Krzywa Friedmana

Początek porodu jest zwykle samodzielnie rozpoznawany przez kobiety i oparty na subiektywnych odczuciach, dlatego trudno jest precyzyjnie określić czas trwania pierwszego okresu porodu. Stosowanie krzywej Friedmana w ocenie postępu porodu okazuje się mało zasadne i nieco anachroniczne. Jak wykazują badania naukowe, średnia długość trwania poszczególnych faz pierwszego okresu porodu nie pokrywa się z krzywą Friedmana. Odrzucenie postępowania zgodnego z ostrzegającymi liniami granicznymi na krzywej nie wiąże się ze wzrostem ryzyka komplikacji okołoporodowych.

U wielu kobiet tempo rozwierania szyjki macicy podczas porodu wynosi 0,3-0,5 cm na godzinę. Opóźnienie względem krzywej Friedmana nie pociąga za sobą negatywnych skutków zdrowotnych ani dla matki, ani dla dziecka. Każda kobieta jest inna i u każdej postęp porodu może przebiegać nieco inaczej. Nawet przekroczenie granicznej linii alarmowej na krzywej Friedmana nie skutkuje podniesieniem odsetka cięć cesarskich. Obecnie za prawidłowe rozwieranie się szyjki macicy w aktywnej fazie porodu uznawane jest tempo 0,5 cm na godzinę.

Precyzyjne określenie czasowych granic aktywnej fazy porodustanowi problem zarówno dla kobiet rodzących, jak i dla personelu medycznego. Błędna ocena długości tej fazy porodu w wielu przypadkach prowadzi do nieprawidłowego rozpoznania zwolnienia lub zahamowania postępu porodu i pociąga za sobą niepotrzebne interwencje medyczne. Jak oceniać postęp porodu, czyli jak „odczytywać” poród?

• Badanie wewnętrzne szyjki macicy należy wykonywać tylko wtedy, gdy jest to konieczne i gdy nie ma innego sposobu, by uzyskać dane dotyczące postępu porodu.
• Obserwacja skurczów macicy – ich długości, intensywności, regularności i przerw między skurczami.
• Obserwacja zachowania i stanu psychicznego pacjentki (reakcja na skurcze, sposób oddychania, instynktowne zmienianie pozycji porodowej, emocje).
• Obserwacja zmian fizjologicznych, takich jak wymioty, tętno, odpłynięcie wód płodowych, wygląd krocza, zmiany barwy głosu.
• Obserwacja usytuowania dziecka w kanale rodnym (zstępowanie części prowadzącej, wysłuchiwanie czynności serca płodu w dole brzucha).Przedłużający się poród

Obecnie w praktyce większości polskich szpitali długość drugiego okresu porodu nie powinna przekraczać dwóch godzin. Amerykańskie Towarzystwo Ginekologów i Położników w 2003 roku dopuściło możliwość prowadzenia drugiej fazy porodu powyżej dwóch godzin, gdy stan matki i dziecka jest dobry.

Źródła

1. Kubicka-Kraszyńska U., Otffinowska A., Opieka okołoporodowa w Polsce w świetle akcji „Rodzić po ludzku” 2006, Fundacja Rodzić po Ludzku, Warszawa 2006.