Przewlekła owsica
Owsicą zarażają się zarówno dzieci, jak i osoby dorosłe. Nie dość, że jest to jedna z najczęstszych pasożytniczych chorób układu pokarmowego, która łatwo się rozprzestrzenia, to jeszcze potrafi utrzymywać się przez długi czas. Przewlekłość zachorowania wynika w głównej mierze z procesu samozakażania się. Przez to choroba stale odnawia się, wydłuża a objawy nasilają.
Konieczność kompleksowego leczenia
Owsica jest chorobą, którą wyleczyć można tylko w zdecydowany sposób:
- obejmując leczeniem wszystkich członków rodziny osoby zakażonej,
- farmaceutycznie poprzez zażycie preparatu medycznego,
- gruntownie sprzątając dom,
- wspomagająco, wprowadzając odpowiednią dietę.
Kompleksowe działania muszą być podjęte jednocześnie wobec wszystkich domowników. Zwalczanie owsicy jest trudne, ale przede wszystkim wymaga zmierzenia się ze wstydem. Niestety, zachorowanie mimo swojej powszechności wciąż wzbudza zażenowanie. Nie pomaga to w skutecznym leczeniu. Niewiedza, niepodjęcie leczenia czy brak szczególnej dbałości o higienę powodują, że choroba utrzymuje się. Przyjmuje wtedy postać przewlekłą.
Postać przewlekła owsicy
Do zakażenia dochodzi, gdy człowiek połknie inwazyjne jaja owsików. W tej postaci posiadają one zdolność do zarażania człowieka, osiadając na dłoniach, pożywieniu i przedmiotach.
Gdy jaja trafią do buzi, przedostaną się do przewodu pokarmowego, a następnie wylęgną się z nich larwy. W miejscu, w którym jelito cienkie przechodzi w grube, larwy przez około 3 miesiące dojrzewają.
Po upływie tego czasu zapłodnione samice zaczynają kierować się w stronę odbytu, gdzie wychodzą na zewnątrz i składają jaja. Już po 4–6 godzinach dojrzewają one i przyjmują postać inwazyjną. Kompleksowo podjęte leczenie mogłoby skutecznie zwalczyć owsicę, jednak bardzo często dochodzi do samozakażania się.
Autoinwazja a przewlekłość owsicy
Jeśli jaja złożone w okolicy odbytu trafią ponownie do przewodu pokarmowego, cykl powtórzy się. Owsiki są pasożytami niezwykle inwazyjnymi. W głównej mierze ze względu na wielorakie sposoby zarażania:
- autoinwazję odbytniczą – gdy larwy rozwinięte z jaj złożonych w okolicy odbytu wracają przez odbytnicę do jelita grubego,
- autoinwazję drogą pokarmową – gdy na skutek drapania jaja dostaną się pod paznokcie, a następnie będą przetransportowane do buzi,
- drogę inhalacyjną – poprzez wdychanie jaj unoszących się z kurzem w powietrzu,
- drogę pokarmową – gdy inwazyjne jaja osiadłe na pożywieniu i przedmiotach przenoszone są do buzi.
Samozarażanie powoduje, że owsica długo utrzymuje się u chorego. Trwająca inwazja może z kolei doprowadzić do różnych powikłań, przede wszystkim ze strony układu pokarmowego, m.in. zapalenia wyrostka robaczkowego, zapalenia jelit z towarzyszącym powikłaniem bakteryjnym, a także zapalenia układu rozrodczego zarówno u kobiet, jak i u mężczyzn.
Samozarażanie powoduje zwykle nasilanie się objawów. W postaci przewlekłej symptomy choroby przyjmują charakter stały.
