Zapalenie płuc u noworodka

Zapalenie płuc u noworodków może być częścią posocznicy, która dość często rozpoczyna się w płucach. Można podejrzewać sepsę w przypadku, jeśli zapalenie płuc rozpocznie się w przeciągu kilku godzin od urodzenia.

W przypadku, jeśli zapalenie płuc pojawi się po siedmiu dniach od urodzenia lub później, jest to zwykle powiązane z długotrwałą intubacją niemowlęcia, niezbędną w przypadku niewydolności oddechowej i chorób płuc (takich jak np. dysplazja oskrzelowo-płucna).

Bakterie wywołujące zapalenie płuc u noworodków zwykle przedostają się do dziecka w czasie porodu, z dróg rodnych matki lub poprzez zakażenie szpitalne. Szczególnie narażone na zapalenie płuc są wcześniaki, dzieci intubowane, z niewydolnością oddechową, a także leczone antybiotykami o szerokim spektrum działania.

W przypadku zakażenia szpitalnego, u dziecka można zauważyć stopniowo pojawiające się objawy. U dziecka intubowanego pojawia się zwiększona ilość odsysanych wydzielin i przyspieszony oddech (medyczny termin odpowiadający temu stanowi to tachypnoe). U innych niemowląt przebieg zapalenia płuc jest ostrzejszy. Mogą występować duże wahania temperatury, bezdechy, sinica, obniżone napięcie mięśniowe, żółtaczka, neutropenia (obniżenie liczby granulocytów objętochłonnych).

Chlamydiowe zapalenie płuc u noworodków zwykle ma łągodniejszy przebieg niż inne rodzaje zapalenia płuc. Pojawia się ono zwykle około 2-12 tygodnia życia dziecka. Dziecko ma przyspieszony oddech. Zwykle miało wcześniej zapalenie spojówek wywołane chlamydiami. W badaniach można wykryć eozynofilię, czyli zwiększenie jednego rodzaju leukocytów (eozynofilów) w rozmazie krwi.

Zapalenie płuc można zdiagnozować za pomocą rentgena klatki piersiowej, ale chorobę trudno rozpoznać w przypadku dysplazji płuc. Częściej stosuje się pulsoksymetrię (badanie wysycenia tlenem hemoglobiny), badania krwi, a także nakłucie lędźwiowe w celu zbadania płynu mózgowo-rdzeniowego.

Leczenie zapalenia płuc u noworodka musi rozpocząć się od badań w kierunku sepsy. Jednak leczenie zwykle obejmuje te same antybiotyki o szerokim spektrum działania. Pozwalają one na wyleczenie zarówno sepsy, jak i zapalenia płuc. Nie czeka się więc z podaniem antybiotyku na wyniki badań. Dopiero kiedy są one dostępne, rozpoczyna się leczenie antybiotykami bardziej ukierunkowanymi w kierunku konkretnych bakterii (rzadziej wirusów lub grzybów).

W przypadku posocznicy, która doprowadziła już do wstrząsu septycznego, czyli spadku ciśnienia tętniczego i towarzyszącego mu spadku przepływu tkankowego krwi, leczenie obejmuje także leki obkurczające naczynia krwionośne.