Dwulatek nie mówi

Nie każde dziecko jest z natury gadułą i nie każde zaczyna mówić w tym samym czasie. Na dynamikę rozwoju ma wpływ płeć dziecka, jego predyspozycje genetyczne, osobowość i środowisko wychowawcze.

I tak, chłopcy przeciętnie później zaczynają mówić od dziewczynek, osoby z predyspozycjami genetycznymi do wolniejszego rozwoju także przejawiają na różnych etapach tę prawidłowość.

Ponadto, wiele zależy od osobowości dziecka, która ma kluczowe znaczenie w jego relacjach społecznych i rozwoju inteligencji emocjonalnej. To prawda, że dzieci, których rodzice od najwcześniejszych miesięcy stymulują ich rozwój częstym kontaktem werbalnym (słownym) i pozawerbalnym (gesty), lepiej się rozwijają.

Jednak biorąc pod uwagę pozostałe czynniki, mające wpływ na dynamikę rozwoju dziecka, nie można z całą pewnością określić, że absolutnie każde intensywnie stymulowane dziecko, rozwinie w sobie szybko i sprawnie umiejętności kluczowe.

W prawidłowym rozwoju mowy duże znaczenie ma sprawność manualna i ruchowa dziecka. Staraj się więc zachęcać je do zabaw ruchowych, w których dodatkowo trzeba śpiewać, sylabizować, nazywać, wołać, etc.

Baw się razem z nim, żeby wzbudzić w nim motywację, zachęcaj go do mówienia, często pytając go o zdanie w sprawach, w których jest w stanie dać ci odpowiedź. Opowiadaj maluchowi o tym, co zrobicie, gdzie pójdziecie, co zobaczycie. Kiedy coś razem rysujecie, mówcie o tym.

Każde dziecko powinno mieć możliwość osłuchania się z poprawną mową, z twoim głosem, żeby w końcu odważyło się posłuchać swojego głosu.

Co zrobić, gdy dwulatek nie mówi, a wszelkie stymulacje i próby zachęcenia nie przynoszą efektów? Nie ma sensu panikować, kiedy dwulatek nie mówi tak, jakbyśmy tego oczekiwali. Być może sposób porozumiewania twojego dziecka odbiega nieco od wyobrażeń, jednak jeśli dziecko choćby od czasu do czasu wypowiada zrozumiałe słowa, może wystarczy nieco więcej cierpliwości.

Jeśli jednak cokolwiek w rozwoju mowy twojego dziecka niepokoi cię, warto skonsultować ewentualne przyczyny po pierwsze z pediatrą, a po drugie z logopedą.

Najważniejsze jest jednak takie postępowanie w treningu umiejętności poprawnego posługiwania się mową, które nie opiera się na wymuszaniu na dziecku czegoś, co może tylko pogorszyć sprawę dalszej nauki mowy.

Warto za każdym razem brać pod uwagę nastrój dziecka i dostosowywać formy ekspresji werbalnej do aktualnego zapotrzebowania dziecka. Motywacyjnie działają wszelkie nagrody za choćby minimalne postępy.