Dobre maniery nadal w cenie!
Dobre maniery to nie przeżytek. Dawniej co prawda kładziono większy nacisk na zasady dobrego wychowania, których uczono również w szkole, dziś jednak nadal obowiązują. Tylko jak nauczyć kilkulatka zasad savoir-vivre'u?
W tym artykule:
Dobre maniery dla dzieci: mamo, tato, daj dobry przykład!
Na początku warto wyjaśnić, co to jest dobre wychowanie. Czy ogranicza się ono jedynie do mówienia dzień dobry, do widzenia, proszę i dziękuję? Bynajmniej! To umiejętność odnalezienia się w każdej sytuacji, dostosowania się do niej, ale też okazywanie empatii, szacunku i tolerancji. W pewnym stopniu to również świadectwo tego, jakie wychowanie odebraliśmy w domu.
Zasady dobrego zachowania mogą różnić się w zależności od przynależności kulturowej, narodowej czy społecznej. Dziś daje się usłyszeć, że wiele z nich to przeżytek. Trzeba jednak jasno powiedzieć, że zasady kindersztuby są zawsze w cenie.
Dobre maniery: przykłady
- W stosunku do innych zachowuj się tak, jakbyś chciał, by ktoś zachowywał się w stosunku do ciebie.
- Używaj zwrotów grzecznościowych: proszę, dziękuję, przepraszam.
- Witaj się z sąsiadami i nauczycielami.
- Szanuj własność innych i mienie szkoły, miasta, bloku.
- Bądź życzliwy dla innych.
- Staraj się nie spóźniać, a kiedy do tego dojdzie, przeproś.
- Bądź pomocny.
- Przepuszczaj nauczycielki i koleżanki w drzwiach.
- Dostosuj swój język do adresata (inaczej rozmawimy z kolegami i koleżankami, a inaczej z nauczycielami).
- Szanuj zdanie innych.
- Nie przerywaj, gdy inni mówią.
- Ubieraj się adekwatnie do sytuacji i schludnie.
- Staraj się przestrzegać zasad savoir-vivre przy stole: nie mów z pełnymi ustami, posługuj się nożem i widelcem, nie mlaskaj.
- Sprzątaj po sobie, m.in. po posiłku.
Jak dobrze wychować dziecko?
Dobre maniery dla dzieci wydają się być proste i jasne. W praktyce okazuje się, że nie jest to zadanie tak banalne. A zatem jak nauczyć dziecko dobrych manier?
Najważniejszy jest przykład. Jeśli my będziemy się odpowiednio zachowywać, nasze dziecko w sposób naturalny przejmie pewne schematy. Nie ma nic gorszego, jak mówienie o konieczności zachowania się z klasą, podczas gdy sami nie wiemy, jakich zasad się trzymać albo z premedytacją je łamiemy. Dla dziecka to wyraźny sygnał, że skoro rodzice nie muszą mówić sąsiadom "dzień dobry", to i oni nie mają takiego obowiązku.
Warto też porozmawiać z dzieckiem i wytłumaczyć mu, po co w ogóle są dobre maniery i czemu mają służyć. Dobrym pomysłem jest pokazanie, że dawniej były na tyle ważne, że uczono ich w szkole. Polecam również znakomitą książkę Grzegorza Kasdepke "Bon czy ton. Savoir-vivre dla dzieci". Godne uwagi są również tytuły: "Jak nauczyć dzieci dobrych manier" oraz "Dobre maniery Cecylki Knedelek, czyli o tym, że wypada wiedzieć, co wypada".
