rozwarcie kanału szyjki

Niewydolność cieśniowo-szyjkowa to niezdolność szyjki macicy do utrzymania ciąży do wyznaczonego terminu porodu. Pojawia się najczęściej jako efekt uszkodzeń anatomicznych szyjki macicy oraz urazów szyjki macicy będących wynikiem zabiegów ginekologicznych. Niewydolność cieśniowo-szyjkowa polega na rozwieraniu się kanału szyjki macicy bez wcześniejszych akcji skurczowych. Dolegliwość taka stanowi realne zagrożenie ciąży i najczęściej jest leczona poprzez założeniu szwu okrężnego.

Krzywa Friedmana to specjalna krzywa, stosowana przez wiele lat w położnictwie, wyznaczająca czasowe granice postępu porodu. Według jej autora, aktywna faza porodu powinna się charakteryzować rozwieraniem szyjki macicy nie mniejszym niż 1 cm na godzinę. Krzywa Friedmana zawiera linię wyznaczającą postępujące rozwarcie szyjki macicy i informuje o granicy fizjologii i patologii. Opóźnienie rozwierania szyjki, czyli przekroczenie linii granicznej na krzywej Friedmana, stanowi wskazanie do zwiększonej uwagi personelu medycznego nad rodzącą. Obecnie krzywa Friedmana nie jest już tak bardzo liczącą się metodą diagnostyczną w ocenie postępu porodu.

Parcie w kucki to porodowa pozycja wertykalna wykorzystana w drugim okresie porodu. W tej pozycji porodowej kobieta w ciąży musi odpowiednio oddychać przeponą, co ułatwi wypychanie dziecka (tzw. parcie). Ta pozycja do porodu może być wykonywana w różny sposób, z pomocą różnych przyrządów, np. drabinki, umywalki, parapetu czy brzegu łóżka. Pozycja kuczna to zarazem najbardziej fizjologiczna i najbardziej efektywna pozycja porodowa. Może być zastosowana, gdy kobieta decyduje się na poród w domu.