Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

Macica dwurożna

Narządem, spełniającym swoją podstawową rolę w rozwoju zapłodnionej komórki jajowej, jest macica. U kobiet w okresie rozrodczym macica przechodzi cykliczne zmiany ściśle związane z rozwojem komórki jajowej. Jeżeli nie dojdzie do zapłodnienia, raz w miesiącu odbywa się trwające kilka dni złuszczanie powiększonej błony śluzowej macicy i wydalenie jej z dróg rodnych. Ten proces nazywamy miesiączką.

Polecane wideo:

Prawidłowa budowa macicy

Kształtem macica przypomina spłaszczoną i odwróconą gruszkę. Jej długość oscyluje wokół 6-9 cm, szerokość to przeciętnie około 5 cm, a wysokość jakieś 2,5 cm. Waga macicy u większości kobiet wynosi około 50 g. Macica składa się z włókien mięśni gładkich poprzeplatanych włóknami elastycznej tkanki łącznej. Narząd dzielimy na część górną stanowiącą trzon macicy oraz część dolną, czyli szyjkę macicy. Różnica wielkości pomiędzy trzonem macicy a szyjką u dorosłych kobiet jest nawet trzykrotna. Trzon macicy dzielimy na kilka odcinków. Dolną część trzonu nazywamy cieśnią. Przez cieśń szyjka uchodzi do jamy macicy. Kolejnym odcinkiem macicy są brzegi macicy o nieco lejkowatym kształcie. Brzegi te umiejscowione są po obu stronach górnej części trzonu macicy. Górna część trzonu macicy połączona jest z jajowodami, co wyglądem przypomina rogi i w związku z tym nazywamy je rogami macicy. Wewnętrzna część macicy, zwana jamą, wysłana jest błoną śluzową. W błonie śluzowej znajdują się liczne gruczoły maciczne, podlegające zmianom w cyklu miesięcznym.

Kształtem jama macicy przypomina trójkąt, którego wierzchołek skierowany jest w kierunku szyjki. Natomiast podstawę tego charakterystycznego trójkąta stanowi dno macicy. Ujście jamy macicy przechodzi przez szyjkę macicy do pochwy, a konkretnie ku jej tylnej ścianie. Szyjkę macicy dzielimy na dwie części: nadpochwową (2/3 szyjki) i pochwową (1/3).

Macica usytuowana jest w miednicy mniejszej, na odcinku między pęcherzem a odbytnicą, co pozwala wyróżnić jej przednią (pęcherzową) i tylną (jelitową) powierzchnię. Położenie prawidłowe macicy występuje w przodozgięciu i przodopochyleniu. W trakcie okresu rozrodczego bywa zmienne wobec płaszczyzn i powierzchni ciała. Ściana macicyzawiera w sobie:

  • omacicze, czyli zewnętrzną błonę surowiczą. Jest nią otrzewna. Pokrywa ona powierzchnię pęcherzowo-jelitową, zachyłek pęcherzowo-maciczny oraz zagłębienie odbytniczo-maciczne, zwane zatoką Douglasa. Elementem utrzymującym macicę są więzadła, usytuowane po bokach.
  • błonę podsurowiczą, która znajduje się pomiędzy omaciczem a błoną mięśniową. Dzięki niej podczas ciąży i powiększania się macicy, otrzewna przesuwa się.
  • błonę mięśniową o specyficznym spiralnym układzie włókien mięśni gładkich. Takie ułożenie pozwala na znaczne powiększenie jamy macicy podczas ciąży.

Anomalie w budowie macicy

Macica większości kobiet wyglądem zbliżona jest do spłaszczonej gruszki, z charakterystycznymi rogami, umiejscowionymi w jej dnie. Specjaliści jednak stwierdzają czasem u niektórych kobiet wrodzone wady rozwojowe w obrębie macicy, które cechują anomalie w budowie i wyglądzie. Jedną z takich anomalii w budowie tego narządu jest macica dwurożna. To, czy taka wada będzie miała wpływ na prawidłowe funkcjonowanie macicy, w dużym stopniu zależy od kilku czynników. A mianowicie od tego, jak bardzo budowa narządu odbiega od normy, również od stopnia ukrwienia i stopnia objętości. Zbyt mała objętość albo gorsze ukrwienie, choćby w obrębie rogu, mogą być przyczyną problemów z implantacją zarodka. Skutkować to może poronieniami lub przedwczesnymi porodami. Zwykle niewielkie odchylenia od normy, wziąwszy pod uwagę budowę macicy, nie stanowią problemu dla rozwoju i donoszenia ciąży.

Mianem macicy dwurożnej (uterus bicornis) określa się macicę, która należy do grupy zdwojeń macicy. Przez Amerykańskie Towarzystwo Medycyny Rozrodu zaliczana jest do klasy IV wrodzonych wad macicy. Wada ta jest stosunkowo rzadka, dotyczy około 0,4-0,5% populacji kobiet, ale może powodować trudności w procesie zapłodnienia, zagnieżdżenia, jak również mieć wpływ na przebieg oraz rozwój ciąży. Najczęściej zaburzenie to polega na obecności dwóch oddzielnych wydatnych rogów, które powodują przynajmniej 1 cm wgłębienie na powierzchni zewnętrznej trzonu. Jama swym wyglądem jest prawie identyczna jak jama macicy z przegrodą, czyli przedzielona na dwie części na odcinku co najmniej 15 mm. Możemy wyróżnić dwie postacie macicy dwurożnej: całkowitą - jest to macica dwurożna z dwiema szyjkami, oraz częściową – jest to macica dwurożna z jedną szyjką.

Anomalia w budowie macicy, objawiająca się jej dwurożnością, ma miejsce jeszcze w życiu płodowym dziewczynki. Jej całkowitą postać z widocznymi dwiema szyjkami rozpoznać można podczas rutynowego badania ginekologicznego. Jeżeli natomiast jest jedna szyjka, prawidłowe rozpoznanie tej wady anatomicznej stanowi przypadek. Często dopiero przy wykonywaniu laparoskopii w połączeniu z histeroskopią lekarz jest w stanie potwierdzić występowanie macicy dwurożnej.

Zazwyczaj macica dwurożna nie daje kobiecie żadnych podstaw do niepokoju, ponieważ jej występowanie jest bezobjawowe. W przypadku ciąży może mieć związek z niewydolnością szyjki macicy, dlatego warto byłoby, aby kobieta była pod stałą kontrolą lekarza. W przypadku stwierdzenia macicy dwurożnej i niewydolności szyjki macicy, konieczne dla utrzymania ciąży staje się założenie szwu na szyjkę.

mgr Anna Czupryniak, ponad rok temu

Polecane wideo:

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Kiedy co?

młoda_mama17 • ostatni post 3 miesiące temu

5

ciąża

~malinka92 • ostatni post 3 miesiące temu

1
Artykuły Przyczyny poronienia
Przyczyny poronienia

Poronienie samoistne

: anomalii chromosomowych, zaśniadu zarodkowego, pustego jaja płodowego, zaśniadu krwistego, zaśniadu groniastego. Przyczyny poronienia zależne od matki, to: wady macicy, np. niedorozwój macicy, macica dwurożna, macica częściowo przegrodzona, tyłozgięcie macicy, zrosty wewnątrzmaciczne, mięśniaki macicy, niewydolność ciałka żółtego w pierwszych sześciu tygodniach ciąży, niewydolność cieśniowo-szyjkowa, choroby zakaźne, m.in. chlamydioza, toksoplazmoza, zakażenie HSV, różyczka, listerioza, urazy i wstrząsy psychiczne, nadmierny stres, czynniki autoimmunologiczne, np. zespół antyfosfolipidowy, zaburzenia czynności tarczycy, cukrzyca i choroby nerek, stosowanie używek i nadużywanie leków, czynniki środowiskowe, np. chemia, promieniowanie, zmiany temperatur i ciśnienia. Przebieg poronienia samoistnego Poronienie samoistne może mieć przebieg jednoczasowy lub dwuczasowy. Poronienie jednoczasowe - poronienie wczesne, do którego dochodzi najczęściej do dwunastego tygodnia ciąży. W tym okresie jajo płodowe stanowi jednolitą całość i jest pokryte kosmkami. Gdy dochodzi do poronienia, kosmki łatwo oddzielają się od śluzówki macicy i jajo płodowe najczęściej wydalone zostaje w całości, tzn. zarodek wraz z workiem owodniowym. Poronienie jednoczasowe jest poronieniem zupełnym, a pierwszym jego objawem jest krwawienie z dróg rodnych. Poronienie dwuczasowe - poronienie późne, towarzyszące całkowitemu ukształtowaniu się łożyska, co następuje ok. 13 tygodnia ciąży. Ten typ poronienia odbywa się dwuczasowo, a więc w sposób zbliżony do porodu naturalnego. Najpierw pojawiają się skurcze, po których następuje pęknięcie pęcherza, wypłynięcie wód płodowych i rozwieranie się kanału szyjki macicy. Najpierw zostaje wydalony płód, a potem łożysko. Poronienie dwuczasowe jest poronieniem niezupełnym, a pierwszymi jego objawami są skurcze i odpływ płynu owodniowego. Przy poronieniu samoistnym niepowikłanym przeważnie nie występuje zapalenie narządu rodnego kobiety, ani gorączka - temperatura ciała osiąga wartości zbliżone do 37,9°C. Niekiedy podwyższona temperatura sięga 38-39°C, a dodatkowo rozwija się zapalenie endometrium. W niektórych przypadkach, w trakcie poronienia dochodzi do miejscowego zapalenia otrzewnej oraz zapalenia przydatków. Najrzadziej spotykane jest poronienie, któremu towarzyszy ogólne zakażenie, a także liczne dolegliwości poboczne, takie jak dreszcze, zaburzenia świadomości, upławy ropne, niskie ciśnienie i zaburzenia krzepliwości krwi, rozdrażnienie, sztywność karku, oliguria, bóle brzucha i mięśni, przyspieszony oddech, a nawet zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych. Słomko Z., (red.), Ginekologia, t. 1, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2008, ISBN 978-83-200-3608-4. (...) Poronienie samoistne to przedwczesne ukończenie ciąży, które następuje z przyczyn naturalnych. Poronienie sztuczne to aborcja. Poronienie samoistne

Przyczyny poronienia

Mutacje genetyczne przyczyną poronienia

Mutacje genetyczne przyczyną poronienia

Przyczyn poronienia rzadko szuka się w genach, mimo że mogą one zostać rozpoznane w prostym badaniu - jak np. trombofilia. Może być ona źródłem problemów nawet w 30% przypadków poronień. Odpowiednie leczenie umożliwia tymczasem zminimalizowanie ryzyka kolejnej przedwczesnej utraty dziecka i bezpieczne donoszenie ciąży. Przyczyny poronienia - trombofilia? Trombofilia to wrodzona lub nabyta skłonność do tworzenia się zakrzepów żylnych lub tętniczych. Dla kobiet w ciąży stanowi szczególne zagrożenie i jest jedną z przyczyn poronienia. Zwiększa też ryzyko wystąpienia różnych powikłań przebiegu ciąży, takich jak stan przedrzucawkowy, hipotrofia płodu, przedwczesne oddzielenie się łożyska czy ciąża obumarła. Zdiagnozowanie trombofilii i podjęcie odpowiedniej profilaktyki może jednak zapobiec kolejnym niepowodzeniom ciążowym. Poronienia nawykowe - kiedy wykonać badania? Warto wykonać badania już po pierwszym poronieniu lub nawet przed zajściem w ciążę (zwłaszcza jeżeli poronienie wystąpiło wcześniej w najbliższej rodzinie). Badania pod kątem mutacji genetycznych, które towarzyszą trombofilii, na ogół zleca się dopiero po drugim lub trzecim poronieniu. Wtedy poronienie uznaje się za tzw. nawykowe. Tymczasem zdiagnozowanie trombofilii jest bardzo proste i pozwala przeciwdziałać kolejnym niepowodzeniom ciążowym. Czynnik V Leiden i protrombina - czyli diagnostyka trombofilii Wśród najczęstszych przyczyn trombofilii mających wpływ na przebieg ciąży wymienia się czynnik V Leiden oraz mutacje genu protrombiny. Badania dowodzą, że ryzyko poronienia w przypadku wystąpienia któregoś z nich wynosi blisko 30%. Testy na obecność czynnika V Leiden lub mutacji protrombiny pozwalają wdrożyć odpowiednie leczenie nawet w okresie poprzedzającym zajście w ciążę - co jest istotne zwłaszcza dla kobiet, które mają już za sobą poronienie. Leczenie profilaktyczne podczas ciąży Zdiagnozowanie czynnika genetycznego umożliwia podjęcie działań, które mogą zapobiec kolejnym poronieniom. Kobiety ze zdiagnozowaną trombofilią powinny stosować skonsultowane z lekarzem dawki kwasu acetylosalicylowego oraz heparynę drobnocząsteczkową. Wskazane jest również leczenie przeciwkrzepliwe w połogu, w celu uniknięcia powikłań zakrzepowych u matki. Zdiagnozowanie trombofilii zdecydowanie zwiększa szanse na donoszenie ciąży.

Przyczyny poronienia

Samoistne poronienie

Samoistne poronienie

Poronienie samoistne to przedwczesne ukończenie ciąży, które następuje z przyczyn naturalnych. Poronienie sztuczne to aborcja. Poronienie samoistne

Przyczyny poronienia

Zaśniad groniasty

. Przyczyny zaśniadu groniastego Wyróżniamy dwa rodzaje zaśniadu groniastego - całkowity i częściowy. Różnią się one zarówno przyczyną pojawienia (...) , pojawiające się na skutek hipersekrecji gonadotropiny kosmówkowej (hCG). Objawy obejmują symptomy poronienia zagrażającego lub niezupełnego. Pojawia

Przyczyny poronienia

Ciąża biochemiczna

nadzieję w staraniach o dziecko. Przyczyny poronienia wczesnej ciąży Często lekarze nie potrafią odpowiedzieć na pytanie pacjentek po poronieniu (...) nie musi oznaczać od razu ciąży. Lekarze najczęściej nie tłumaczą i nie szukają przyczyn ciąży biochemicznej. To się zdarza, ale ciągle trzeba mieć

Przyczyny poronienia

Podwójna macica

określa się mianem podwójnej macicy. Jest to rzadkie zjawisko, które niekiedy nie jest nawet zdiagnozowane. Przyczyna występowania podwójnej macicy (...) wielokrotne poronienia. W przypadku podwójnej macicy lekarz zaleca metody leczenia zwiększające szanse na zajście w ciążę, utrzymanie

Przyczyny poronienia

Ryzyko poronienia

Ryzyko poronienia

% zdiagnozowanych ciąż kończy się utratą dziecka, z czego aż 80% przypadków poronienia ma miejsce w pierwszym trymestrze ciąży. Przyczyny poronienia Większość (...) przypadków poronienia występujących w pierwszym trymestrze ciąży jest spowodowana nieprawidłowościami chromosomalnymi u płodu. Chromosomy

Przyczyny poronienia

Czynniki fizyczne (toksyny, urazy, trujące gazy)

, choć są to rzadsze przyczyny utraty ciąży. Jednym z czynników, mających negatywny wpływ na przebieg ciąży, jest ekspozycja na teratogeny, czyli substancje (...) matki z toksycznymi czynnikami ma negatywne konsekwencje. Ryzyko poronienia wzrasta również, gdy niekorzystnym wpływom środowiska poddany był ojciec

Przyczyny poronienia

Czynniki genetyczne

, może być przyczyną poronienia. Warto podkreślić, że w zdecydowanej większości przypadków do zaburzeń chromosomalnych dochodzi już po zapłodnieniu, w wyniku błędów (...) Czynniki genetyczne, których większość stanowią zaburzenia w obrębie liczby lub struktury chromosomów, są najczęstszą przyczyną poronień samoistnych