Rola bliskich w leczeniu depresji

Pomoc w depresji wymaga sporo siły i samozaparcia. Najważniejsze jest, aby osoba chora zrozumiała, że może liczyć na swoich bliskich, że chcą oni jej pomóc. Bliscy, którzy chcą wspomagać chorego, powinni wiedzieć, że: nie mogą zostawiać chorego samego z jego problemami, należy reagować spokojnie i ze zrozumieniem, nie można reagować z agresją; depresja to choroba i osoba cierpiąca nie robi nam specjalnie na złość, nie można wyręczać chorego we wszystkim, trzeba delikatnie motywować chorego do działania, należy pamiętać o częstym chwaleniu, nawet za drobiazgi, * należy często rozmawiać z chorym.

Pomoc w leczeniu depresji może być obciążeniem dla rodziny. Może prowadzić do sytuacji, w której reszta nie będzie w stanie poradzić sobie z emocjami. Dlatego niezwykle ważne jest odpowiednie przygotowanie się do pomocy choremu, zrozumienie dolegliwości oraz tego, jak sobie z nią radzić. Choroba osoby bliskiej to bardzo złożony problem. Pomocne może być skorzystanie z grupy wsparcia dla chorych na depresję.

Depresja w Polsce występuje coraz częściej i może się okazać, że pojawi się właśnie w naszej rodzinie. Warto więc się przygotować na taką ewentualność. Umiejętność niesienia pomocy choremu w depresji opiera się na zrozumieniu dolegliwości. Depresja wiąże się z ogromnym poczuciem winy i dlatego pierwszym krokiem powinna być pomoc w zrzuceniu tego brzemienia. Osoba chora obwinia się o wszystko, co najgorsze. Aby pomóc choremu, należy uzmysłowić mu, że nie jest niczemu winny, że jest potrzebny całej rodzinie. Bliscy powinni wspierać chorego i w żadnym wypadku nie mogą go o nic obwiniać. Członkowie rodziny nie powinni także za depresję winiać siebie nawzajem, bo to nie prowadzi do niczego dobrego. Choroba już działa i wzajemne obwinianie się o nią, nie sprawi, że zniknie.

Dokładne przyczyny depresji nie są znane. Może na nią wpłynąć naprawdę wiele czynników. Kiedy się pojawi, należy więc ją zaakceptować i starać się pokonać. Trzeba pamiętać, że depresja jest chorobą i osoba, która na nią cierpi, jest chora. Więc zachowanie kogoś z depresją to tak naprawdę zachowanie osoby chorej i cierpiącej. Nie należy przypuszczać, że chory robi coś na złość, że jest leniwy lub złośliwy. Jest chory i trzeba to zrozumieć. Cierpi. Kiedy ktoś choruje na grypę, nikt do niego nie ma pretensji, że leży w łóżku lub kaszle. Cierpienie w depresji opiera się na tym psychicznym. Chory wygląda normalnie, tylko leży w łóżku i jest rozdrażniony. Należy zrozumieć, że jest to wynikiem choroby psychiki, która jest tak samo uciążliwa jak schorzenie fizyczne, że zły humor to objaw choroby. Nie należy jednak całkowicie odsuwać chorego od wszelkich obowiązków. Chory na depresję nie może być zepchnięty na margines rodziny. Powinien w miarę możliwość brać aktywny udział w jej życiu. Wychodzenie z choroby może trwać wiele tygodni, więc należy się na to przygotować.

Kiedy depresja ustąpi, rola rodziny się nie kończy. Nadal niezwykle ważne jest okazywanie wsparcia choremu. Szczególnie, że może się on obawiać nawrotu choroby. Bliscy są w stanie zauważyć objawy nawracającej depresji i dzięki temu mogą szybko podjąć odpowiednie działania. Bliscy jako pierwsi dostrzegą, że dzieje się coś złego. Oczywiście nie należy przesadzać, gdyż nie każdy objaw smutku oznacza, że depresja wraca. Jeśli chory zażywa lekarstwa, bliscy powinni pilnować, czy robi to systematycznie. Kiedy bowiem poczuje się lepiej, może odstawić środki lub o nich zapomnieć, a wtedy choroba może powrócić. Chory może nie zażywać lekarstw, gdyż powodują one skutki uboczne, które nie są przyjemne. Dlatego należy pilnować taką osobę i okazywać jej miłość i wsparcie.

• Jak zwalczać depresję?
• Depresja
• Depresja u kobiet - przyczyny
• Bezsenność a depresja

Należy pamiętać o tym, aby osoby chore na depresję nie były izolowane od społeczeństwa. Depresja w Polsce dotyka coraz więcej osób i dlatego ważne jest, aby chorzy nie czuli się osamotnieni. Nie powinni oni rezygnować z kontaktów towarzyskich. Ale to od ludzi zdrowych zależy, jak osoby chore na depresję będą funkcjonowały. To rodzina odpowiada za to, jak w społeczeństwie radzi sobie taki cierpiący. Depresja w rodzinie bardzo ją osłabia i doświadcza. Ale również bardzo umacnia. Bo kiedy chory wyzdrowieje, cała rodzina jest silniejsza.