jest to imię żeńskie pochodzenia greckiego. Żeńska forma imienia Agrypin.

Jest to imię pochodzenia arabskiego (oznacza "nagroda, korzyść") lub greckiego, od Haides, Hades - "pan świata cieni".