zdrowie dziecka (strona 7 z 9)

Stłuczenie, skręcenie kostki, uderzenie w głowę – lista urazów, jakich doznają dzieci w pierwszych latach życia, jest bardzo długa. Na szczęście większość z nich nie wymaga interwencji lekarza.

Gorączka u dziecka to stan alarmowy. Oznacza, że organizm musi bronić się przed chorobotwórczymi drobnoustrojami. Podwyższona temperatura sama w sobie nie jest więc chorobą, ale jej objawem. I to pożądanym, bo w takich warunkach bakterie i wirusy nie mogą się namnażać. Gdy jednak gorączka jest zbyt wysoka, należy podać maluchowi lek na jej obniżenie. W przypadku niemowląt i dzieci poniżej 12. roku życia do wyboru mamy paracetamol i ibuprofen. Oba działają przeciwgorączkowo i przeciwbólowo, ten ostatni jednak wykazuje również działanie przeciwzapalne. Ibuprofen działa już po 15 minutach i aż do 8 godzin. Rodzice z doświadczenia wiedzą, że dzieci znoszą choroby zdecydowanie lepiej niż dorośli. Niektórym kilkulatkom nawet wysoka temperatura nie jest w stanie przeszkodzić w dobrej zabawie. Mimo wszystko warto zadbać o to, by w czasie gorączki maluch więcej odpoczywał. Organizm jest osłabiony i potrzebuje wzmocnienia, by nabrać sił. Zadbajmy również o odpowiednią dietę, zwłaszcza że dzieci często tracą apetyt w czasie choroby. Co warto zatem zaserwować dziecku?

Katar to dla niemowlęcia prawdziwe utrapienie, niezależnie od tego, ile trwa katar u dziecka. Przez uporczywy nieżyt nosa ma trudności z oddychaniem, jedzeniem, a zatkany nos u niemowlaka w nocy powoduje także problemy ze spaniem. Maleństwo podczas ssania piersi męczy się, ponieważ nie może oddychać ani noskiem, ani buzią. Co na katar u niemowlaka? Czy katar u noworodka leczy się farmakologicznie, czy można stosować domowe sposoby na zatkany nos u noworodka? Czy katar u niemowlaka przechodzi sam, czy też konieczna jest wizyta z dzieckiem u lekarza?

Podanie dziecku lekarstwa przypomina czasem prawdziwą walkę. Trzeba obrać odpowiednią taktykę, a i ona czasem okazuje się niewystarczająca. To mocno frustruje rodziców.

Gdy zostajemy rodzicami, musimy zdobyć wiedzę na temat chorób wieku dziecięcego. Rzadko udaje się ich uniknąć. Jak więc postępować, gdy pojawią się ich pierwsze objawy?

Bóle głowy spotykają równie często dorosłych, jak i dzieci. W jaki sposób pomóc maluchowi w takiej sytuacji?

Owsica jest jedną z najczęstszych chorób pasożytniczych występujących w klimacie umiarkowanym. Zarazić się nią można w każdym wieku, lecz najczęściej dotyka dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Do zarażenia dochodzi poprzez połknięcie inwazyjnych jaj, które znajdują się w środowisku żywiciela. Trudno się przed nią uchronić, tym bardziej że chory dotknięty owsicą nieświadomie zaraża inne przebywające w jego otoczeniu osoby. Jak wygląda cykl życia owsika?

W układzie pokarmowym niemowlęcia znajduje się ponad bilion bakterii. Część z nich przedostaje się do organizmu dziecka już w czasie życia płodowego, a najwięcej w trakcie naturalnego porodu.

Kupowanie ubranek dla maluchów to sama przyjemność - są kolorowe i miłe w dotyku. Ale ubieranie dziecka to dla wielu rodziców pole minowe. Trudne są zwłaszcza początki. Niektóre maluchy za nic w świecie nie dają się przewinąć, zdejmują nałożone już ubranie, a najlepiej czują się w stroju Adama. Co w takiej sytuacji mogą zrobić rodzice? Jak ubrać dziecko, aby nie było mu zimno i by odczuwało komfort i wygodę? Jak wychować dziecko, aby się nie buntowało? Na szczęście istnieje kilka wskazówek, do których warto się zastosować.

Wokół owsicy narosło wiele mitów. Problem najczęściej dotyka dzieci w wieku przedszkolnym. I choć jest to jedna z najczęstszych chorób pasożytniczych przewodu pokarmowego, nadal pozostaje dolegliwością bardzo wstydliwą.

Pępek noworodka to dosyć problemowe miejsce przez kilka pierwszych tygodni po narodzinach. Powinno się go pielęgnować bardzo starannie, bowiem jest on w tym okresie bardzo podatny na infekcje i zakażenia.

Wzrok dziecka to zmysł bardzo delikatny i wrażliwy. I choć – o ile jest zdrowy - nie wymaga wielkiej uwagi rodziców, to w wypadku jakichkolwiek nieprawidłowości dobrze jest, jeśli dorośli wykażą się czujnością i troską.

Owsica, nazywana również enterobiozą, powodowana jest przez drobne nicienie, które pasożytują w jelicie grubym. Do zarażenia dochodzi podczas kontaktu z potencjalnym nosicielem – np. poprzez podanie mu dłoni, dotykanie tych samych przedmiotów oraz przebywanie w jednym pomieszczeniu. Rozprzestrzenianiu choroby sprzyjają duże skupiska ludzkie oraz niedostateczna higiena osobista, dlatego problem ten najczęściej dotyczy najmłodszych oraz ich rodzin. Niestety, choroba ta ma charakter nawracający. W jaki więc sposób leczyć owsiki oraz zmniejszyć ryzyko ponownego zarażenia?

Owsica to częsta choroba pasożytnicza wywołana przez drobne nicienie nazywane owsikami ludzkimi. Występuje ona z reguły w klimacie umiarkowanym, zwłaszcza w dużych skupiskach ludzkich. Nazywana jest chorobą brudnych rąk, gdyż można się nią zarazić poprzez połknięcie lub wdychanie inwazyjnych jaj, które mogą znajdować się m.in. na nieumytych dłoniach. Kto jest najbardziej narażony na zakażenie owsikami? Czy choroba ta dotyka tylko najmłodszych, którzy jeszcze nie potrafią wystarczająco dbać o higienę?

Owsica, nazywana enterobiozą, powodowana jest przez drobne nicienie, które pasożytują w jelicie grubym. Do zarażenia dochodzi podczas kontaktu z potencjalnym nosicielem – np. poprzez podanie mu dłoni, dotykanie tych samych przedmiotów oraz przebywanie w tym samym pomieszczeniu. Tempo zakażenia jest błyskawiczne, a sama choroba nie zawsze daje oczywiste objawy, dlatego czasem ciężko stwierdzić, kiedy nastąpiło zarażenie. Kto w takim razie powinien poddać się leczeniu? Czy wystarczy podać leki jedynie osobie chorej?

Owsicą zarażają się zarówno dzieci, jak i osoby dorosłe. Nie dość, że jest to jedna z najczęstszych pasożytniczych chorób układu pokarmowego, która łatwo się rozprzestrzenia, to jeszcze potrafi utrzymywać się przez długi czas. Przewlekłość zachorowania wynika w głównej mierze z procesu samozakażania się. Przez to choroba stale odnawia się, wydłuża a objawy nasilają.

Owsiki są pasożytami, które cechuje duża inwazyjność. Zakażenie w łatwy sposób przenosi się z człowieka na człowieka. Dotyczy to szczególnie naturalnych skupisk, takich jak rodzina, grupa przedszkolna, itp. Owsica jest chorobą dość powszechną, której rozwojowi sprzyjają brak wiedzy, świadomości oraz poczucie wstydu i zażenowania. Choroba może powracać, jednak podjęcie określonych kroków działa profilaktycznie i pomoże w szybszym pozbyciu się choroby, jeśli już nas dotknie.

Owsica jest chorobą, która rozprzestrzenia się niezwykle szybko. Sprzyja temu przebywanie w dużych skupiskach ludzi, zwłaszcza dotyczy to dzieci ze żłobków czy przedszkoli. Nie mają one jeszcze dobrze utrwalonych nawyków higienicznych, więc nietrudno o przenoszenie jaj pasożytów na pożywienie, ręce, toaletę, ręczniki czy wspólnie używane zabawki.

Owsik jest małym nicieniem w białym kolorze. Układ pokarmowy owsika - podobnie jak innych pasożytów bytujących w jelitach – jest uproszczony, ponieważ owsik wykorzystuje treść jelitową, poddaną wcześniej procesowi trawienia przez gospodarza. Samice owsików są liczniejsze i większe od samców.

Owsiki są pasożytami, które rozprzestrzeniają się szybko i na dużą skalę. Są bardzo inwazyjne, a chory zazwyczaj zaraża też osoby z najbliższego otoczenia. Zachorować mogą nie tylko dzieci, ale również osoby dorosłe. Niestety, owsica sama raczej nie zniknie. Konieczne jest podjęcie kompleksowego działania. Przede wszystkim należy pozbyć się wstydu oraz informować najbliższe otoczenie o możliwym zagrożeniu.

O tym, że niemowlę wymaga wyjątkowego traktowania wie większość rodziców. Specjalnych zabiegów potrzebuje między innymi skóra malucha, narażona wówczas na reakcje alergiczne.

Pediatrzy alarmują, że coraz częściej widzą słabe, przebarwione i widocznie psujące się zęby u dzieci i młodzieży. A rodzice nie wiedzą, że o szkliwo trzeba dbać…

Informacja o dobroczynnym działaniu bursztynu na ząbkujące niemowlęta może wywołać zdziwienie, bo nie jest to sposób powszechnie w Polsce znany i stosowany.

Niemowlak i zepsute ząbki? Niestety – może się zdarzyć. Na szczęście kłopotom można zaradzić. Dowiedz się jak.

Migrena zazwyczaj kojarzy się nam z problemem występującym tylko u dorosłych. Ale dzieci również na nią cierpią. Intensywne bóle głowy mogą być związane z niektórymi zaburzeniami zachowania. Migrena może rozpocząć się w każdym wieku. Przed 7. rokiem życia zazwyczaj zaczyna się u chłopców, po okresie dojrzewania u dziewcząt.