Noworodek, mniej więcej do 10. miesiąca życia, komunikuje się z otoczeniem za pomocą krzyku i płaczu. To tak zwany okres melodii – dziecko zaczyna rozumieć np. podniesiony ton głosu, na który reaguje płaczem. Szept natomiast go uspokaja i wywołuje uśmiech. Już około roczne dziecko zaczyna rozumieć, co się do niego mówi. Mały człowiek najpierw uczy się rozróżniania słów. Powoli rozumie poszczególne wyrażenia, które usłyszy od dorosłych. Z czasem zaczyna tworzyć własne słowa – w jego słowniku najpierw pojawiają się samogłoski, takie jak: a, i, e, u, oraz spółgłoski – zazwyczaj: p, b, d, n, t, ś i ć, które zaczyna łączyć w sylaby. W ten sposób powstają pierwsze słowa: mama, tata, baba, dada. Te pierwsze wyrazy są mocno uproszczone, ale już około 15. miesiąca życia następuje rozwój wymawianych słów, co wywołuje gwałtowny postęp umysłowy i ruchowy malucha. Coraz więcej nowych bodźców sprawia, że dziecko uczy się, że choć niektóre przedmioty wyglądają podobnie, to są różnie nazywane. Stara się naśladować dorosłych, „podsłuchuje” ich i na ten wzór tworzy własne wypowiedzi.