Leczenie ciąży pozamacicznej

Stosowane są najczęściej dwie metody – laparotomia lub laparoskopia. Laparotomia to otwarcie jamie brzusznej. Natomiast laparoskopia to wziernikowanie jamy brzusznej, za pomocą odpowiednich narzędzi. W obu przypadkach dokonywane jest usunięcie jaja płodowego rozwijającego się w nieprawidłowym miejscu, np. w jajowodzie – usuwany jest wtedy jajowód; w jajniku, jamie otrzewnej czy ujściu wewnętrznym macicy. Często następuje także usunięcie jajowodu. Uznaje się jednak, że u kobiet stabilnych hemodynamicznie bardziej skuteczna jest metoda laparoskopii i ona jest zalecana. Następuje mniejsza utrata krwi podczas zabiegu. Czas zabiegu jest znacznie krótszy oraz krótszy jest czas przebywania pacjentki w szpitalu. Przy wykonaniu laparoskopii w mniejszym stopniu stosowane są leki przeciwbólowe. Zauważono również, iż przy zastosowaniu laparoskopii mniejsze jest ryzyko wystąpienia kolejnej ciąży ektopowej.

W przypadku kobiet niestabilnych hemodynamicznych zalecana jest jednak laparotomia, ze względy na konieczność zastosowanie jak najszybszej interwencji. Taki zabieg wykonywany jest przede wszystkim u kobiet z objawami wstrząsu przy ciąży jajowodowej. Niekiedy wykonywany jest także zabieg salpingotomii, tj. nacięcie jajowodu, bez jego usuwania. Zabieg ten wykonywany jest laparoskopowo. Jest to metoda leczenia operacyjnego z wyboru, u kobiet pragnących zachować płodność, u których wykryto zmiany także w drugim jajowodzie. Taki zabieg jednak wiąże się z pewnymi powikłaniami. Może pojawić się niewielkie krwawienie z jajowodu po operacji, a także występuje duże prawdopodobieństwo rozwinięcia się kolejnej ciąży ektopowej w pozostawionym jajowodzie.

Niekiedy leczenia farmakologiczne stosuje się zamiast leczenia operacyjnego ciąży pozamacicznej. Wykazano, iż jest ono równie skuteczne jak zabieg operacyjny. Polega ono głównie na podawaniu domięśniowo metrotreksatu, w dawce obliczonej indywidualnie dla każdej kobiety, wyliczonej na podstawie powierzchni ciała kobiety - 50 mg leku/m2. Schemat leczenia polega na jednorazowym podawaniu leku, przy czym w 4. i 7. dniu po zaaplikowaniu farmaceutyku bada się poziom hCG – gonadotropiny kosmówkowej. Jeżeli zmniejszenie stężenia hCG jest mniejsze niż 15%, podawana jest kolejna dawka metroteksatu.

Stosowanie tego leku wiąże się jednak z pewnymi działaniami ubocznymi. Mogą pojawić się bóle brzucha, zapalenie spojówek, zapalenie jamy ustnej, zaburzenia gastryczne. Lek ten ma działanie teratogenne, dlatego przez okres 3 miesięcy po przyjęciu leku kobieta powinna stosować metody antykoncepcyjne. Kobiety kwalifikowane do leczenia farmakologicznego ciąży pozamacicznej, to takie u których stężenie beta-hCG we krwi nie przekracza 3000 j./l. W czasie leczenia farmakologicznego ciąży pozamacicznej zaleca się przyjmowanie dużej ilości płynów przez kobietę, a także wstrzemięźliwość seksualną. Zastosowane leczenie zależne jest od warunków klinicznych oraz planów kobiety dotyczących zajścia w ciążę w przyszłości.