Termometr owulacyjny

Termometr owulacyjny jest przede wszystkim dużo dokładniejszy niż inne termometry. Wygląda podobnie, ma także podobny rozmiar, jego skala jest natomiast rozciągnięta i krótsza. Takim termometrem mierzymy temperaturę w przedziale od 35,5 do 38,5 stopni Celsjusza z dokładnością do 0,05.

Do niedawna dostępne były głównie rtęciowe termometry owulacyjne. Elektroniczne termometry owulacyjne, ze względu na mniejszą dokładność, nie były stosowane w wielu naturalnych metodach planowania rodziny. Obecnie, odkąd wszystkie rtęciowe termometry zaczęły być wycofywane z użycia w Unii Europejskiej, stosuje się termometry galowo-indowe.

Pomiar temperatury ciała w metodach planowania rodziny ma na celu określenie tak zwanej podstawowej temperatury ciała. Podstawowa temperatura ciała to dokładnie zmierzona, za pomocą termometru owulacyjnego, temperatura, badana o ściśle określonych godzinach. Temperatura ciała u kobiety waha się pod wpływem różnych hormonów. Wyższy niż normalnie poziom progesteronu w organizmie kobiety, podnosi temperaturę ciała od razu po owulacji. Wyższa temperatura ciała nie odpowiada więc momentowi owulacji i dniom płodnym.

Jeśli w cyklu menstruacyjnym kobiety pojawiają się faza temperatur wyższych i faza temperatur niższych, świadczy to o tym, że występuje u niej owulacja. Wydłużająca się faza temperatur wyższych może także oznaczać zajście w ciążę, gdyż w tym czasie zwiększa się ilość progesteronu, wpływającego na temperaturę ciała. Jeśli temperatura się nie podnosi lub podnosi się tylko w wyniku różnego rodzaju zakłóceń, znaczy to, że prawdopodobnie do owulacji nie doszło. Tego typu zakłócenia to:

• nocne zmiany w pracy;
• aktywność w nocy;
• choroby;
• przeziębienie;
• leki;
• zmiany w codziennych przyzwyczajeniach;
• zmiana strefy czasowej;
• napięcie psychiczne;
• duży wysiłek fizyczny.

Mierzenie temperatury ciała rozpoczyna się pierwszego dnia cyklu, czyli pierwszego dnia krwawienia miesiączkowego po trzech godzinach snu nocnego lub spoczynku. Pomiar temperatury musi mieć miejsce od razu po przebudzeniu, jeszcze przed wstaniem. Należy także pamiętać, aby zawsze mierzyć temperaturę w jednym miejscu na ciele. Pomiar zawsze powinien trwać tyle samo czasu. Temperaturę mierzymy w pochwie, ustach lub odbytnicy, czyli w miejscach, gdzie mierzy się temperaturę błony śluzowej, a nie skóry. Pora pomiarów powinna być codziennie taka sama.

Wyniki temperatury zapisuje się na specjalnych kartach, a poszczególne wyniki tworzą krzywą termiczną. Zapisując swoją temperaturę, kobieta powinna także pamiętać o zaznaczeniu ewentualnych czynników, które mogły wpłynąć na zakłócenie temperatury ciała.