Nagła senność u dziecka. Jakie są jej przyczyny?

Nadmierna senność u dziecka to przede wszystkim nadmiernie długi sen nocny lub powrót do dziennych drzemek. Dość często występuje u nastolatków, co ma związek z ich zmęczeniem. Młodzi ludzie nie zawsze pamiętają o właściwej higienie snu. Kładą się późno spać i szybko wstają. Mają też sporo szkolnych i pozaszkolnych obowiązków.

Wzmożona senność u dziecka to jednak również objaw niektórych chorób, stąd nie należy go bagatelizować. Jeśli problem nie ustąpi w ciągu kilku dni, warto skonsultować się z lekarzem i wykonać u dziecka podstawowe badania krwi (m.in. morfologię, CRP).

Ospałość u dziecka może być związana z zaburzeniami hormonalnymi, m.in. z niedoczynnością tarczycy. Choroba manifestuje się też nieustannym zmęczeniem i problemami z wagą (dziecko tyje, pomimo iż jego dieta się nie zmieniła i dużo się rusza), jak również suchą skórą i częstym uczuciem zimna.

Senność u dziecka to też jeden z objawów:

• anemii,
• alergii,
• przerostu migdałka gardłowego.

Kiedy organizm walczy z wirusami czy bakteriami, potrzebuje odpoczynku. A to oznacza, że dziecko może spać więcej niż zazwyczaj lub domagać się drzemki (nawet jeśli już dawno nie śpi w dzień).

Zmęczene może być też związane z procesem leczenia. Warto pamiętać, że senność po antybiotyku u dziecka to jeden z częściej zgłaszanych skutków ubocznych tego rodzaju terapii, ale o jej przerwaniu lub zmianie leku zawsze powinien decydować lekarz.

Nie należy jednak lekceważyć tego objawu. Jeśli dziecko będzie spało nienaturalnie długo lub drzemki nie będą poprawiać jego samopoczucia, warto skonsultować się z lekarzem. Szczególnie niebezpieczna jest senność u dziecka po wymiotach, bo może byc jednym z objawów odwodnienia.

Niepokojąca jest też ospałość u rocznego dziecka i niemowląt, zwłaszcza jeśli pojawia się nagle, towarzyszy jej brak apetytu i łakienia, a także nadmierna płaczliwość lub gorączka.

Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Sa dzieci, które lubią duzo spać i nigdy nie mają z tym problemu, ale są i takie, które często się budzą, mają bardzo krótkie drzemki i trudno im zasnąć.

To co odróżnia problem od normy, to jakakolwiek zmiana w zakresie snu. Nie oznacza to jednak, że jeśli dziecko jednego dnia pośpi godzinę dłużej, od razu powinniśmy być zaniepokojeni. Warto obserwować dziecko i zwracać uwagę na to, jak zachowuje się w czasie aktywności. Jeśli mimo odpoczynku jest drażliwe, apatyczne, niechętne do zabawy, warto wówczas skonsultować się z lekarzem.

Starajmy się też dbać o higienę snu naszych dzieci. Nie włączajmy im przed snem bajki w telewizji i nie pozwalajmy grać na komputerze. Nie dawajmy też do ręki telefonu. Dbajmy ponadto o to, by nasza pociecha codziennie kładła się do łóżka o tej samej porze (również w weekendy).