Psychiatra dziecięcy - kim jest ten specjalista, kiedy powinniśmy udać się na wizytę?

Psychiatra dziecięcy jest lekarzem, zajmującym się dziećmi wymagającymi diagnostyki i leczenia chorób i zaburzeń występujących na tle psychicznym oraz leczenia farmakologicznego.

Psychiatria dziecięca to odrębna specjalizacja lekarska, która wyrosła z neuropsychiatrii i neurologii. Początkowo cechowało ją myślenie biologiczne. Nauka ta rozwinęła się latach 50. w USA, kiedy podczas trudnych przemian społeczno - politycznych zaczęto dostrzegać zaburzenia zachowań u dzieci i młodzieży.

W 2012 roku w Polsce funkcjonowało 175 Poradni Zdrowia Psychicznego dla dzieci i młodzieży oraz jedynie 30 oddziałów dziennych, łóżek psychiatrycznych zaś było 990, z czego 615 w szpitalach psychiatrycznych i 375 na oddziałach psychiatrycznych w szpitalach ogólnych.

Do psychiatry dziecięcego warto udać się, gdy podejrzewamy u naszej pociechy:

• autyzm;
• zespół Aspergera;
• zaburzenia lękowe;
• zaburzenia zachowania;
• ADHD;
• nerwice;
• depresja;
• tiki;
• upośledzenia umysłowe;
• zaburzenia emocjonalne;
• natręctwa;
• moczenie nocne.

Warto pomyśleć o konsultacji z dziecięcym psychiatrą, jeśli zachowanie naszej pociechy nagle się zmienia, np. z roześmianego, towarzyskiego nastolatka staje się małomównym, smutnym domatorem. Warto wziąć pod uwagę również opinię nauczycieli oraz otoczenia dziecka.

Na jakie symptomy powinniśmy szczególnie zwrócić uwagę? Przede wszystkim na:

• częste wahania nastroju;
• zachowania niezrozumiałe dla rodziców;
• wycofanie się dziecka z kontaktów z rówieśnikami;
• brak zainteresowań i chęci na różne aktywności;
• nasilone lęki;
• zachowania agresywne.

Zadaniem psychiatry dziecięcego jest postawienie właściwej diagnozy i ustalenie planu leczenia dziecka. Specjalista ten obejmuje opieką całą rodzinę pacjenta, udzielając niejednokrotnie pomocnych wskazówek, jak postępować z pociechą.

Wizyta u psychiatry może pomóc ustalić strategię na kolejne lata rozwoju dziecka oraz rozwiać wszelkie wątpliwości dotyczące jego przyszłości. Zdarza się, że wystarczy jedna wizyta, po której dojdziemy do wniosku, że trudności są przejściowe i nie mają chorobowego podłoża. W innych przypadkach potrzeba więcej konsultacji, aby mieć pewność co do trafności diagnozy i leczenia.