Trzymanie główki

Noworodek od razu po urodzeniu nie jest przyzwyczajony do walki z grawitacją – do tej pory wody płodowe chroniły go przed tym problemem. Teraz dziecko musi się nauczyć napinać mięśnie tak, by utrzymać główkę prosto. Słabiutkie jeszcze mięśnie karku i szyi potrzebują "treningu". Zabierze to dziecku kilka miesięcy, bo dodatkowa trudność leży w budowie anatomicznej noworodka. Jego główka w stosunku do reszty ciała jest bardzo duża. Dziecko nie ma szans na samodzielne podniesienie główki aż do 2. miesiąca życia. Do tego czasu podtrzymywanie główki dziecka jest obowiązkiem rodziców. Nawet jeśli wydaje się, że dziecko potrafiłoby już sobie poradzić bez podtrzymania główki, nie eksperymentujmy. Problem z utrzymaniem główki może wywołać gwałtowne odchylenie główki do tyłu, a to z kolei oznacza ryzyko naciągnięcia mięśni karku, urazu główki czy urazu kręgosłupa. Taki gwałtowny ruch to także ryzyko, że dziecko wypadnie z rąk opiekuna. Podtrzymywanie główki noworodka zwiększa także poczucie bezpieczeństwa malucha przy podnoszeniu.

Zobacz odpowiedzi na pytania osób, które miały do czynienia z tym problemem:  

• Problemy z utrzymaniem główki przez czteromiesięczne niemowlę - odpowiada mgr Agata Hensoldt-Jankowska

• Przekrzywianie główki u 7-miesięcznego dziecka - odpowiada dr n. med. Adrianna Wilczek

• Problemy z odwróceniem główki u dziecka - odpowiada dr n. med. Jolanta Uchman 

Wszystkie odpowiedzi lekarzy

Pierwsze samodzielne utrzymanie główki przez dziecko to zazwyczaj drugi miesiąc rozwoju. Wtedy maluch położony na brzuszku samodzielnie unosi główkę na kilka sekund, mniej więcej pod kątem 45 stopni. Siedząc, oczywiście na razie tylko na krótko i najlepiej na kolanach rodzica, także podtrzymuje samo główkę. To tylko pierwsze próby. Dziecko trzymiesięczne utrzymuje główkę swobodnie uniesioną podczas leżenia na brzuchu.

Kiedy już maluch samodzielnie zaczyna podnosić główkę, można mu trochę pomóc w ćwiczeniu nieprzyzwyczajonych mięśni karku. Najprostszym sposobem na bezpieczne trenowanie unoszenia główki jest kładzenie dziecka na brzuszku. Początkowo nie powinno to trwać zbyt długo, bo maluch się zmęczy. Ale z czasem będzie mógł przebywać na brzuszku i się rozglądać coraz dłużej, a mięśnie karku będą coraz silniejsze i sprawniejsze. Oprócz tego, obserwowanie świata z nowej perspektywy na pewno da mu wiele radości. Pamiętajmy przy tym, aby nigdy nie zostawiać malucha samego w pozycji na brzuszku i nie kłaść go w tej pozycji do spania.

• Główka niemowlaka
• Dziecko 1 miesiąc
• Rozwój motoryczny niemowląt
• Jak kąpać niemowlę?
• 8 objawów chorobowych u dziecka, które wymagają szybkiej diagnozy lekarskiej

Dziecko, które jeszcze samo nie podnosi główki, może być noszone tylko w pozycjach, które zapewniają jej podparcie. Klasyczna pozycja noszenia to maluszek w pozycji półleżącej, z główką w zgięciu łokcia opiekuna, a pupą na jego dłoni. Dziecko może być także noszone w pozycji przytulenia pleckami do brzucha opiekuna. Dzięki temu może obserwować wokół siebie więcej ciekawych rzeczy. Innym sposobem jest noszenie dziecka w chuście, oczywiście w pozycji bezpiecznej dla noworodka, z podtrzymaną główką.

Dobrze jest zmieniać pozycje noszenia, zawsze pamiętając o podtrzymywaniu głowy. Taka zmienność pozwala dziecku oglądać świat z różnych perspektyw i rozwijać umiejętności ruchowe na różnych płaszczyznach. Zmieniamy także ręce, na których nosimy dziecko – raz powinno być noszone po prawej stronie, raz po lewej. Dzięki temu będzie się rozwijało symetrycznie, to znaczy, że obie strony ciała będą miały szansę na harmonijny rozwój.