ADHD to nie wymysł rodziców

Naukowcy z Uniwersytetu Radbound w Holandii przebadali 1713 osób cierpiących na ADHD oraz 1529 osób bez podejrzenia zaburzenia.Wśród grupy osób z zaburzeniem były zarówno dzieci, jak i dorośli. Najmłodszy uczestnik miał 4 lata, najstarszy 63. Mózgi wszystkich uczestników przebadano rezonansem magnetycznym. Wyniki były się zaskakujące.

• Metamorfoza chłopca, który wypalał 40 papierosów dziennie. Jak teraz wygląda?
• Przez przypadek znaleźli rodzinę dawcy, który uratował ich dziecko
• "Cesarka nie jest porodem. Ty nie rodzisz": fotograf odmówił wykonania sesji zdjęciowej
• Szczepić czy nie? Dlaczego doświadczamy kryzysu zaufania do szczepień?
• Apel matki: Pamiętajcie! Szczepienia są niezwykle ważne

Okazało się, że osoby z tym zaburzeniem mają mniejsze mózgi. Różnice były zauważalne w ciele migdałowatym, które odpowiedzialne jest za emocje. Rozbieżności były wyraźniejsze u dzieci, niż u dorosłych (pierwsze zdanie dodatkowo wybolduj)

Badania te pokazują, że ADHD nie jest wymysłem rodziców. Wskazują dowody w postaci opóźnień w rozwoju pewnych obszarów mózgu. Naukowcy mają nadzieję, że to odkrycie wpłynie na świadomość społeczeństwa i przyczyni się do zaprzestania stygmatyzacji dzieci i dorosłych cierpiących na ADHD.

Skrót ADHD pochodzi z języka angielskiego i oznacza Attention Deficit Hyperactivity Disorder. Zaburzenie to najmocniej daje o sobie znać między 6 a 9 rokiem życia. Objawia się nadmierną impulsywnością i ruchliwością oraz zaburzeniami koncentracji uwagi.

Dzieci dotknięte tym zaburzeniem mają problemy z nauką i rówieśnikami, przez dorosłych często postrzegane są jako niegrzeczne i źle wychowane. W zależności od przyjętych kryteriów szacuje się, że na ADHD cierpi od 3 do 8 procent dzieci.

Jedną z przyczyn tego zaburzenia jest złe funkcjonowanie ośrodka układu nerwowego. Oprócz tego istnieją czynniki, które w sposób pośredni mogą powodować ADHD. Należą do nich: niska masa urodzeniowa, niedotlenienie podczas porodu, urazy głowy, zła dieta czy zatrucia metalami ciężkimi.

Nie bez powodu badacze chcą walczyć ze stygmatyzacją chorych. Bolesław Piecha, były wiceminister zdrowia powiedział, że jego ojciec wyleczył go z ADHD za pomocą kilku klapsów. Rodzice dzieci cierpiących na to zaburzenie często spotykają się z murem uprzedzeń, wynikających z braku wiedzy i świadomości.

ADHD można leczyć, lecz jest to bardzo trudny i długi proces, wymagający bardzo dobrzej współpracy pomiędzy specjalistą a rodzicami i dzieckiem. Najczęsciej stosuje się psychoterapię i pracuje nad zachowaniem dziecka. Jeśli przyjęte metody nie dają oczekiwanych rezultatów psycholog razem z psychiatrą, mogą wprowadzić dodatkowo psychoterapie indywidualne bądź rodzinne lub leczenie farmakologiczne.

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej często jest mylony z brakiem dyscypliny i złym wychowaniem. Badacze uniwersyteccy, psychiatrzy i psychologowie są jednak pewni, że nie jest to wymyślone usprawiedliwienie porażek wychowawczych rodziców, a prawdziwa choroba.