błędy wychowawcze (strona 4 z 5)

Nie ma rodziców idealnych - błędy popełniają wszyscy. Zarówno ci, którzy właśnie stali się rodzicami nowo narodzonego dziecka, jak również ci, którzy tych pociech mają już kilka. To normalne i nie da się tego uniknąć. Z popełnianych błędów płynie nauka. Są informacją o tym, co zostało zrobione źle, a co należy robić inaczej. Skoro więc to takie normalne i nie ma się co dziwić - po co ten artykuł? Ponieważ niektóre sytuacje powtarzają się częściej. I chociaż trudno uczyć się na cudzych błędach, bo te własne są najlepsze - zawsze warto próbować. Być może uda wam się ich uniknąć.

Wydaje się, że wszystko robią dobrze, jednak ich dzieci w dorosłym życiu sobie nie radzą. Bo nawet dobrzy rodzice popełniają błędy, których skutki latami ciągną się za dzieckiem.

Nie tylko osiągnięcia w nauce dziecka, ale także umiejętność dzielenia się z innymi i radzenie sobie z emocjami mają związek z osiągnięciem sukcesu w dorosłym życiu. Przekonują o tym badania amerykańskich naukowców.

"Uspokój się, bo mamusia przestanie Cię kochać!" - wykrzyczała poirytowana mama 3-letniej Basi, która w letnich sandałkach wskakiwała do wielkiej kałuży na placu zabaw. Basia oczywiście nie przestała, w związku z czym mama wymierzyła jej klapsa. Ciągnąc zapłakaną dziewczynkę do domu, dodała jeszcze, że za takie zachowanie powinna zamknąć ją w ciemnej łazience. Ile karygodnych błędów wykonała ta, niczego nie świadoma, kobieta? Na kolejnym sklajdzie zobaczysz WIDEO Zobacz też: Najmłodsza królowa piękności. Właśnie skończyła trzy latka

Istnieją takie elementy wychowania, które z dziecka uczynią narcystyczną, pełną agresji osobę. Potwierdziły to badania hiszpańskich naukowców przeprowadzone na 591 uczniach z 20 różnych szkół.

Każdy jest ekspertem w wychowywaniu własnego dziecka – głosi stare porzekadło. I jest w tym ziarno prawdy, bo to przecież rodzice znają swoje dziecko najlepiej. Robi więc wszystko, by było szczęśliwe. Jednak nie zawsze. Istnieją tacy rodzice, którzy mimo szczerych chęci zapewnienia rozwoju – ograniczają malca. Są też tacy, którzy dzieckiem wcale się nie interesują lub – wręcz przeciwnie – nie widzą świata poza malcem. Poznaj sześć toksycznych stylów rodzicielstwa.

Każde dziecko jest inne i każda mama jest inna. Wychowuje dziecko tak, jak potrafi najlepiej. Często jednak zdarza się jej zaliczać wychowawcze wpadki? Przeczytaj o najczęściej popełnianych przez mamy błędach.

Nikt nie rodzi się rodzicem. Tego trzeba się nauczyć. Dlatego zarówno mama, jak i tata mają prawo do popełniania błędów. Pod jednym jednak warunkiem – że wyciągną z nich wnioski. Jeśli uważasz, że rodzicielstwo cię przerasta, masz dość bałaganu w domu, uczucia, że dziecko cię nie słucha i ogólnego zmęczenia – przeczytaj ten poradnik. Pamiętaj – nie ma rodziców idealnych, a wychowywania można się nauczyć.

Mała księżniczka Charlotte obchodzi 2 maja swoje kolejne urodziny. Trudno uwierzyć, że ma już 6 lat. Z tej okazji postanowiliśmy prześwietlić życiorys małej księżniczki. Dziewczynka urodziła się 2 maja 2015 r. w Londynie. Obecnie jest czwartą osobą w kolejce do tronu Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej. Jaka jest naprawdę? Zobacz też: Młodzieżowy slang. Zobacz, co znaczy “izi pizi”, “bae” czy “lajla”

Charity Grace LeBlanc to mama 2-letniej dziewczynki. Stała się znana po tym, jak pomalowała córce włosy na ostry róż na wyraźną prośbę dziecka i pochwaliła się tym w mediach społecznościowych. Niejako sama wywołała lawinę komentarzy, pytając: “Co o tym sądzicie?”. Grono internautów podzieliło się na dwa obozy — jedni docenili matkę, która zdecydowała się spełnić życzenie dziewczynki, drudzy — ostro ją skrytykowali. Zobacz też: Letnia atrakcja na festynach. Grozi niebezpiecznym zakażeniem

Motywacja jest kluczem do sukcesu. Dobrze i prawidłowo zmotywowane dziecko będzie chętnie wykonywało polecenia rodziców, uczyło się. Tymczasem, jak się okazuje, większość rodziców jako motywację stosuje metodę kija i marchewki bądź system kar i nagród. A to błąd. Jak zatem motywować, by dziecko z tej motywacji korzystało?

Kolejny raz nieodpowiedzialna matka naraziła swoje dzieci na niebezpieczeństwo. Młoda kobieta zostawiła 2- i 4-latka samych w domu, a sama... poszła do znajomego. Co musi się stać, żeby niefrasobliwi młodzi rodzice zaczęli interesować się losem swoich dzieci?

Chcesz być bohaterem, wspaniałym ojcem, który jest przy dziecku zawsze, gdy ono tego potrzebuje. Chcesz też zapewne obdarowywać dziecko czułością, bawić się razem z nim. Chcesz, ale nie wychodzi? Sprawdź, jakie błędy popełniasz i jak je naprawić. Przeczytaj także: Używasz tych przedmiotów? To największe siedliska bakterii w twoim domu

Na polskim rynku wydawniczym pojawiła się pierwsza książka motywacyjna dla dzieci. Publikacja zatytułowana "Zarządzanie marzeniami. Poezja motywacyjna dla dzieci wiek 3+", łączy wiersze z zabawą i systemem zarządzania własnymi planami.

Podczas lekcji nauk rolniczych nauczycielka pokazała dzieciom, jak zabijać zwierzęta przy pomocy metalowej rury. Całe zdarzenie nagrała jedna z uczennic. Dzieci apelują: "nie psuj mnie"!

Dziecko wraca do domu z uwagą w dzienniczku i całą odpowiedzialność za to zdarzenie bierze na siebie matka. Obwinia się, że nie potrafiła wychować dziecka w taki sposób, żeby właściwie się zachowywało. Czy słusznie?

Karny jeżyk, szlaban na wyjścia czy oglądanie telewizji to tylko przykłady kar stosowanych przez rodziców. Każdy z nas przynajmniej raz w życiu dostał jedną z nich. Ale czy przedszkolanki mają prawo karać niesforne maluchy?

Do prawidłowego rozwoju dziecka niezbędni są mu rodzice, którzy stanowią wzorzec do naśladowania, opiekują się, troszczą, uczą – czyli po prostu wychowują. Mężczyzna pełni bardzo ważną funkcję w rodzinie, dostarczając dzieciom wzorca męskości. Dla chłopców to wzór na to, jak zachowywać się w stosunku do kobiet, a w przyszłości jak pełnić rolę męża i ojca. I chociaż według naukowców miłość ojcowska ma nieco inny charakter od miłości matczynej, to jest równie ważna w życiu dzieci. Jednak jednym z najważniejszych zadań ojca jest zapewnienie bezpieczeństwa rodzinie, redukcja poczucia zagrożenia, dzięki której dzieci nabieraj pewności siebie, odwagi, siły, odpowiedzialności i samodzielności. Często brak troski ze strony ojca powoduje, że dzieci czują się bezbronne i bezradne. A jakie są różnice w codziennych metodach wychowawczych pomiędzy mamą, a tatą? Na te pytania specjalnie dla WP parenting odpowiada ZUCH, czyli Maciek Mazurek. Tata dwójki, 10-letniego Szymona i 7-letniej Hani. Swoje barwne życie z dziećmi i żoną uwiecznia na komikoswych rysunkach pt. "Domowe opowieści". Bloger swoje dzieła umieszcza na ZUCH.media. Zobacz także: W czym ojcowie są lepsi od mam?

Tragedia rozgrywa się niemalże w każdym domu, w którym jest uczeń. Odrabianie pracy domowej z pomocą rodziców. Wielogodzinne wicie się przy książkach, zeszytach, zadniach. "To dramat w trzech aktach... którego nie znam. Nie wiem, co syn ma zadane" – pisze Marlena Wróblewska na blogu Makóweczki. Blogerka nie odrabia z dzieckiem pracy domowej. Jej syn robi to sam. Czy ślęczenie przy książkach z klkulatkiem po godzinach faktycznie uczy go systematyczności? Czy można pozwolić dziecku na taką samodzielność?

Czym różni się nakłanianie dziecka do jedzenia rosołu od zachęcania do zażycia narkotyków? W obu tych przypadkach manipulacja ma negatywne skutki. Historia pewnego Michałka opublikowana na portalu społecznościowym wywołała burzę komentarzy.

- Naszą uwagę powinno zwrócić dziecko smutne, nieszczęśliwe, takie które nie ujawnia emocji. Cechą charakterystyczną psychopatii jest brak odczuwania uczuć wyższych. Dlatego ważne jest czy oprócz emocji negatywnych potrafi odczuwać te pozytywne, takie jak radość, euforię, żal, współczucie - tłumaczy dr Anna Siudem, psycholog, z którą rozmawiamy o niepokojących zachowaniach dzieci.

Burzę w social mediach może wywołać nawet jedno zdjęcie. Przekonała się o tym Natalia Rogalska, autorka bloga „Matka Nieidealna”, która jak sama pisze, prowadzi go z dużą dozą autoironii, dystansu do macierzyństwa, a zarazem z miłością. Natalia prowadzi swojego bloga od 2014 roku. Przez ten czas zdążyła zaobserwować zachowania rodziców w mediach społecznościowych. Do czego ją to skłoniło?

Dzieci są podłe. Wstajesz w nocy po butelkę z wodą, bo córce znowu zachciało się pić, a w rezultacie słyszysz: "Idź sobie, nie lubię cię". Jest ci smutno, jednak nic nie mówisz. Z drugiej strony maluch to też człowiek i może mieć swoje gorsze lub lepsze dni. - Bywały chwile, gdy z bezsilności nad tym rozwydrzonym bachorem siedziałam na środku pokoju i płakałam. Zdarzało się, że miałam ochotę ją uderzyć, żeby się uspokoiła – opowiada nam jedna z matek. Co robić, by nie zwariować w sytuacjach, gdy maluch jest niewdzięczny? Na pytania WP parenting odpowiadają psychologowie.

Już od kilku lat toczą się dyskusje na temat tego, że dziewczyny stają się coraz bardziej agresywne, zaś chłopcy bardziej delikatni i mniej męscy. U młodych kobiet zauważa się odważniejsze zachowania, zaś mężczyźni stają się bardziej sfeminizowani. Od jakiegoś czasu w społeczeństwie funkcjonuje coś takiego, jak płeć gender, czyli płeć kulturowa. W odróżnieniu od płci biologicznej, płeć kulturowa, czy inaczej społeczna, to zestaw pewnych norm, dotyczących tego, co w danej kulturze jest uważane za odpowiednik męski bądź żeński. Człowiek według tej definicji jest tym, kim staje się pod wpływem przemian społecznych.

„Mam dwumiesięcznego synka. Zajmuję się nim cały czas od dnia, gdy go urodziłam. Mam wrażenie, że potrafi go rozbawić każdy, oprócz mnie. On mnie nie potrzebuje”. ,,Urodziłam ją, nosiłam pod sercem. A ona wybiera innych". „Nie jestem ważna dla mojego dziecka, nie liczy się ze mną, nic dla niego nie znaczę, nie kocha mnie”.