pierwsza pomoc dzieci

Wyobraź sobie, że musisz wybrać, kogo uratować z niebezpieczeństwa: własnego psa czy cudze dziecko. Jaki byłby twój wybór? To dylemat, z jakim od pewnego czasu zmagają się użytkownicy platform społecznościowych. Aby lepiej go zrozumieć i szerzej spojrzeć na ten trend, o ocenę i komentarz poprosiliśmy Elżbietę Grabarczyk-Ponimasz, psychologa z wieloletnim doświadczeniem w pracy terapeutycznej. Wsłuchaliśmy się również w głos znanego prawnika - Marcina Kruszewskiego z kanału Prawo Marcina.

Prezydent Andrzej Duda podpisał nową ustawę o ratownictwie medycznym. Zmiany wprowadzone w dokumencie nakładają nowe obowiązki na osoby będące świadkami niebezpiecznego zdarzenia, w tym wstrząsu anafilaktycznego.

"Pamiętaj o zasadzie pustej rolki po ręczniku papierowym - dzięki niej wykryjesz więcej zagrożeń niż myślisz!" - przestrzega asystentka lekarza Megan Milstone Conover na Instagramie. Na czym polega ta zasada i w jakich sytuacjach może się okazać kluczowa?

Nie każdy bohater nosi pelerynę. Pan Marcin z wrocławskiego MPK zasługuje na ogromne uznanie, bo choć nie nosi zmyślnych kostiumów, za swój czyn z pewnością zasługuje na miano bohaterka.

Policjanci z Rudy Śląskiej proszą o pomoc w zlokalizowaniu sprawcy wypadku drogowego, który nie udzielił pomocy potrąconemu dziecku i uciekł z miejsca zdarzenia.

112 to ogólnoeuropejski numer alarmowy, za pomocą którego możemy wezwać służby ratunkowe. Warto, by znały go też dzieci. W jaki więc sposób je go nauczyć? I jakie informacje podać, gdy musimy zadzwonić pod numer alarmowy?

Zadławienie jest jedną z przyczyn śmiertelności u najmłodszych. Nieświadome zagrożenia maluchy wkładają do ust różne przedmioty, co może skończyć się tragicznie. Ten prosty test pozwoli ci sprawdzić, które rzeczy nie powinny znaleźć się w zasięgu rączek dziecka do trzeciego roku życia.

Do szpitala w Pakistanie trafił 11-miesięczny chłopczyk. Jego tata zaniepokoił się tym, że penis syna zmienił kolor. Okazało się, że przyczyną takiego stanu były... włosy, które zaplątały się wokół narządu dziecka.

Dzieci często wkładają do ust różnego rodzaju przedmioty. Mama tego 2-latka zorientowała się, że chłopiec połknął coś, co znalazł na podłodze. Zdenerwowana kobieta zabrała chłopca na badania, które nie wykazały niczego niepokojącego i lekarze odesłali go do domu. Wkrótce jednak stan dziecka zaczął się pogarszać.

W Lubinie (woj. dolnośląskie) doszło do strasznego wypadku. Czteroletni chłopiec, będąc pod opieką babci, włożył rękę do sieczkarni. Niestety maszyna niemal w całości ucięła dziecku palec. Jedynie dzięki szybkiej reakcji udało się go uratować. Co robić w podobnej sytuacji?

Elsie-Rose Duffy miała dwa latka, gdy jej życie zawisło na włosku. Dziewczynka trafiła do szpitala z bólami brzucha. Prześwietlenie wykazało obecność baterii w przełyku dziecka.

Stłuczenie, skręcenie kostki, uderzenie w głowę – lista urazów, jakich doznają dzieci w pierwszych latach życia, jest bardzo długa. Na szczęście większość z nich nie wymaga interwencji lekarza.

Rany cięte powstają na skutek działania ostrych przedmiotów, najczęściej noża. Są zazwyczaj ranami linijnymi i mają gładkie brzegi. Silne krwawienie, które na ogół towarzyszy ranom ciętym, pomaga wypłukać z nich bakterie, co redukuje ryzyko infekcji. Jeżeli chodzi o głębokość rany, może ona sięgać samej kości – wtedy narzędzie przecina znajdujące się po drodze tkanki miękkie. W odróżnieniu od ran kłutych, rany cięte są zadawane przez przeciągnięcie ostrza na powierzchni skóry, a nie poprzez wbicie. Rany cięte należy opatrzyć, aby nie doszło do zakażenia tkanek. Najczęściej używanym środkiem do dezynfekcji ran jest woda utleniona. Jodyna służy jedynie do odkażenia skóry wokół rany.

Urazy to różnego rodzaju uszkodzenia ciała, które pojawiają się w wielu sytuacjach. Stanowią bardzo różnorodną grupę, zarówno jeśli chodzi o przyczyny, jak i objawy, dolegliwości i postępowanie. Czym się charakteryzują? Które urazy są najczęstsze? NA czym polega diagnostyka, pierwsza pomoc i leczenie?

Ciałami obcymi określamy różne przedmioty, które w sposób przypadkowy lub celowy zostały wprowadzone do naturalnych otworów ciała człowieka, jak przewód nosowy, przewód słuchowy, gardło, krtań, drzewo tchawiczo-oskrzelowe, czy przełyk, prowadząc do wystąpienia różnego rodzaju powikłań. Najczęściej sytuacje takie dotyczą młodszych dzieci, które przez ciekawość wkładają sobie różne przedmioty do nosa, ucha lub do ust, co może prowadzić do ich zaaspirowania do dróg oddechowych lub po prostu połknięcia. Rozpoznanie obecności ciała obcego u dziecka nie zawsze jest proste, gdyż często obawia się ono przyznać do tego opiekunom, a występujące objawy mogą nie być specyficzne. Niezależnie od lokalizacji, ciało obce powinno zostać jak najszybciej usunięte przez lekarza, ponieważ jego zaleganie może prowadzić do nieprzyjemnych powikłań. Nie należy samemu próbować usuwać ciał obcych, gdyż w ten sposób możemy bardziej zaszkodzić poszkodowanemu niż pomóc. Zawsze w takiej sytuacji należy zgłosić się po pomoc do lekarza specjalisty. Wyjątkiem jest powodujące narastającą duszność ciało obce w drogach oddechowych. Jest to stan zagrażający życiu i powinniśmy natychmiast udzielić poszkodowanemu odpowiedniej pierwszej pomocy.

Porażenie prądem - pierwsza pomoc? Chyba każdy z nas doświadczył choć raz w życiu co najmniej lekkich wyładowań elektrycznych na swojej skórze. Jakie są podstawowe zasady udzielania pierwszej pomocy przy porażeniu prądem? Kiedy wezwać pomoc medyczną po porażeniu prądem? Jakie są środki bezpieczeństwa, aby uniknąć porażenia prądem?

Rany szarpane są to rany, które powstają w wyniku działania zakrzywionego narzędzia o tępej krawędzi, np. hak, bosak. Narzędzie raniące godzi skośnie lub stycznie do powierzchni ciała, dlatego rana szarpana ma nieregularny kształt i poszarpane, nierówne brzegi. W głębi takiej rany widać niekiedy strzępy oderwanych tkanek. Rany szarpane powstają również wskutek pogryzienia przez psa czy inne wściekłe zwierzę. Obecność zniszczonych, obumarłych tkanek w ranie sprzyja zakażeniu, dlatego rany szarpane z reguły źle się goją i pozostawiają dużą bliznę.

Z racji tego, że jestem po kursie pediatrycznej pierwszej pomocy, postanowiłam podzielić się z Wami swoją wiedzą i stworzyć mini niezbędnik pierwszej pomocy wakacyjnej. Pamiętajmy, że nie zastąpi to kilkugodzinnego profesjonalnego kursu, a jedynie ma na celu przybliżenie pewnych zachowań w sytuacjach, o które latem nie trudno.