Pokaż kategorie Parenting.pl
Pokaż kategorie

Kiła w ciąży

Kiła w ciąży wykrywana jest dzięki tzw. badaniu WR, zwanemu również próbą Wassermanna. Test wykrywający obecność kiły u płodu jest bardzo ważnym badaniem, ponieważ pozwala uniknąć wielu zagrożeń zdrowia i życia dziecka, w tym wewnątrzmacicznego obumarcia płodu. Próba Wassermanna wykrywa obecność bakterii krętka bladego u dziecka w łonie matki. Wczesne wykrycie choroby, tzn. przed 16 tygodniem ciąży, umożliwia skuteczne leczenie antybiotykowe. Bakterie wywołujące kiłę przenikają przez łożysko do organizmu dziecka tylko do 16 tygodnia ciąży. Jeśli kobiecie ciężarnej poda się antybiotyk, maleństwo jest chronione przed chorobą.

Polecane wideo:

Zakażenie kiłą

Kiła należy do chorób przenoszonych drogą płciową. Zakażenie krętkiem bladym jest wynikiem stosunku płciowego-analnego, oralnego lub pochwowego z osobą zakażoną. Na zachorowanie narażone są również osoby zdrowe wskutek pocałunku z osobą zakażoną, u której zmiany kiłowe obecne są w gardle. Ryzyko zarażenia się kiłą wzrasta przy każdym uszkodzeniu skóry osoby zdrowej podczas stosunku płciowego z osobą zainfekowaną. Brak diagnozy, a więc i właściwego leczenia schorzenia, może skutkować wieloma powikłaniami, takimi jak zaburzenia widzenia, uszkodzenia układu nerwowego i krążenia, zaburzenia psychiczne, uszkodzenia stawów i kości, a także całkowita utrata wzroku. W niektórych przypadkach kiła może prowadzić nawet do zgonu. W przebiegu ciąży kobiety chorującej na kiłę może dojść do wewnątrzmacicznego zakażenia płodu poprzez dopływającą do niego krew matki.

Kiła w ciąży prowadzi często do wewnątrzmacicznej śmierci płodu albo do urodzenia dziecka z poważnymi wadami rozwojowymi. U osób chorujących na kiłę możliwe jest ponowne zakażenie, ponieważ organizm nie wytwarza odporności immunologicznej na bakterie krętka bladego. Krętki blade przedostają się przez pierwotne miejsce zakażenia i szybko się namnażają. Rozsiew bakterii następuje drogami chłonnymi i drogą krwi. Zakażenie krwi prowadzi do choroby ogólnoustrojowej. Obfity rozwój bakterii kiły ma zwykle miejsce w węzłach chłonnych i w tkankach w pobliżu miejsca zakażenia. W trzy tygodnie od momentu infekcji krętki blade są obecne w płynie mózgowo-rdzeniowym. Do lekarza należy się zgłosić w przypadku podejrzenia zakażenia i stwierdzenia zmian skórnych (owrzodzenia, czerwonawa plamista wysypka, grudki). Profilaktyka kiły polega przede wszystkim na używaniu prezerwatywy w czasie stosunku płciowego. Do chwili obecnej nie istnieje szczepionka przeciwko kile.

Zagrożenia ciąży związane z zachorowaniem na kiłę

Począwszy od piątego miesiąca ciąży, u chorej na kiłę ciężarnej istnieje niebezpieczeństwo zakażenia płodu. W zależności od okresu choroby kobiety, może dojść do śmierci dziecka w łonie matki lub do powstania poważnych wad rozwojowych u płodu. Można temu zapobiec poprzez stosowanie penicyliny lub erytromycyny, począwszy od czwartego miesiąca ciąży. Jeśli kiła w ciąży pozostaje niezdiagnozowana lub niewykryta, ryzyko powikłań dla płodu jest bardzo duże. Częstym powikłaniem jest poród przedwczesny, z czego większość noworodków umiera krótko po przyjściu na świat. Nawet jeśli dziecko przeżyje poród, istnieje duże ryzyko ujawnienia się choroby w późniejszym okresie jego życia. Najczęstsze powikłania kiły wrodzonej u dzieci, to: zapalenie rogówki oka, kiłowy nieżyt nosa, powiększenie wątroby, pęcherzyca kiłowa, głuchota.

Obecnie, dzięki skutecznej profilaktyce i rozwojowi medycyny, kiła wrodzona, a więc przeniesiona z matki na dziecko, występuje bardzo rzadko. Zdarzają się jednak przypadki zgonu noworodków tych matek, które w porę nie podjęły leczenia. Warto zatem wykonać odpowiednie badania w ciąży, by przyjście dziecka na świat było bezpieczne i szczęśliwe. Odczyn Wassermanna to badanie niezwykle ważne. Im szybciej zdiagnozowana kiła w ciąży, tym łatwiejsze jej leczenie i mniejsza szkodliwość zakażenia dla dziecka.

Joanna Krocz

Bibliografia

  • Jonderko G., (red.), Podręczna encyklopedia zdrowia, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2002, s. 513, ISBN 978-83-7506-075-1.
  • Mroczkowski T.F., Choroby przenoszone drogą płciową, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2006, ISBN 83-89309-82-3.
Redakcja parenting.pl, ponad rok temu

Polecane wideo:

Komentarze

DYSKUSJE NA FORUM

Kiedy co?

młoda_mama17 • ostatni post 3 miesiące temu

5

ciąża

~malinka92 • ostatni post 3 miesiące temu

1
Artykuły WR (odczyn Wassermanna)
WR (odczyn Wassermanna)

Płód zakażony kiłą

Płód zakażony kiłą

Kiła wrodzona występuje wtedy, gdy do zakażenia krętkiem bladym dochodzi u dziecka w życiu płodowym od chorej matki.

WR (odczyn Wassermanna)

Kiła wrodzona

zdrowego dziecka. Obecnie wykonywanie odczynu Wassermanna na obecność kiły we wczesnej ciąży jest wśród przyszłych mam badaniem rutynowym. W grupach

Badania w ciąży

WR (odczyn Wassermanna)

obowiązek wykonywania u ciężarnych serologicznych badań przesiewowych w kierunku kiły w I i III trymestrze ciąży. Postaci kiły Kiła jest chorobą (...) oraz zmianami w wielu narządach. W związku z tym, że kiła może być skutecznie leczona także w czasie ciąży, wykonywanie badań przesiewowych u ciężarnych w celu

Morfologia w ciąży

VDRL w ciąży

VDRL w ciąży jest badaniem przesiewowym w kierunku kiły, wykrywającym przeciwciała wytworzone w organizmie pod wpływem bakterii o nazwie krętek blady (...) . Dlaczego kiła jest niebezpieczna dla kobiet w ciąży? Kiłą można się zarazić podczas niezabezpieczonego prezerwatywą stosunku pochwowego, oralnego lub analnego. Bakterie kiły bardzo szybko namnażają się w organizmie, powodując uogólnioną bakteriemię. Początkowo pojawia się tzw. zmiana pierwotna – grudka, która zamienia się w owrzodzenie (tzw. wrzód twardy). Nieleczona kiła prowadzi do uszkodzeń wzroku, układu nerwowego, układu krążenia, kości i stawów, a także do zaburzeń psychicznych. Może doprowadzić nawet do śmierci osoby chorej. Jeśli chodzi o kobiety w ciąży, dla nich ryzyko jest jeszcze większe. Oprócz tego, że same zarażone kiłą mogą mieć wiele problemów zdrowotnych, to ich dziecko także może ulec zakażeniu. Bakterie kiły mogą bez problemu przedostać się przez łożysko do płodu. Dla dziecka rozwijającego się w łonie matki, kiła może wywołać poważne wady rozwojowe, a nawet śmieć wewnątrzmaciczną. Jeśli wynik testu VDRL jest pozytywny, należy wykonać jeszcze jedno badanie: FTA-ABS. Ono potwierdzi, czy wynik pozytywny oznacza kiłę, czy jakieś inne schorzenie. Jeśli kiła zostanie potwierdzona, u kobiet w ciąży należy ją leczyć za pomocą antybiotyku – penicyliny. Dawkowanie ustala lekarz, biorąc pod uwagę dobro matki i dziecka. Leczenie może wywołać nieprzyjemne reakcje, takie jak gorączka, dreszcze, bóle głowy, mięśni i stawów – są to jednak reakcje, które ustąpią po około 36 godzinach.

Badania przed ciążą

Badanie na wykrycie chorób wenerycznych

nawet w czasie ciąży). Zarazki kiły nie przenikają przez łożysko do 16 tygodnia ciąży, jednak później mogą doprowadzić do choroby dziecka i różnych powikłań (...) wymagają leczenia. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę, choroby weneryczne mogą być groźne dla dziecka. Dlatego przed rozpoczęciem starań o dziecko

Diagnostyka niepłodności

Badanie na choroby weneryczne

tak zwany odczyn Wassermana. Dodatni odczyn Wassermana oznacza zakażenie krętkiem bladym. Badanie to robi się na początku i końcu ciąży. Leczenie kiły nabytej (...) nieuleczalna. Do 16. tygodnia ciąży kiła nie przenosi się na dziecko. Rzeżączka wywoływana jest przez dwoinki Neissera. Aby je wykryć, także stosuje się badanie

Infekcje okolic intymnych w ciąży

Zakażenie w ciąży

Organizm kobiety ciężarnej jest bardziej narażony na różnego rodzaju infekcje. Cechuje go obniżona odporność komórkowa i humoralna. Efektem tego jest wzrost ryzyka zakażeń bakteryjnych, wirusowych oraz pasożytniczych. Szczególnie podatnymi na zakażenia są drogi rodne i układ moczowy ciężarnych. Niebezpieczne zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży są zakażenia wirusowe. Zakażenia dróg rodnych Zakażenia miejsc intymnych w ciąży wynikają z intensywnych zmian hormonalnych, w wyniku których pH pochwy zmienia się z kwaśnego na zasadowe. Zasadowe środowisko pochwy sprzyja natomiast infekcjom grzybiczym i bakteryjnym. W trakcie ciąży wydzielina z pochwy zmienia swój kolor i zapach, co często niepokoi ciężarne. Jeśli jest ona wodnista, o mlecznobiałym kolorze i łagodnym zapachu, oznacza to, że najprawdopodobniej nie dzieje się nic złego. Natomiast kiedy wydzielina ma charakter upławów w kolorze żółtym lub zielonkawym, o serowatej konsystencji, a dodatkowo nieprzyjemnie pachnie i powoduje uciążliwe pieczenie i świąd narządów płciowych, koniecznie należy skonsultować się z lekarzem. Nieleczone zakażenia dróg rodnych mogą powodować: poronienie, pęknięcie pęcherza płodowego i zakażenie płodu, rozsianie bakterii w obręb dróg moczowych, poród przedwczesny, stany zapalne macicy. Często występującą dolegliwością u ciężarnych jest także grzybica pochwy. Przyszła mama nie powinna jej lekceważyć, ponieważ nieleczona może negatywnie wpływać na przebieg ciąży. Nie ma powodu, by ciężarna wstydziła się opowiedzieć o swoich dolegliwościach lekarzowi. Grzybica pochwy nie oznacza, że przyszła mama zaniedbuje higienę miejsc intymnych. Zmiany grzybicze są wynikiem osłabienia odporności komórkowej, zmian hormonalnych i zaburzenia równowagi między składnikami ontocenozy (prawidłowej flory bakteryjnej) narządów płciowych, co sprzyja zasiedleniu pochwy grzybami. Zapalenia grzybicze mogą współwystępować z zakażeniami bakteryjnymi i bezwzględnie wymagają leczenia. Zakażenie dróg moczowych Zakażenie dróg moczowych jest bardzo częstą jednostką chorobową ze względu na fizjologiczne zmiany, do jakich dochodzi podczas ciąży. Zapalenie układu moczowego może przebiegać bezobjawowo. Jego rozpoznanie następuje podczas rutynowego badania moczu. U innych mogą wystąpić charakterystyczne objawy zakażenia układu moczowego, takie jak: częste parcie na pęcherz moczowy, pieczenie podczas oddawania moczu (często jest to jedynie parę kropel), ostry, kłujący ból w okolicy nadłonowej, mętna postać moczu, nieprzyjemna woń z oddanego moczu. W przypadku zaobserwowania powyższych objawów konieczna jest konsultacja lekarska w celu potwierdzenia lub wykluczenia diagnozy i ewentualnie wdrożenia antybiotykoterapii. Zakażenia TORCH W trakcie ciąży niebezpieczne dla rozwijającego się płodu są także choroby zakaźne. Te najpopularniejsze objęte są akronimem TORCH - toksoplazmoza (Toxoplasma gondii), różyczka (Rubella), cytomegalia (Cytomegalovirus), Herpes simplex virus - zakażenie wirusem opryszczki - oraz inne (others) zakażenia takie jak kiła, listerioza, wirusowe zapalenie wątroby i zakażenie HIV. Płód w sytuacji wystąpienia zakażenia np. wirusem różyczki nie jest bezpieczny, ponieważ drobnoustroje przechodzą przez łożysko. Wpływ wirusów na rozwijającą się ciążę jest tym większy, im mniejsza jest odporność matki. Zależy także od okresu ciąży. Największe ryzyko uszkodzenia zarodka występuje w pierwszym trymestrze ciąży, czyli w fazie tworzenia się narządów i różnicowania tkanek. Ryzyko wystąpienia poważnych wad rozwojowych jest zatem duże. We wszystkich infekcjach, zarówno bakteryjnych, wirusowych, grzybiczych, jak i pasożytniczych najważniejsza jest profilaktyka. Wiąże się to z koniecznością dbałości o właściwą higienę, unikania miejsc, ludzi i sytuacji, które mogą stanowić narażenie na zakażenie. Ponieważ w zasadzie nie można zabezpieczyć się w 100% przed infekcjami, warto przed planowaną ciążą pomyśleć o szczepieniach oraz wykonać niezbędne badania.

Cytologia w ciąży

Nadżerka w czasie ciąży

Nadżerka w czasie ciąży

Nadżerka szyjki macicy w ciąży sama w sobie raczej nie zagraża przebiegowi ciąży.