Czy dziecko powinno spać z rodzicami? Pediatrzy wyjaśniają raz na zawsze

Współspanie, rozumiane jako spanie w tym samym pokoju, ale na osobnej powierzchni, np. w łóżeczku lub kołysce, jest uznawane za bezpieczniejsze rozwiązanie. Spanie w jednym łóżku, czyli tzw. bed-sharing, budzi znacznie więcej wątpliwości, szczególnie w przypadku niemowląt.

Pediatra dr Heidi Szugye podkreśla, że spanie dziecka w pokoju rodziców może być dobrą alternatywą dla dzielenia łóżka. - To pozwala zachować bliskość, która ułatwia życie rodzicom, a jednocześnie daje dziecku bezpieczniejsze miejsce do snu, dostosowane do jego potrzeb - wyjaśnia.

Bliskość rodzica ma znaczenie nie tylko emocjonalne. W pracy opublikowanej w "Infant Behavior and Development" opisano wspólne spanie jako możliwy element tzw. koregulacji, czyli wzajemnego dostrajania się organizmów dziecka i opiekuna. Chodzi m.in. o rytm snu, oddech, temperaturę ciała, reakcje na stres i uspokojenie. Niedojrzały układ nerwowy niemowlęcia korzysta z obecności dorosłego, a sygnały płynące od rodzica mogą pomagać dziecku wracać do równowagi.

Nie oznacza to jednak, że niemowlę powinno spać w łóżku rodziców. Amerykańska Akademia Pediatrii zaleca, by dziecko w pierwszym roku życia spało w pokoju opiekunów, ale na własnej, twardej i płaskiej powierzchni. Takie rozwiązanie może zmniejszać ryzyko nagłej śmierci łóżeczkowej. Łóżeczko powinno być puste: bez poduszek, koców, maskotek i ochraniaczy.

Nie chodzi jednak o brak bliskości. Rodzic może i powinien być obok, reagować, karmić, przytulać i uspokajać dziecko, ale warto zadbać o granice bezpieczeństwa. Szczególnie niebezpieczne jest zasypianie z niemowlęciem na kanapie, fotelu, miękkim materacu, po spożyciu alkoholu, leków uspokajających lub przy dużym zmęczeniu. U starszych dzieci nie wiąże się już z takim samym ryzykiem jak u niemowląt, ale może utrudniać budowanie samodzielności snu. Pomaga wtedy stała wieczorna rutyna: kąpiel, wyciszenie, czytanie książki, brak ekranów przed snem i odkładanie dziecka do łóżka, gdy jest senne, ale jeszcze nie śpi.

Dr Elisa Basora-Rovira, pediatra specjalizująca się w medycynie snu, zwraca uwagę, że dzieci śpiące samodzielnie często mają mniej problemów z zasypianiem, rzadziej budzą się w nocy i lepiej utrwalają zdrowe nawyki snu. - Ogólne zalecenie jest takie, że dzieci powinny spać samodzielnie, na własnej powierzchni, we własnym pokoju - mówi ekspertka.

Źródło: childrens.com, health.clevelandclinic.org