Jakie są prawa rodzica w szpitalu?

Kwestie te reguluje m.in. Ustawa z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta.

W momencie przyjęcia na oddział rodzic, z którym dziecko przyjechało do szpitala jest proszony o wyrażenie pisemnej zgody na pobyt. Wystarczy zgoda jednego z rodziców dysponujących władzą rodzicielską, jeśli drugi nie zgłasza sprzeciwu.

Po przyjęciu dziecka na oddział rodzic ma prawo do informacji m.in. na temat postawionej diagnozy oraz planu leczenia i jego przewidywanego czasu. Informacje powinien przedstawić lekarz prowadzący. Na każdym etapie leczenia rodzic ma prawo do uzupełniania tych informacji.

Zabiegi medyczne u dziecka także wymagają zgody rodzica, np. pobranie krwi, wykonanie zastrzyków, podanie kroplówek. W wyjątkowych przypadkach, gdy pojawi się sytuacja nagła, zagrażająca dziecku utratą zdrowia lub życia, wymagająca szybkiego działania, lekarz nie musi pytać rodzica o zgodę na wykonanie zabiegu ratującego życie.

• Poznaj prawa i przywieleje świeżo upieczonej mamy
• Częsty błąd wychowawczy. Brak reakcji to najgorsze, co możesz zrobić
• Rodzice myślą, że to ADHD lub autyzm. Prawda jest zupełnie inna

Wobec rodzica nie stosuje się ograniczeń co do godzin odwiedzin chorych w szpitalach. Na podstawie ustawy, dziecko jako pacjent ma prawo do tzw. dodatkowej opieki pielęgnacyjnej, którą sprawuje rodzic, całodobowo.

Rodzic ma zatem być z dzieckiem w tej samej sali. W sytuacji, gdy żaden z rodziców nie ma możliwości przebywania przy dziecku, opiekę może sprawować osoba przez nich upoważniona.

Rodzic ma także prawo bycia obecnym przy udzielaniu dziecku świadczeń medycznych, w wyjątkowych przypadkach może ono być wyłączone, np. na sali operacyjnej ze względu na kwestie epidemiologiczne.

Rodzic ma też prawo żądania uzyskania dodatkowych konsultacji stanu zdrowia dziecka z innym lekarzem.

Jeżeli z jakichś powodów rodzic uzna, że chce zabrać dziecko ze szpitala, by np. leczyć je dalej w domu lub innej placówce medycznej, ma prawo zażądać wypisu dziecka, pomimo tego, że proces leczenia w aktualnej placówce jeszcze się nie zakończył. Gdy lekarz prowadzący uzna, że dalsze leczenie jest konieczne, a wypis nie jest zgodny z dobrem dziecka bądź może nawet zagrażać jego zdrowiu czy życiu, może skierować do sądu rodzinnego wniosek o wydanie stosownego zarządzenia w sprawie dalszej hospitalizacji i odmówić wypisania dziecka.

• Jaki typ osobowości ma twoje dziecko? TEST
• Lekarze biją na alarm. Polskie niemowlęta jedzą to samo co dorośli

Taki wniosek przeciwny mogą złożyć też rodzice dziecka, by uzyskać zgodę na wypis. Jeśli nie ma zagrożenia życia dziecka, lekarz powinien dokonać wypisu. Zdarza się, że wraz z wypisaniem dziecka lekarze zawiadamiają o tym fakcie sąd rodzinny, który może wszcząć postępowanie z urzędu o wgląd w sytuację małoletniego. Dzieje się tak zwykle wtedy, gdy lekarze mają wątpliwości co do tego, czy rodzice rzeczywiście zapewnią dziecku należytą fachową pomoc medyczną.

Sąd sprawdza wówczas sytuację dziecka (najpierw wysyła do rodziny dziecka kuratora sądowego) i w razie stwierdzenia nieprawidłowości może zobowiązać rodziców do kontynuowania leczenia dziecka w poprzedniej lub innej placówce. Gdyby tego nie wykonali dla dobra dziecka, sąd może nawet ograniczyć rodzicom władzę rodzicielską przez odebranie im dziecka na czas leczenia.