Dieta – drugi trymestr

Odżywianie w ciąży powinno być regularne i urozmaicone, według zasad: „jem mniej, a częściej” oraz „jem dla dwóch, a nie za dwóch”. Dbanie o pełnowartościowe produkty spożywcze na talerzu to podstawa poprawnego żywienia. Spożywanie warzyw wraz z odpowiednio przygotowanym mięsem, drobiem czy rybą (pieczenie, duszenie, gotowanie na parze, grillowanie) pozwoli zapewnić taką kaloryczność posiłków, która nie przyczyni się do powstania zbędnych kilogramów. Przeciętna kaloryczność diety w ciąży w tym okresie powinna wynosić ok. 2600 kcal dziennie (to jest około 300 kcal więcej w porównaniu do pierwszego trymestru, co odpowiada 3 plasterkom sera żółtego, dwóm bananom lub jednej kanapce).

Odżywianie w ciąży jest bardzo uzależnione od potrzeb dziecka, któremu w tym czasie potrzeba zwiększonych dawek żelaza, kwasu foliowego i witamin z grupy B do tworzenia krwi, białka, wapnia, cynku, jodu i kwasów tłuszczowych oraz do budowy nowych komórek nerwowych, tkanek, mięśni i kości. Niektóre pierwiastki potrzebują witamin wspomagających ich wchłanianie, np. witamina C pomaga wchłaniać żelazo, a witamina Dwapń, toteż rekomendowane jest przyjmowanie multiwitaminowych preparatów, ale zawsze w uzgodnieniu z lekarzem prowadzącym ciążę.

Kobieta od czwartego miesiąca ciąży powinna dbać o małokaloryczne i wartościowe posiłki. Nie ma uzasadnienia do zbytniego przybierania na wadze. Dziecko potrzebuje jakości, a nie ilości pożywienia. Dieta na drugi trymestr ciąży powinna zawierać jajka, chude mięso i tłuste ryby (najlepiej świeże i wędzone, jak najmniej przetworzone i niemrożone). Do tego należy dokładać kaszę, brązowy ryż, zielone i strączkowe warzywa, pełnoziarniste pieczywo. Doskonałą przekąską są pestki dyni i słonecznika, suszone morele i śliwki, jogurty i kefiry.

Zapotrzebowanie na wapń w ciąży możemy realizować poprzez spożywanie serów żółtych (o dziwo, większe pokłady wapnia niż w twarogu). Cynku możemy szukać w fasoli i grochu, jodu i kwasów tłuszczowych w oliwie, tłustych rybach (makrela, łosoś, halibut, śledź, dorsz, tuńczyk). Źródłem żelaza są, np. mięso, podroby, drób, żółtka jaj, zielone warzywa liściaste, ziemniaki, marchew, natka pietruszki. Szczególnie należy zwrócić uwagę na odpowiednie spożycie tych produktów, bowiem żelazo w ciąży odgrywa podstawową rolę w wytwarzaniu hemoglobiny oraz oddychaniu tkankowym. Niedobór żelaza w ciąży prowadzi do anemii, która coraz częściej dotyczy znacznej grupy kobiet ciężarnych w tym okresie. Planując posiłki z produktów bogatych w żelazo, należy komponować je z tymi, które zawierają witaminę C – kapustą, brukselką, pomidorami, rzepą, szczypiorem, chrzanem, cytrusami, malinami, truskawkami, agrestem.

Błonnik możemy znaleźć w pieczywie pełnoziarnistym, płatkach jęczmiennych, otrębach pszennych, kaszy gryczanej i jęczmiennej, warzywach, suszonych owocach. Przy spożywaniu produktów błonnikowych należy odpowiednio nawadniać organizm. Dieta w drugim trymestrze ciążyto także płyny. Zaleca się picie słabej herbaty, wody mineralnej, soków warzywnych i owocowych, przecierów i kompotów, chudego mleka.

Tak, jak istnieją nakazy, są też pewne ograniczenia i zakazy. Odżywianie w ciąży powinno być wolne od tłuszczów zwierzęcych i cholesterolu. Nie mniej jednak zjedzenie od czasu do czasu potrawy smażonej nikomu nie zaszkodzi, ale zawsze do przygotowania takiej potrawy używajmy oleju rzepakowego bądź oliwy z oliwek. Należy ograniczać także spożycie kawy, mocnej herbaty i innych napojów zawierających kofeinę, także potraw ciężkostrawnych i wzdymających, np. fasolki po bretońsku czy bigosu.

Kobieta w tym okresie powinna zdecydowanie ograniczać spożycie pokarmów wysokoenergetycznych (słodyczy, tłuszczu, fast foodów, pizz itd.), natomiast ze względu na coraz częściej występujące w tym okresie zaparcia, zgagi i kłopoty żołądkowe, zaleca się spożywanie większej ilości błonnika pokarmowego. Zakazane w diecie ciężarnej są takie produkty, jak sery pleśniowe, ze względu na możliwość zakażenia listeriozą oraz surowe mięso. Alkohol w każdej dawce jest absolutnie zakazany – przenika on przez łożysko do organizmu dziecka, powodując nieodwracalne zmiany neurologiczne płodu.