Zabawy dla uczniów

Dzieci rozpoczynające edukację szkolną mają najczęściej siedem lat. Są osobami, które potrzebują pozostawać na uboczu. Uwielbiają oglądać programy telewizyjne, grać na komputerze, czasami sięgają po ulubioną książkę czy gazetkę.

Dzieci ośmioletnie cechuje niesamowita ekspansywność, potrzebują dużo przestrzeni do tego, by żyć. Uczniowie na tym etapie rozwoju są notorycznie zabiegani, poszukujący nowych znajomości i kontaktów z otoczeniem.

Z kolei dziewięciolatek jest dzieckiem bardzo samodzielnym, o mocno wyrobionych poglądach na każdy temat. Wchodzi w okres życia, w którym znacznie ważniejsza aniżeli rodzina okazuje się grupa rówieśnicza.

Okres największego zainteresowania zabawą przypada na młodszy wiek szkolny. Jest to czas aktywnego uczestnictwa w zabawach „z regułami”. Dzieci przejawiają już wówczas sporą samodzielność, a także aktywność i chęć podporządkowania się regułom gry. Większość podejmowanych przez nie zabaw ma charakter społeczny. Dzieci w wieku szkolnym nie bawią się – tak jak miało to miejsce, gdy były młodsze – z każdym, kogo napotkają. Wchodzą w zabawę ze swoimi kolegami np. z klasy, czy z innymi dobrze im znanymi dziećmi, np. z najbliższego sąsiedztwa.

Wiek szkolny to także polaryzacja zabaw ze względu na płeć. Dziewczynki nie bawią się z chłopcami, ani też w zabawy uznawane za „męskie”. Podobnie chłopcy, trzymający się razem w swoim męskim gronie. Bardzo często jest też tak, że dzieci w wieku szkolnym bawią się w formie grup, pełniących niejako charakter „gangów”. Dzieci umawiają się w ściśle określonym miejscu do zabawy i wspólnie ustalają, w co będą się bawić – np. w chowanego, w berka.

Dzieci w wieku szkolnym coraz rzadziej używają zabawek do swoich zabaw. Najczęściej źródłem inspiracji jest tu towarzystwo rówieśnicze. Po znalezieniu odpowiedniego towarzystwa do zabawy najważniejszym atrybutem staje się najczęściej zabawka znana z reklamy. Czasami zdarza się tak, że właśnie wokół takiej jednej zabawki toczy się długotrwała zabawa z rówieśnikami.

Wiek szkolny to także okres zabaw na jawie. Dziecko odtwarza jakąś rolę, np. udaje, że jest jakimś dobrze wszystkim znanym bohaterem z filmów. Pomagają mu w tym atrybuty i strój bohatera. Dzięki nim udaje mu się zdobyć uznanie w grupie rówieśniczej. Dzieci w wieku szkolnym bardzo chętnie biorą udział w grach i zawodach sportowych. Są one niesamowicie cenną szkołą socjalizacji. To dzięki nim dzieci uczą się współżyć z innymi dziećmi, współpracować z nimi, także rywalizować oraz oceniać siebie na tle innych rówieśników.

Do ulubionych gier dzieci w wieku szkolnym należą gry planszowe i oczywiście komputerowe. Uczą one uczniów sztuki przegrywania oraz kodeksu zasad i norm, którego należy przestrzegać w życiu. Bardzo twórcze są także gry typu szachy, które uczą dzieci myślenia strategicznego. Ostatnimi czasy pojawiają się zajęcia z robotyki, na których dzieci w wieku szkolnym uczą się pod okiem wyspecjalizowanych instruktorów budować i programować roboty, zdolne do wykonywania różnorodnych zadań.

Uczestnicy tych zajęć uczą się rozwijać zdolności logicznego myślenia, wyobraźni przestrzennej, kształtują również kreatywność i umiejętność pracy zespołowej. Wszystko to za sprawą klocków Lego Mindstorms NXT 2,0 podłączonych do laptopów z odpowiednim oprogramowaniem. Dzięki takim zajęciom uczniowie mogą przekonać się, że komputer to nie tylko gry służące rozrywce, ale także konkretne zadania do wykonania. Takie zajęcia to pogranicze zabawy i nauki, czyli najlepsze połączenie dla dziecka chodzącego już do szkoły. Pozwala mu w przyjemny sposób pożegnać czas zabawy i przejść do etapu rozwiązywania prawdziwych problemów na miarę dorosłego konstruktora.  

• Zabawa a kreatywność
• Rozwój wyobraźni
• Kreatywne zabawy
• Zabawy wspierające rozwój twojej córki

Źródła

1. Hurlock E, Rozwój dziecka, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1985, ISBN 83-01-06139-1.
2. IIg F., Ames L. B., Rozwój psychiczny dziecka. Od 0 do 10 lat. Poradnik dla rodziców, psychologów i lekarzy, Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne, Gdańsk 1994, ISBN: 83-85416-18-8.
3. Włodarski Z., Wprowadzenie do psychologii. Podręcznik dla nauczycieli, Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa 1996, ISBN 83-88149-91-1.