Koszmary senne u niemowląt

Jedną z przyczyn niespokojnego snu u małych dzieci może być poczucie niebezpieczeństwa, jakie powstaje, gdy maluch zostaje sam. Może się ono pojawiać już u ośmiomiesięcznego dziecka, które w ciągu dnia czuje obecność bliskich z otoczenia, a gdy je traci w nocy, zaczyna się bać. Wówczas pojawia się niepokój i poczucie zagrożenia. Jeśli uczucia te są efektem wyłącznie ciemności w pokoju, to zazwyczaj mijają po pewnym okresie. Dużo trudniej zwalczyć zaburzenia snu u dzieci, które wynikają z jakiś urazów psychicznych bądź niepokojów w rodzinie. Dziecko instynktownie wyczuwając złą atmosferę w otoczeniu, zaczyna reagować na to nocnymi koszmarami. Wówczas budzi się w nocy z płaczem i krzykiem. U starszych dzieci koszmary senne zaczynają się pojawiać jako efekt kształtowania się poczucia winy i sumienia.

Ataki lęku i koszmary senne, jakie dotykają dzieci, różnią się między sobą. Napad lęku powoduje, że dziecko pozostaje w półśnie, źle reaguje na dotyk rodziców. Z kolei koszmar sprawia, że dziecko budzi się z uczuciem przerażenia i zaczyna szukać kontaktu fizycznego ze znajomą osobą z najbliższego otoczenia.

Radzenie sobie z nocnymi koszmarami dziecka nie zawsze jest łatwe. Od maleństwa nie otrzymamy bowiem informacji, co jest przyczyną nocnej pobudki i jego niepokoju. Jeśli dziecko powyżej 6 miesięcy życia budzi się w nocy, możesz dać mu do picia wodę lub mleko. Staraj się nie wybudzać dziecka ze snu. Postaraj się je uspokoić przez głaskanie i przytulenie. Możesz zostawić w pokoju zapaloną lampkę - światło będzie się kojarzyło dziecku z dniem i złagodzi jego niepokój. Podczas nocnego karmienia staraj się jak najmniej wybudzać dziecko ze snu, nie próbuj żadnych zabaw i nie zaczynaj rozmów. Rozbudzenie może powodować trudności w zaśnięciu i odczuwanie lęku przez dziecko.