Wychowywali syna z szympansem. Tragiczne skutki eksperymentu

Donald Kellogg urodził się w 1929 roku. Już wtedy jego ojciec Winthrop zaczął obserwować jego rozwój. Psycholog był zafascynowany wychowaniem międzygatunkowym, ponieważ wierzył, że na rozwój psychiczny decydujący wpływ ma wczesny okres wychowania.

Dlatego - po uzgodnieniu z żoną Luellą - Winthrop postanowił dla celów naukowych adoptować małego szympansa o imieniu Gua.

Kelloggowie traktowali go, jakby był bratem Donalda. Ubierali go w śpioszki, przytulali, całowali przed snem i czytali książki. Ponadto Gua dzielił z Donaldem łóżeczko, zabawki, uczył się - tak jak on - chodzić za pomocą chodzika. Między "braćmi" wytworzyła się niezwykła więź.

Przez cały okres trwania eksperymentu Winthrop sprawdzał synkowi i zwierzęciu ciśnienie krwi, wokalizację, siłę, zręczność, rozumienie języka, koncentrację, pamięć, a także posłuszeństwo. Mimo że pierwotnie badania miały trwać pięć lat, zakończyły się po zaledwie dziewięciu miesiącach.

Naukowiec nigdy nie podał oficjalnej przyczyny zakończenia eksperymentu, jednak opis badań sugerował, że szympans nie wykazywał żadnych umiejętności, natomiast Donald zaczął przejmować jego zachowania: poruszał się i wydawał dźwięki jak zwierzę.

Mimo kontrowersji związanych z eksperymentem Kellogg uważany jest za prekursora badań nad rozwojem. To on wykazał, że geny i środowisko wychowania są równie ważne dla funkcjonowania organizmu.

Jak eksperyment wpłynął na badanych? Niestety, wraz z jego zakończeniem rozdzielono międzygatunkowych braci. Gua został odesłany do ogrodu zoologicznego, gdzie zmarł zaledwie rok później.

Donald natomiast poszedł w ślady ojca i postanowił poświęcić się psychiatrii. Niestety sam cierpiał na zaburzenia psychiczne i popełnił samobójstwo w wieku zaledwie 43 lat.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl