etapy rozwoju dziecka

By dziecko mogło się prawidłowo rozwijać, jego mózg potrzebuje różnych bodźców. Warto pamiętać, że logiczne myślenie jest tak samo ważne, jak wyobraźnia, która bywa często mylona z bujaniem w obłokach. Tymczasem jej rola jest kluczowa i ma wpływ nie tylko na dzieciństwo. Dlatego warto ją wspierać od samego początku. Jak to zrobić?

Z dzisiejszej perspektywy badania nad psychologią rozwoju człowieka przeprowadzane w pierwszej połowie XX wieku mogą wydawać się kontrowersyjne i nieetyczne. Jednym z przykładów jest eksperyment prof. Winthropa Kellogga, nowojorskiego psychologa, który do badań porównawczych wykorzystał małego szympansa i… własne dziecko.

Ignaś ma niecałe 3 latka. Nie rozwija się tak, jak reszta rówieśników. Polscy lekarze rozkładają ręce. Nadzieją dla Ignasia jest terapia w Kijowie. Przeszkodą dla rodziców są ogromne koszty. Możesz pomóc w walce o zdrowie chłopca. TUTAJ można wpłacać pieniądzę na terapię.

Szkoła waldorfska to alternatywne podejście do edukacji. W Polsce szkoły waldorfskie są objęte nadzorem kuratorium, ponieważ są one traktowane, jako szkoły eksperymentalne. Do tej pory można było zapisywać dzieci do szkół podstawowych i gimnazjów działających na zasadach szkoły waldorfskiej. W większości przypadków są to szkoły niepubliczne, które funkcjonują jednak na takich zasadach co szkoły publiczne. Mimo wszystko szkoła waldorfska nie jest bardzo popularna w Polsce. Na czym polega szkoła waldorfska?

Zajęcia terapeutyczne w wodzie są dla dzieci ogromną przyjemnością.

Pierwszy miesiąc. Miesięczny maluch może przypadkiem zatrzymać wzrok na twarzy rodzica. Wydaje gardłowe dźwięki. Reaguje pozytywnie na miłe bodźce – jednak jego uśmiech nie jest jeszcze świadomy – i negatywnie na ból czy samotność.

Pytanie, jak mądrze wychować dziecko, zadają sobie wszyscy rodzice. Dla każdego z nich najważniejsze jest dobro dziecka i jego prawidłowy rozwój. Jednak w momencie, kiedy następują trudne chwile, a dziecko zaczyna się buntować, zaczynasz zadawać sobie pytanie o skuteczność swoich metod wychowawczych. Musisz jednak pamiętać, że bunt trzylatka jest normalnym etapem w jego rozwoju, z którym każdy rodzic musi się zmierzyć i znaleźć złoty środek w wychowaniu.

Bunt dwulatka (negatywizm dziecięcy) to naturalny etap rozwoju dziecka. Około 18 miesiąca życia dziecko zaczyna się złościć, krzyczy, tupie nogami, najczęściej i najgłośniej wypowiada słówko „nie”. Co się stało z małym aniołkiem? Dziecko właśnie odkryło, że nie jest przedłużeniem mamy lub taty, i chce coraz więcej rzeczy robić samodzielnie. Dziecko chce samo się ubierać, jeść, a pomoc ze strony dorosłego może być odbierana nieprzychylnie. Czasem zrozumieć to wszystko jest tak trudno, że zastanawiamy się, jak reagować na takie zachowania dwulatka. Są jednak sposoby, jak ujarzmić dwulatka. Co to jest bunt dwulatka? Jakie są sposoby na bunt dwulatka? Bunt dwulatka - jak reagować? Wszystko o dwulatku i jego buncie w artykule poniżej.

Rozwój dziecka każdego roku życia staje się coraz bardziej dynamiczny. Okres przedszkolny jest jednak czasem wyjątkowym – dziecko zaczyna się zdecydowanie otwierać na społeczeństwo i angażować emocjonalnie. Do tego dochodzi kwestia usprawniania się czynności ruchowych dziecka, zdolności manualnych oraz umiejętności analitycznego myślenia, wyciągania wniosków i łączenia przyczyn ze skutkami. To, co potrafi 4-latek, trudno ująć w sztywne granice, można jednak sformułować kilka zmian, które każdy rodzic zauważa u swojego małego przedszkolaka.

Jąkanie obejmuje 1% wszystkich dzieci i cztery razy częściej występuje u chłopców niż u dziewczynek. Wyróżnia się trzy rodzaje jąkania. Pierwsze pojawia się u dwu-, trzylatków w czasie, gdy dziecko uczy się mówić. Ten rodzaj jąkania jest niegroźny. Czasem jąkanie jest spowodowane wadliwą budową strun głosowych – można je wyleczyć ćwiczeniami logopedycznymi. Jednak najpowszechniejsze jest jąkanie, które wynika z choroby nerwicowej. Co robić, gdy dziecko się jąka?

Półroczne niemowlę powinno siedzieć, roczne – chodzić. Taki stereotyp dotyczący rozwoju dziecka wpajano rodzicom przez wiele lat. Tymczasem okazuje się, że dziecko nic nie powinno, nic nie musi. Może więc siadać po ukończeniu szóstego miesiąca, ale wcale nie jest to pewnikiem. Rozwój motoryczny dziecka po porodzie przebiega w dwóch głównych osiach: głowa–stopy oraz kręgosłup–ręce. Jednak nie jest to jedyny aspekt rozwoju. Na zwiększonych obrotach, niczym wysokoprężny silnik, pracuje mózg niemowlęcia. Z dnia na dzień tworzy się coraz więcej połączeń neuronowych, które odpowiadają za poszczególne umiejętności: zarówno te ruchowe, jak i emocjonalne, wzrokowe, dotyczące mowy. Oprócz tego każdy malec rozwija się i rośnie we własnym tempie. Istnieją jednak opracowane przez wielu specjalistów z zakresu pediatrii, neonatologii i neurologii wytyczne, które powinien spełniać niemowlak, by lekarz mógł powiedzieć, że rozwija się prawidłowo. Pierwszy rok życia to nieustanny rozwój. Malec nabywa nowych umiejętności z dnia na dzień, ale pewne etapy stanowią swego rodzaju kroki milowe.

Rysowanie to rozrywka i nauka jednocześnie. Dziecko poznaje kolory i kształty, rozwija umiejętność obserwacji i pamięć wzrokową, a także ćwiczy dłoń. Rysunek pozwala dać wyraz uczuciom, gdy maluch jeszcze nie umie powiedzieć, co czuje. Rysowanie stanowi naukę skupienia się przez jakiś czas na jednej czynności. Dodatkowo, rozwija pamięć. Żeby narysować koleżankę, ciocię czy dziadka, maluch najpierw musi sobie przypomnieć, jak ta osoba wygląda.

Pierwszym przyjacielem dziecka - na dobre i na złe - jest rodzic, który wprowadza malucha w otaczający go świat, pokazuje co jest dobre, a co złe, i stanowi dla niego wzór do naśladowania. Niemniej jednak w rozwoju dziecka istotną rolę odgrywają również przyjaźnie nawiązane w wieku przedszkolnym. W odniesieniu do relacji kilkuletnich dzieci lepszym określeniem jest "koleżeństwo", na prawdziwą przyjaźń trzeba bowiem zwykle poczekać do osiągnięcia pewnej dojrzałości emocjonalnej.

Pytanie, co powinien umieć trzylatek, zadają sobie wszyscy rodzice, których pociecha osiąga ten właśnie wiek. Chcą wiedzieć, czy na tym etapie rozwoju dziecko powinno samodzielnie się ubierać i jeść bez pomocy opiekuna.

Jak nauczyć dziecko samodzielności? To pytanie prędzej czy później zadaje sobie każdy, nawet najbardziej nadopiekuńczy, rodzic. Samodzielność dziecka jest dość trudna do osiągnięcia… ale wychowywanie dzieci to nie tylko samo rozpieszczanie i trzeba się z tym pogodzić. Samodzielne dziecko będzie sobie lepiej radziło w przyszłości - będzie odpowiedzialne, będzie potrafiło podejmować własne decyzje i bronić swoich racji. Samodzielność wpływa pozytywnie także na samoocenę dziecka.

Okres poniemowlęcy to czas, kiedy maluch dorasta do współpracowania i wspólnej zabawy z rówieśnikami. Z małego egoisty i egocentryka staje się zdolny do dzielenia się i wczuwania w emocje innych.

Nuda, zgodnie z definicją, w słowniku języka polskiego, to „uczucie przygnębienia, zniechęcenia, spowodowane bezczynnością, monotonią życia”. Choć podobnie jak złość i smutek kojarzy się z uczuciem negatywnym, ma swoje dobre strony. Wyzwala chęć działania i dokonania zmiany, pozwala rozeznać się we własnych potrzebach. Dopiero nuda, jako stan permanentny, przynosi skutki negatywne, może lec u podłoża, złych, destrukcyjnych zachowań, niskiej samooceny. Powinni o tym pamiętać rodzice, gdy ich dziecko mówi, nudzę się. Od tego, jak rozwiążą ten problem w przypadku dziecka rocznego czy dwuletniego, zależy to, jak będzie nudził się siedmiolatek. Czy nuda wspomoże rozwój dziecka, czy go zahamuje?

Słuch u noworodków jest już stosunkowo dobrze rozwinięty, gdyż jego rozwój zaczął się już w życiu płodowym. Najmłodsze dzieci są bardzo wrażliwe na głośne dźwięki, a noworodki i niemowlęta reagują na hałas tzw. odruchem Moro. Aby słuch dziecka rozwijał się prawidłowo, konieczne jest stymulowanie go odpowiednimi dźwiękami – stonowaną muzyką, melodyjną kołysanką, głosami z radia. Od kiedy noworodek słyszy?

Dziecko (8 miesięcy) to coraz bardziej samodzielny szkrab. Umie już siedzieć, a także raczkować. Zwiększa to możliwości dziecka – może dostać się w miejsca, o których do tej pory mógł tylko pomarzyć. Na siedząco dużo łatwiej sięgnąć po różne przedmioty, które do tej pory były poza zasięgiem (na przykład skrawek obrusa!), a raczkując można przemierzać cały pokój, a nawet się z niego wydostać. Bardzo ważne jest, aby mieć takiego malucha na oku.

Dziecko (6 miesiąc) to już niemal specjalista od pełzania (nawet jeśli pełza w kółko) i turlania. Potrafi swobodnie unosić główkę, zarówno z leżenia na brzuszku, jak i na plecach. Zaczyna interesować się innymi rodzajami jedzenia poza mlekiem mamy, chociaż na rozszerzenie diety jest jeszcze czas.

Szósty miesiąc ciąży kończy drugi trymestr. Maluszek ma prawie 35 cm wzrostu i waży od 50 do 70 dag (dziecku nadal brakuje tkanki tłuszczowej). Maź płodowa pokrywa obficie jego skórę i chroni ją przed zmacerowaniem przez sole mineralne zawarte w płynie owodniowym. Jakie są dolegliwości ciążowe szóstego miesiąca i jak wygląda rozwój dziecka w szóstym miesiącu ciąży? Sprawdźmy.

Wcześniak to maluch, który pojawił się na świecie przed wyznaczonym terminem porodu. Taka sytuacja bywa niekomfortowa zarówno dla zupełnie zaskoczonych rodziców, jak i dla dziecka. Do stresu przed brakiem wyprawki i wózka dochodzi znacznie poważniejsza kwestia, jaką jest lęk o życie dziecka. Kiedy dziecko jest wcześniakiem? Czy dziecko urodzone w 37. tygodniu jest wcześniakiem? W którym tygodniu ciąży można urodzić najwcześniej - czy dziecko urodzone w 6. miesiącu ciąży ma szanse na przeżycie?