Dieta dla dzieci z ADHD

ADHD (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder) to zaburzenie psychoruchowe, którego rozpoznanie następuje zazwyczaj u dziecka w wieku przedszkolnym lub w najmłodszych klasach szkoły podstawowej. Do typowych objawów ADHD należą problemy z koncentracją i uwagą, nerwowość, agresja, niezmierna ruchliwość i gadatliwość. Przyczynę zaburzeń u dziecka badacze upatrują w braku równowagi chemicznej w układzie nerwowym. Wraz z wiekiem objawy ADHD zwykle się zmniejszają. Jednak u wielu dzieci zaburzenia psychoruchowe występują także w życiu dorosłym. Zmienia się jedynie sposób wyrazu niektórych objawów.

Wyniki przeprowadzonych badań wskazują na rolę czynników genetycznych i środowiskowych w wystąpieniu objawów ADHD u dziecka. Do czynników środowiskowych zalicza się m.in. niedobory pokarmowe, zwłaszcza niedobory kwasów tłuszczowych omega-3. Badania dowodzą, że u małych pacjentów z ADHD suplementacja rybim olejem wpływa na poprawę uwagi i koncentracji. Poza tym, lekarze zalecają jak najdłuższe karmienie dziecka piersią w okresie niemowlęcym, gdyż mleko matki jest bogate w kwasy omega-3. Dzieci karmione piersią rzadziej wykazują objawy ADHD niż dzieci karmione mieszankami mlecznymi.

U dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej często stwierdza się występowanie alergii pokarmowych, takich jak alergia na: białko mleka krowiego, pszenicę, kukurydzę, soję, kurze jaja, orzechy, czekoladę, konserwanty. Alergie pokarmowe przyczyniają się do utraty niektórych składników odżywczych, co wzmaga intensywność objawów ADHD. U niektórych dzieci po wykluczeniu z diety pokarmów uczulających stwierdza się zmniejszenie nadpobudliwości.

Jakich składników odżywczych najczęściej brakuje u dzieci z ADHD? Żelaza, cynku oraz witamin. Dieta bogata w te substancje odżywcze może pomóc w łagodzeniu symptomów zaburzenia. Produkty bogate w żelazo to przede wszystkim mięso wołowe, indycze, drób, tłuste ryby, wątróbka i żółtka jaj. Jeśli dziecko ma niedobory cynku, podawaj mu do jedzenia ryby, ziarna zbóż, jaja, mięso, pestki dyni, chude mleko. Suplementacja witaminami najlepsza jest w postaci naturalnej – spożywanie świeżych owoców i warzyw.

• Dieta doktora Benjamina Feingolda – opiera się na teorii związku nadpobudliwości psychoruchowej z nietolerancją pokarmową. Jest to dieta eliminacyjna, która zakłada unikanie spożywania pokarmów obfitujących w barwniki i konserwanty, takich jak kupowane w sklepach dżemy, galaretki, sosy w proszku, marynaty czy soki. Zaleca się zastępowanie cukru miodem.
• Dieta niewielu produktów – (ang. few foods diet) dieta eliminacyjna, która opiera się na rozpoznaniu metodą prób i błędów pokarmów alergizujących i wyeliminowaniu ich z jadłospisu. Dieta pozwala zmniejszyć nasilenie objawów ADHD u dziecka, zwłaszcza agresywne zachowania i dystrofię.
• Dieta Herthy Hafer – dieta ograniczająca spożycie fosforanów, w które obfitują migdały, fasola, drób, produkty mleczne, nasiona słonecznika, soja i orzeszki ziemne.

Wszystkie diety stosowane w przypadku ADHD u dziecka wymagają wielu wyrzeczeń i konsekwencji ze strony opiekunów malca. Mogą stać się czasem źródłem konfliktów, więc warto na początku postawić sobie pytanie, czy koszty wprowadzania żywieniowego reżimu nie będą większe niż zyski.

Źródła

1. Konstanty-Ignaciuk B., Dziecko z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej ADHD i ADD, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2010, ISBN 978-83-7587-268-2.