adhd u dzieci (strona 2 z 2)

ADHD (ang. Attention Deficit Hyperactivity Disorder) określa się inaczej jako zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi. To jedno z najczęściej spotykanych zaburzeń w okresie dzieciństwa, które objawia się zaburzeniami koncentracji uwagi, impulsywnością i nadpobudliwością. ADHD utrudnia normalne funkcjonowanie dziecka i powoduje wzrost prawdopodobieństwa pojawienia się w przyszłości zaburzeń zachowania oraz prób eksperymentowania ze środkami psychoaktywnymi. Jakie są pierwsze symptomy, które mogą wskazywać na nadpobudliwość psychoruchową? Jakie zachowania wskazują na ADHD u niemowląt?

Niespokojne niemowlę to dla młodych rodziców często duże utrapienie i powód do niepokoju. Nie warto wpadać w panikę, kiedy nasz maluszek, częściej niż jego rówieśnicy, krzyczy, płacze, mało śpi, jest niespokojny, bardzo ruchliwy, chaotyczny w ruchach i trudno go uspokoić. Niepokój dziecka może wynikać z wielu różnych przyczyn. Zwykle w pierwszym trymestrzeżycia szkraba niepokój i napięcie dziecka jest efektem dojrzewania jego narządów i układów, np. układu pokarmowego. Dlaczego coraz więcej niemowląt jest niespokojnych i jak im pomóc?

O ADHD słyszy się coraz częściej. Diagnozę tę stawia się u dzieci, które są nadpobudliwe, mają kłopoty z koncentracją, bywają impulsywne w swoich zachowanich. W Stanach Zjednoczonych zaburzenie to bywa leczone silnymi środkami psychotropowymi. Jakie niesie to za sobą skutki? Czy leki stosowane w terapii ADHD są bezpieczne?

Trzy miesiące temu mało kto słyszał o zabawce z wdzięczną nazwą Fidget Spinner. Jednak w ostatnim czasie zrobiło się o tej zabawce naprawdę głośno. Zdobyła duża popularność na świecie i jednocześnie zyskała wielu przeciwników, głównie zarzucających jej, że jest narzędziem szatana.

ADHD przez wiele osób jest uważane za wymysł rodziców, którzy nie radzą sobie z wychowaniem swojej pociechy i szukają usprawiedliwienia, wymyślając chorobę. Takie krzywdzące opinie rodzice mogą usłyszeć także w szkole oraz od niektórych psychologów. Ostatnie badania naukowców z Holandii potwierdzają jednak tezę o istnieniu choroby.

Najpierw uproszczona definicja ADHD. Jest to Attention Deficit Hyperactivity Disorder, zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, określany też, jako zaburzenia hiperkinetyczne. Cytując: „jest to zespól zaburzeń, najczęściej o podłożu genetycznym, (…) i biologicznym, to znaczy, że nie wynika z błędów wychowawczych, czy czynników psychogennych”. „U jego podstaw leży specyficzny tryb pracy mózgu, który utrudnia kontrolowanie własnych zachowań i osłabia zdolności skupiania uwagi. Charakterystycznym jest dla niego występowanie trzech grup objawów:

Naukowcy odkryli, że korzystanie z telefonu komórkowego w czasie ciąży może mieć zły wpływ na zachowanie dziecka. Wykazali oni, że maluchy, których matki często rozmawiały przez komórkę, były w większym stopniu narażone na rozwój nadpobudliwości.

Zastanawiasz się, czy posłać do szkoły sześciolatka czy może poczekać jeszcze rok? Jak przekonują duńscy naukowcy ze Stanford Graduate School of Education w Stanach Zjednoczonych, kilkulatki, które rozpoczęły swoją przygodę z edukacją rok później niż rówieśnicy, wykazują wyższy poziom samokontroli.

Coraz częściej słyszymy od rodziców, że ich dziecko pewnie ma ADHD, bo nie potrafi przez chwilę usiedzieć w jednym miejscu. Czym tak naprawdę jest zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) oraz jak radzić sobie z jego objawami w domu?

Zespół nadpobudliwości z deficytem uwagi (Attention deficit hyperactivity disorder, ADHD) dotyka miliony dzieci. Chociaż nie jest jeszcze wiadomo, co powoduje chorobę, naukowcy wskazywali na wiele czynników ryzyka. Nowe badania sugerują, że data urodzenia dziecka może wpłynąć na ryzyko zachorowania.

Od lat rośnie liczba dzieci, u których da się zaobserwować objawy nadpobudliwości i niewłaściwe zachowania, wynikające z zaburzeń emocjonalnych. Zdaniem naukowców za taki stan rzeczy odpowiada niewłaściwa dieta.

Powszechnie stosowane narzędzie przesiewowe do oceny dzieci z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) może być mniej dokładne, gdy dziecko ma zaburzenia ze spektrum autyzmu (ASD).

Czy chorobę psychiczną można przekazać w genach? Można - genetyka nie jest jednak jedynym czynnikiem, który warunkuje zachorowanie. Są jednak takie schorzenia, w których podłoże genetyczne odgrywa bardzo dużą rolę.

Odpowiednia dieta ma ogromny wpływ na życie zarówno dzieci, jak i dorosłych, u których rozpoznano ADHD. Dr Sanford Newmark, pediatra, założyciel Centrum Pediatrii Medycyny Integracyjnej w San Francisco oraz autor książki o tym, w jaki sposób za pomocą naturalnych produktów złagodzić objawy choroby u dzieci, w ciągu ostatnich kilku lat wprowadzał zmiany żywieniowe do diet setek swoich pacjentów. W wielu przypadkach taka modyfikacja pozwoliła pozbyć się agresywnych zachowań, poprawiła koncentrację oraz zmniejszyła nadpobudliwość chorych.

ADHD to zaburzenia związane z deficytem uwagi. Statystyki mówią, że w Polsce choruje około 80 tys. dzieci, a na całym świecie problem dotyczy 3-5 proc. dzieci w wieku szkolnym. ADHD jest wpisane do rejestru chorób, a leczeniem zajmują się specjaliści. Wszystkie te fakty świadczą o tym, że ADHD należy uznać za chorobę.

Dieta dla dzieci z ADHD to jedna z alternatywnych metod leczenia zespołu nadpobudliwości psychoruchowej. Należy jednak pamiętać, że nie jest ona cudownym lekiem na problemy dziecka i rodziców. Może jedynie wspierać terapię psychologiczną czy farmakologiczną dziecka. W łagodzeniu objawów ADHD można stosować wiele różnych diet, np. dietę eliminacyjną czy dietę niewielu produktów. Pomimo trudności w konsekwentnym ich stosowaniu i braku jednoznacznych dowodów na ich skuteczność, niektórzy rodzice wierzą w moc redukowania symptomów ADHD z pomocą właściwego żywienia malca.

ADHDto zespół nadpobudliwości psychoruchowej. W skład tego zaburzenia wchodzą deficyty koncentracji uwagi, nadmierna impulsywność i nadmierna ruchliwość. Dzieci dotknięte ADHD działają na zasadzie nadmiernego pobudzenia, a intensywność odbierania przez nich wielorakich bodźców sprawia im wiele kłopotów. Zdecydowanie częściej pełnoobjawowe ADHD dotyka chłopców, u dziewczynek najczęściej zaburzenie to występuje głównie w postaci deficytów uwagi. Dzieci z nadpobudliwością psychoruchową niesłusznie posądzane są o opóźnienia w rozwoju, ponieważ pomimo swoich trudności ze skupieniem uwagi i nadmierną impulsywnością, w szkole radzą sobie całkiem dobrze, kiedy czują się wspierane.