Zatrucie rybami z rodziny makrelowatych. Groźne dla całej rodziny

Przechowywanie ryb z rodziny makrelowatych (m.in. tuńczyka i makreli) w temperaturze powyżej 0 st. C powoduje ich bakteryjny rozkład. Do mięśni ryb uwalnia się wówczas histamina i jej związki. W zatrutej rybie stężenie histaminy wzrasta do nawet 50 mg na 100 g ryby. To właśnie ten związek powoduje objawy zatrucia. Reakcja na nadmiar histaminy w organizmie jest indywidualna.

Zatrucie histaminą jest szczególnie niebezpieczne dla małych dzieci, dlatego nie należy im podawać ryb, co do których nie mamy pewności czy są świeże.

Toksyny, które powstają podczas nieprawidłowego przechowywania ryb makrelowatych są bardzo odporne na wysoką temperaturę. Oznacza to, że nawet podczas gotowania czy smażenia nie ulegną one zniszczeniu. Jeśli macie jakiekolwiek wątpliwości czy ryba nadaje się do spożycia - nie jedzcie jej.

Objawy zatrucia mogą pojawić się już po 15 minutach od spożycia posiłku zawierającego nieświeżą rybę. Pierwszym symptomem jest zaczerwienienie twarzy chorego. Nienaturalne rumieńce pojawiają się też na szyi i kończynach górnych. Pod wpływem promieniowania UV stają się jeszcze bardziej widoczne. Chory odczuwa też nienaturalne ciepło, ale nie ma gorączki.

Inne objawy to: ból w nadbrzuszu, świąd, wysypka, wymioty, pieczenie dziąseł czy nasilone pragnienie. Zatrucie można łatwo zdiagnozować, oznaczając poziom histaminy w próbce krwi lub moczu. Można też zbadać mięso spożytej ryby.

Mimo, że zatrucie daje uciążliwe objawy, zwykle ustępują one samoistnie po 8 – 12 godzinach, a chory nie wymaga leczenia. Jeśli jednak choroba przebiega wyjątkowo uciążliwie, pacjentowi podaje się leki przeciwhistaminowe. W czasie zatrucia należy też zadbać o właściwe nawodnienie chorego.