Pojawia się pod pachą lub na szyi. Gdy zauważysz, biegiem do lekarza

Węzły chłonne są zlokalizowane na całym ciele, najwięcej ich jednak za uszami, pod żuchwą, na szyi, pod pachami i w pachwinach. Na niemal każdej wizycie u pediatry lekarz ocenia ich wielkość, gdyż powiększenie oznacza, że organizm walczy z chorobotwórczym patogenem.

U dzieci częściej niż u dorosłych dochodzi do powiększenia węzłów chłonnych, gdyż układ odpornościowy najmłodszych nadal się rozwija. Gdy jednak takie objawy utrzymują się dłużej niż dwa tygodnie ("guzy" mają ponad 1 cm średnicy), towarzyszy im gorączka, nocne pocenie się i utrata masy ciała, konieczna jest wizyta u lekarza. Objawy te mogą wskazywać na nieprawidłowy rozrost komórek układu limfatycznego.

Najczęściej diagnozowaną chorobą jest w tym przypadku chłoniak Hodgkina (ziarnica złośliwa), który wykryty w odpowiednim czasie jest uleczalny w 90 proc. przypadków.

To często występujący objaw infekcji u dzieci. Gorączkę najczęściej da się skutecznie obniżyć po zastosowaniu odpowiednich leków. Czasem jednak dzieje się inaczej.

Przedłużająca się gorączka bez wyraźnych objawów infekcji może być objawem nowotworu, zwłaszcza białaczki. To najczęstsza choroba nowotworowa diagnozowana u dzieci. W jej przypadku niezwykle ważna jest szybka diagnostyka i natychmiastowe podjęcie leczenia.

Niemal 2/3 dzieci udaje się dzisiaj skutecznie wyleczyć.
Białaczkę można podejrzewać, gdy występuje zespół objawów, takich jak osłabienie, bladość, długotrwała infekcja, siniaki i wybroczyny pojawiające się na skórze bez wyraźnej przyczyny, częste krwawienia z nosa, krwawienia dziąseł, ból mięśni i stawów, powiększone węzły chłonne (na karku, w pachwinach i pod pachami).

Objaw ten często jest pierwszym symptomem rozwijającego się w organizmie mięsaka Ewinga - złośliwego nowotworu kości. Choroba ta najczęściej dotyka dzieci między 4. a 15. rokiem życia (przypadki zachorowań u dorosłych są bardzo rzadkie).

Pierwszym symptomem choroby jest silny ból, który promieniuje do kości. W początkowej fazie może on ujawniać się po przeciążeniu lub urazie. W miejscu, w którym rozwija się mięsak, pojawić się może obrzęk, a nawet wyczuwalne zgrubienie.

Najczęściej guz zlokalizowany jest w okolicy stawu kolanowego, w kościach płaskich i w trzonie kości udowej.

Sygnalizowanie przez dziecko bólu kości powinno zostać skonsultowane z pediatrą, który najpewniej zleci wykonanie badania rentgenowskiego.

Częste sygnalizowanie przez dziecko bólu głowy powinno wzbudzić niepokój rodziców zwłaszcza wówczas, gdy współwystępuje z porannymi wymiotami na czczo. Objaw ten mogą bowiem wywoływać guzy mózgu (gwiaździaki, glejaki, oponiaki, rdzeniaki).

Obraz kliniczny tego rodzaju nowotworów jest zróżnicowany i w dużym stopniu zależy od wieku dziecka. Pierwsze objawy choroby związane są ze wzrostem ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Niepokój rodziców powinny wzbudzić zaburzenia neurologiczne - ból głowy, pojawienie się zeza, zaburzenia połykania, problemy z utrzymaniem równowagi, zaburzenia chodu, drgawki, zaburzenia widzenia.

U niemowląt wiodącymi objawami choroby nowotworowej są: zmiany zachowania (płaczliwość, niepokój, nadpobudliwość), uwypuklenie ciemiączka.

Siatkówczak to najczęściej diagnozowany złośliwy guz wewnątrzgałkowy u dzieci. Jego objawy są zróżnicowane i uzależnione są od wieku pacjenta.

Pierwszym sygnałem alarmowym jest zez, zaś w kolejnych stadiach choroby pojawia się biały odblask źrenicy, zmętnienie ciała szklistego, zaczerwienienie spojówek, zmiana barwy tęczówki, stan zapalny gałki ocznej, jaskra, wytrzeszcz.

Wstępne rozpoznanie postawić może okulista podczas oceny gałki ocznej i dna oka.

Siatkówczak należy do nowotworów o wysokim wskaźniku wyleczalności.