Codzienność rodziny w trakcie procesu zmiany, czyli wychodzenie dziecka z uzależnienia behawioralnego
Uzależnienie jest przewlekłą chorobą ośrodkowego układu nerwowego, która może przebiegać pod postacią remisji i nawrotów wpływających na jakość życia człowieka. Jak wskazują aktualne badania i statystyki, współcześnie zwiększa się liczba zaburzeń psychicznych wśród młodych ludzi, w tym również uzależnień od substancji psychoaktywnych i behawioralnych[1]. Wśród wielu opracowań naukowych, a także raportów przygotowanych przez organizacje pozarządowe, rysuje się obraz licznych czynników warunkujących rozwój uzależnienia: od społeczno-kulturowych, mediów, zmian w obrębie rodziny i systemu wychowania, osobowościowych i indywidualnych dziecka. Aktualne więc stają się pytania nie tylko o przyczyny i czynniki warunkujące uzależnienia młodzieży, ale także o stosowane podejścia i metody w praktyce terapeutycznej.