Szczepienie mmr

Szczepionka MMR to trójskładnikowa szczepionka, zawierająca w swoim składzie żywe, o zmniejszonej zjadliwości szczepy wirusów: odry, świnki i różyczki. Po raz pierwszy taka szczepionka została zastosowana w Wielkiej Brytanii. W Polsce zarejestrowane są trzy szczepionki MMR, z czego dwie są to szczepionki drugiej generacji. W opakowaniu szczepionki znajdują się dwie fiolki: jedna fiolka z proszkiem zawierającym:
• Szczep Enders–Edmonston wirusa odry,
• Szczep Jeryl Lynn wirusa świnki,
• Szczep Wistar RA 27/3 wirusa różyczki,
oraz druga fiolka z rozpuszczalnikiem, do sporządzenia roztworu do iniekcji podskórnej. Oprócz tego, w fiolce znajdują się także substancje pomocnicze, jak neomycyna, sorbitol i hydrolizat żelatyny.
Szczepienie MMR w Polscenależy do obowiązkowych szczepień u dzieci w wieku 13-14 miesięcy oraz 10 lat. W przypadku, gdy dziewczęta nie zostały zaszczepione wcześniej na różyczkę, takie szczepienie przeprowadza się w wieku 11-12 lat.

Jak każdy lek, tak również szczepionki mogą spowodować pojawienie się pewnych działań niepożądanych. Występują one rzadko i nie są bardzo poważne. U ok. 10% dzieci po podaniu szczepionki pojawia się gorączka, złe samopoczucie czy wysypka po 5-12 dniach po szczepieniu. U 5% pacjentów może pojawić się ból stawów, który po pewnym czasie ustępuje. Bardzo rzadko pojawia się reakcja anafilaktyczna po zastosowaniu szczepionki. Istnieje prawdopodobieństwo, iż zastosowanie szczepu Urabe wirusa świnki powoduje aseptyczne zapalenie opon mózgowych, które jest przejściową, łagodną postacią wirusowego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Dlatego też w większości krajach szczepionki MMR są pozbawione tego szczepu, w zamian którego zastosowany jest szczep Jeryl Lynn.
Kiedyś wiązano szczepienie MMR z występowaniem u dzieci autyzmu. Nie zostało to jednak w jakikolwiek medyczny sposób potwierdzone.
Szczepionka nie powinna być podawana u kobiet w ciąży. Kobiety planujące zajść w ciążę powinny wstrzymać się z tym na trzy miesiące od podania szczepionki. Bezwzględnie zabrania się wykonania szczepienia, gdy istnieje uczulenie na którykolwiek składnik szczepionki. Nie powinno się także aplikować szczepionki osobom, które zażywają leki zmniejszające działanie układu immunologicznego oraz chorującym na choroby krwi czy nowotwory, które wpływają na układ immunologiczny. Szczególną uwagę należy zwrócić na osoby, u których w przeciągu ostatnich trzech miesięcy przeprowadzona była transfuzja krwi, osocza lub podana była ludzka normalna immunoglobulina.
Odra, świnka i różyczka to choroby zakaźne, które łatwo przenoszone są na drugą osobę. Charakteryzują się ciężkim przebiegiem, dlatego też istotna jest wcześniejsza profilaktyka poprzez stosowanie szczepień ochronnych.

Marta Bednarska