Czego nie lubię w macierzyństwie?

Pierwszą rzeczą, której wręcz nienawidzę to bezsilność, jaka towarzyszy chorobie dziecka. Nie znoszę tego uczucia, kiedy patrzę jak moje dziecko coś boli, a ja nic nie mogę zrobić. Denerwują mnie stwierdzenia proszę czekać, dziecko musi samo pokonać chorobę. Oczywiście rozumiem to, zgadzam się z tym, ale jednak odczuwam wewnętrzny bunt, że ja jako matka nie mogę mu ulżyć i pomóc.

Ciężko mi patrzeć na to, jak mojemu dziecku robi się zastrzyk, a ja je trzymam, żeby się nie rzucało. Bezsilność jest strasznie trudnym uczuciem, to tak jakby połączyć w sobie złość (bo nie można pomóc, bo trzeba czekać, aż leki zaczną działać) i ogromne wyrzutów sumienia...

Czasami mam wrażenie, że niepewność jest czymś nierozerwanie związanym z macierzyństwem. Gdy przychodzi na świat mała istotka, to człowiek traci całą pewność siebie. Nieważne, ile poradników się przeczyta, ile dyskusji przeprowadzi czy ile kursów, warsztatów i szkół rodzenia odwiedzi. Patrzysz na maleństwo i masz wrażenie tabularazy. Niczego już nie jesteś pewna. Nagle cała wiedza jest jakaś taka niedokładna. Zaczynasz się zastanawiać, czy wybrane przez ciebie lekarz będzie ok, czy woda na kąpiel nie jest za gorąca, czy nie jest za zimno na spacer...

Odkąd pojawił się mój pierworodny, wiem co to znaczy strach. Wcześniej niby człowiek wiedział co to jest, ale dopiero odpowiedzialność za drugą, całkowicie bezbronną istotę sprawia, że poznaje się cały wymiar tego uczucia. Kiedy zdasz sobie sprawę, że to od ciebie zależy, jak potoczy się jej życie, zaczynasz się bać, czy sprostasz temu zadaniu, czy podołasz i nie zawiedziesz najważniejszej osoby w twoim życiu. Ktoś dawno temu powiedział mi, że ten strach niestety nie mija wraz z wiekiem dziecka, ale uczysz się z nim żyć.

Każdy rodzic chce dla swojego dziecka jak najlepiej, jednak czasami są takie sytuacje, kiedy jest to niemożliwe. Wyrzuty sumienia pojawiają się w różnych momentach: kiedy człowiek jest zmęczony i nie ma sił na zabawę z dzieckiem, kiedy puszczą mu nerwy, kiedy spóźni się do przedszkola lub nie może uczestniczyć w ważnym dniu swojego dziecka. Pojawia się wtedy taki cichy głosik, który sprawia, że czujesz się winny i masz wyrzuty sumienia. Czasem są one słuszne, czasem nie, ale w jednym i drugim przypadku dają ci odczuć, że zawiodłeś.

• Bez lukru i makijażu. Cud narodzin w obiektywie. Trudno się nie zachwycić

• Jak zadbać o świetną atmosferę w domu, tak by wszyscy na tym skorzystali?

• Internauci zachwyceni. Ta kobieta pokazała, jak naprawdę wygląda ciało po ciąży.

Bezsilność, niepewność i strach, to trzy rzeczy, których nie lubię w macierzyństwie. Może dlatego, że człowiek nie ma na nie wpływu. Przychodzą same, bez pytania, wkradając się i mącąc spokój matki. Jednak pomimo tego wszystkiego, w byciu rodzicem jest na szczęście dużo więcej dobrych, pozytywnych emocji i uczuć, które wynagradzają te negatywne chwile.