"Listy starego diabła do młodego" - zarys problematyki

Krętacz, stary diabeł, pisze 31 listów do swojego ucznia, Piołuna. Doradza mu, co zrobić, by ludzie zamiast do nieba, trafiali do piekła.

Listy są przepełnione rozważaniami psychologicznymi, filolozficznymi i religijnymi. Pojawiają się w nich również odniesienia do kultury i nauki. Diabeł opisuje także naturę człowieka. Wspomina ponadto o Bogu. Nazywa go Nieprzyjacielem.

Krętacz, czyli stary diabeł, to świetny obserwator ludzkich cech i przywar. Doskonale zna słabe punkty człowieka i wykorzystuje je do manipulacji. Wśród nich wymienia m.in. dumę, pychę, egoizm, próżność i nieszczerość. Pyta też o pochodzenie zła i jego rolę w świecie.

"Listy starego diabła do młodego" to dla wielu ludzi literackie arcydzieło. Utwór nie tylko jest napisany błyskotliwym, pełnym humoru językiem, ale też podejmuje niezwykle ważne tematy. Autor sięgnął po elementy pastiżu i satyry. W centrum fabuły postawił zło, które jednak jest punktem wyjścia do rozważń na inne, równie ważne, tematy.

Starym diabłem jest Krętacz, który w piekle pełni funkcję podsekretarza departamentu. Jest też wujkiem Piołuna, do którego kieruje swoje listy.

Piołun to młody diabeł, który stara się postępować według wskazówek stryja. Ponosi jednak klęskę. Człowiek, którego miał sprowadzić do piekła, idzie wprost do nieba.

Ludzie w utworze Clive'a Staples'a Lewis'a są próżni i cierpią z powodu chorobliwej ambicji. Mają wiele wad, ale są też zdolni do poświęceń. I dlatego też kuszony przez diabła "Pacjent" po śmierci zamiast trafić do piekła, idzie do nieba.

Clive Staples Lewis to brytyjski pisarz i filozof. Urodził się w 1898 r. w Belfaście w Irlandii. W Polsce jego najbardziej znanym dziełem są "Opowieści z Narnii". Był też autorem tekstów krytycznoliterackich. Doskonale orientował się w literaturze średniowiecza.

Autor "Listów starego diabła do młodego" przyjaźnił się z J. R.R. Tolkienem. Obaj pisarze wykładali literaturę angielską na Uniwersytecie Oksfordzkim.