Nerwica a praca – jak funkcjonować?

Przy nerwicy rozwijają się konflikty wewnętrzne. Negatywne odczucia potęgowane są przez określone cechy osobowości. Zaburzeniom najczęściej towarzyszy lęk, który wpływa na wszystkie aspekty życia nerwicowca. W konsekwencji chory ucieka od życia społecznego. Stwarza bezpieczny świat, przestaje wychodzić z domu. Ma to oczywisty wpływ na życie zawodowe.

Fobie społeczne odbierają zdolność realnego patrzenia na rzeczywistość. Po pierwsze, pojawia się ogromny lęk przed kontaktem z drugim człowiekiem. Natrętne myśli i obsesje utrudniają wykonywanie zawodowych obowiązków. Nerwicowiec wymaga niekiedy fachowej pomocy i pobytu w szpitalu. Po takim doświadczeniu bardzo trudno jest wrócić na poprzednie stanowisko. Tym bardziej, że obawiamy się łatki.

Jednym z bardziej uciążliwych schorzeń jest zespół lęku napadowego. Atak paniki może ujawnić się w każdym momencie. Nieleczone schorzenie powoduje bardzo duże utrudnienia. Pojawia się mechanizm błędnego koła, tak zwany „lęk przed lękiem”. Człowiek obawia się przede wszystkim, że atak paniki nastąpi w miejscu pracy. Chory może unikać chodzenia do pracy, co może być przyczyną jego zwolnienia.

Również zaburzenia obsesyjno-kompulsywne uniemożliwiają precyzyjne wykonywanie obowiązków. Człowiek odczuwa obsesje i konieczność urealnienia pewnych czynności. Przymus bywa destrukcyjny. Przykładem takich zachowań jest chociażby natrętne mycie rąk lub potrzeba liczenia. Wykonywanie określonych czynności staje się niekiedy rytuałem. Jest to tak silna potrzeba, że chory może być uznany za dziwaka. W ten sposób efektywność wykonywania obowiązków zawodowych znacznie się zmniejsza.

• Przyczyny schizofrenii
• Depresja
• Rodzaje nerwicy
• Jak walczyć z nerwicą?

Fobie zdarzają się nam bardzo często. Najbardziej destrukcyjne bywają fobie społeczne. Niekiedy są one przyczyną zwolnienia z pracy. Osoba chora wycofuje się z życia społecznego. Nerwica dokonuje spustoszenia w wielu aspektach ludzkiego życia. W związku z tym niezmiernie ważne jest podjęcie właściwego leczenia. Najbliższe otoczenie powinno odpowiednio motywować chorego. Właściwa terapia, techniki pomocnicze i farmakologia potrafią zdziałać cuda.