Wodonercze

Coraz więcej kobiet wykonuje badanie USG w ciąży, dzięki czemu lekarze diagnozują więcej przypadków wodonercza u płodu. Jest to stan, w którym nerki są obrzęknięte moczem na skutek blokady lub zwężenia cewki moczowej. Zanim badanie USG stało się standardowo stosowane w badaniach prenatalnych, wodonercze było zwykle diagnozowane u dzieci w wieku 3-4 lat. Według danych szacunkowych przypadłość ta dotyczy nawet 2% wszystkich dzieci, głównie chłopców. U większości noworodków nie pojawiają się jednak żadne symptomy, ponieważ wodonercze może ustąpić samoistnie, a nerki pracują ciężej, wyrównując nieprawidłowości.

1. Przyczyny i objawy wodonercza u dzieci

Trzy główne przyczyny wodonercza u dzieci to: obrzęk nerek, który nie ma wpływu na ich funkcjonowanie, niedrożność cewki moczowej w miejscu, w którym łączy się z nerką, a także odpływ pęcherzowo-moczowodowy (nieprawidłowy przepływ moczu z pęcherza do cewki moczowej i z powrotem do nerek). Do wodonercza u dzieci może przyczynić się również ektopowy moczowód, zbyt szerokie moczowody, zaburzenia funkcjonowania nerek z powodu tkanki torbielowatej, pęcherz neurogenny, zatrzymanie moczu w pęcherzu na skutek emocji, zwężenie zastawki w cewce moczowej (występuje tylko u chłopców) oraz obrzęk moczowodów.

Zobacz film: "Co należy wiedzieć na temat fizjologii dwulatka?"

U dzieci z łagodną, a nawet umiarkowaną postacią wodonercza nie pojawiają się zwykle żadne niepokojące objawy. Jednak w przypadku ciężkiego wodonercza może dojść do uszkodzenia nerek objawiającego się infekcjami, bólem oraz krwawieniem. Dziecko może odczuwać ból w czasie wydalania moczu, mieć gorączkę, ból pleców oraz nieprzejrzysty mocz. Choroba nerek może powodować trudności z opróżnieniem pęcherza moczowego – wydalanie moczu może być nieregularne lub niekontrolowane.

2. Diagnoza i leczenie wodonercza

Wodonercze u dzieci jest zwykle diagnozowane na dwa sposoby. Prenatalne badanie USG może wykryć, że płód ma rozszerzone nerki. Badanie USG może wskazać na wodonercze również podczas badania innego problemu zdrowotnego u dziecka, na przykład infekcji dróg moczowych lub nietrzymania moczu. Prenatalne badania USG wykrywają wodonercze u jednego płodu na 100. Gdy lekarz zaobserwuje wodonercze, zwykle konieczne jest przeprowadzenie dodatkowych badań, by ocenić stan zaawansowania choroby. Tego typu testy są ważne, ponieważ rozpoznanie wodonercza i wczesne leczenie ewentualnej nieprawidłowości może pomóc w uniknięciu infekcji dróg moczowych oraz trwałego uszkodzenia lub zbliznowacenia nerek.

Jeśli dziecko ma wodonercze, lekarz przepisuje zwykle antybiotyk w niskiej dawce do codziennego stosowania. Antybiotyki zalecane w leczeniu wodonercza są specyficzne dla dróg moczowych i mają znikome skutki uboczne. Rodzaj leku zależy od wieku dziecka, jego wagi oraz ewentualnej alergii dziecka. Antybiotyki stosuje się, by wodonercze nie wywołało infekcji nerek. Po wykonaniu zdjęć rentgenowskich lekarz ocenia, jak długo dziecko powinno przyjmować antybiotyk. Niekiedy istnieje konieczność przeprowadzenia operacji – jeśli jednak wodonercze nie jest spowodowane niedrożnością moczowodów, jest duża szansa na to, że przypadłość ustąpi samoistnie. Dzieci z IV stopniem wodonercza – najcięższą postacią choroby – są zazwyczaj poddawane operacji rekonstrukcji miedniczki nerkowej, by nerki mogły się udrożnić.

Następny artykuł: Metody wychowawcze

Polecane dla Ciebie

Pomocni lekarze

Szukaj innego lekarza

Komentarze

Wysyłając opinię akceptujesz regulamin zamieszczania opinii w serwisie. Grupa Wirtualna Polska S.A. z siedzibą w Warszawie jest administratorem twoich danych osobowych dla celów związanych z korzystaniem z serwisu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy o ochronie danych osobowych, podanie danych jest dobrowolne, Użytkownikowi przysługuje prawo dostępu do treści swoich danych i ich poprawiania.
    Podoba Ci się ten artykuł? Chcesz więcej? Polub
    i bądź na bieżąco!