Techniki medytacji

Medytacja głównie kojarzy się z religiami Wschodu – buddyzmem, zen czy hinduizmem – oraz z mistrzami, którzy wprowadzają w stan medytacji. Medytacja polega na rozluźnieniu mięśni, powolnym oddychaniu, koncentracji na własnym ciele i przyzwoleniu dla swobodnego płynięcia myśli, co ma prowadzić stopniowo do wyciszenia się. Z racji tych efektów wiele kobiet w ciąży decyduje się skorzystać z naturalnych metod łagodzenia bólu porodowego w postaci hipnoterapii, wizualizacji i medytacji. Techniki medytacyjne umożliwiają wyciszenie umysłu i uspokojenie negatywnych emocji, jakie pojawiają się przed porodem. Medytacja redukuje zatem poziom lęku, obaw, niepokoju, stresu i strachu. Medytacja nie niesie ze sobą żadnych skutków ubocznych dla matki ani dla dziecka. Wraz z medytacją poprawia się stan zdrowia, podwyższa samopoczucie, człowiek odzyskuje pogodę ducha, energię, zapał do życia i lepiej rozumie otaczający go świat oraz sprawniej rozwiązuje problemy.

Medytacja służy docelowo samodoskonaleniu. Wyróżnia się wiele różnych technik medytacji. Badania potwierdzają, że codzienne praktykowanie medytacji obniża ciśnienie krwi, likwiduje arytmię serca, obniża poziom lęku, podwyższa samoocenę i łagodzi stany bólowe, np. migrenę czy bóle porodowe. Naukowcy z Harwardu dowiedli, że osoby regularnie medytujące prezentują mniej negatywnych, a więcej pozytywnych stanów psychicznych. Medytacja sprzyja spontaniczności. Człowiek medytujący łatwiej nawiązuje kontakty z innymi ludźmi, ma większy poziom samoakceptacji, staje się mniej zależny od czynników zewnętrznych. Badania dowodzą też, że znaczny odsetek ludzi skarżących się na kłopoty ze snem pod wpływem medytacji przestał narzekać na bezsenność. U ponad połowy kobiet z syndromem napięcia przedmiesiączkowego medytacja pomogła uporać się z PMS. Medytację wykorzystuje się też w leczeniu łagodnych stanów depresyjnych, w walce ze stresem i w celu podwyższenia ogólnej wydajności funkcjonowania jednostki.

Nie wszystkie techniki medytacji są powiązane z religią. Istnieje wiele form medytacji, z których mogą korzystać wszyscy. Niektóre z tych sposobów wykorzystuje się w psychoterapii, gdyż ułatwiają dotarcie do źródła problemów i umożliwiają rozwiązanie trudności. Praktyki medytacyjne różnią się między sobą w zależności od szkoły medytacji, ale wszystkie mają służyć rozwojowi koncentracji, uwagi i pozytywnych uczuć. Mistrzowie dążą oczywiście poprzez medytację do oświecenia. Przeciętnemu praktykującemu medytację bardziej zależy na uzyskaniu wewnętrznego spokoju, poprawie stanu zdrowia, odkryciu w sobie niewyczerpanego źródła energii i siły, która umożliwia radzenie sobie z różnymi przeciwnościami losu. Ogólnie wyróżnia się dwa sposoby medytowania:

• medytacje zwrócone za zewnątrz – służą poprawie koncentracji, zwiększeniu radości życia i spontaniczności. Pozwalają zwrócić uwagę głównie na „tu i teraz”. Ten rodzaj medytacji pomaga w procesie uczenia się i pracy twórczej;
• medytacje zwrócone do wewnątrz – służą zgłębieniu osobowości i dokonaniu pozytywnych zmian w życiu. Są to wszelkie techniki, które wykorzystują autohipnozę, wizualizację, praktyki jogi i mantry.

Początkiem każdej medytacji jest rozluźnienie się. Medytować można nawet w trakcie codziennych zajęć, mając otwarte oczy. Rozluźnienie mięśni umożliwia zwiększenie koncentracji i przygotowuje do dalszego etapu medytowania. Jakie sposoby wykorzystuje się w trakcie medytowania? Powtarzanie mantr, wizualizacje (wyobrażanie sobie), koncentrację na oddechu, na własnym ciele albo pojedynczym przedmiocie. Niektóre szkoły medytacji przywiązują dużą wagę do układu ciała podczas medytacji i pozycji, inne – do treningów uwagi. Każdy z nas może medytować! Medytacja jest godna polecenia szczególnie dla kobiet w ciąży, które dzięki różnych technikom medytacyjnym mogą wyciszyć się przed terminem porodu.

Źródła

1. Osho, Techniki medytacji. Poradnik praktyczny, Wydawnictwo KOS, Warszawa 2009, ISBN 83-89375-25-7.