Kiedy można przestać karmić piersią?

• Zakończenie karmienia piersią jest zależne tylko od matki i dziecka. Nie ma bowiem wyznaczonego konkretnego terminu, kiedy ma to nastąpić. Dziecko można karmić tak długo, jak chce mama i w zależności od tego, ile ma pokarmu, nawet do drugiego roku życia. Światowa Organizacja Zdrowia zaleca jednak, aby niemowlę otrzymywało pokarm pochodzący od matki przez pierwszych sześć miesięcy swojego życia. Następnie można zacząć wprowadzać produkty stałe odpowiednie dla dziecka, podtrzymując jeszcze przez jakiś czas karmienie piersią, najlepiej do roku.
• Karmienie dziecka piersią chociaż przez krótki czas jest dla niego korzystne. W pierwszych dniach po urodzeniu dziecka piersi produkują siarę. Substancja ta zawiera niezbędne składniki, które wzmacniają układ odpornościowy dziecka. Istnieje wiele dowodów na to, że dzieci karmione piersią przez pierwsze pół roku życia rzadziej cierpią z chorób wieku dziecięcego. Należą do nich zapalenie żołądka i jelit, choroby układu oddechowego i ucha środkowego.
• Zdarza się, że dziecko samo daje sygnały, że karmienie naturalne nie jest mu potrzebne. Leżąc przy piersi, może być niespokojne, ssać przez chwilę brodawkę, a następnie odwracać się od niej. Może również bawić się piersią zamiast ssać ją. Jeśli wykazuje zainteresowanie innymi produktami podczas ich jedzenia lub picia, może być ono gotowe na odstawienie od piersi.
• Mimo tego, że dziecko jest w pełni szczęśliwe przy piersi, kobieta może mieć już dość tego rodzaju karmieniem. I ma do tego jak najbardziej prawo. Nie powinna zadręczać się tym, że już nie chce w ten sposób odżywiać dziecka. Dla pracujących matek konieczność odsysania pokarmu czy niechętny do współpracy personel żłobka może stać się czynnikiem skłaniającym do przerwania karmienia piersią. Matki mogą mieć także pod opieką inne dzieci. Czasami kobiety są po prostu zmęczone, produkcja mleka spada, a dziecko potrzebuje wtedy zamienników.
• Karmienie piersią nie może być odbierane jako harówka. Jeśli kobieta karmiła dziecko tak długo, że na pewno przyniosło mu to korzyści, i czuje, że trzeba zrobić krok dalej, powinna to zrobić.
• Czasami kobieta musi przestać karmić piersią wcześniej niż zamierzała. Może ona wtedy czuć się przygnębiona, jeśli chciała takie karmienie prowadzić dłużej.

Matki, które zdecydują się na zmianę sposobu żywienia dziecka, mogą napotkać opór z jego strony. Gwałtowne odstawienie od piersi może być traumatyczne dla dziecka. Dlatego najlepiej proces ten przeprowadzić powoli. Warto rozpocząć go w dniu, w którym dziecko wykazuje mniejsze zainteresowanie piersią. Następnie co kilka dni lub co tydzień zastępować jedno karmienie piersią karmieniem z innego źródła. Może to potrwać kilka tygodni. Początkowo żeby przyzwyczaić dziecko do butelki kobieta może podawać przez nią własny pokarm, a następnie dopiero mieszanki dla dzieci.

Stężenie przeciwciał zwiększa się podczas ograniczania podawania mleka kobiecego. To zapewnia dziecku ochronę podczas wprowadzania do jego diety nowych produktów. Powolne odstawianie od piersi chroni dziecko podczas tego okresu. Kobieta powinna pamiętać, aby przytulać dziecko podczas karmienia. Będzie wtedy czuło się blisko z matką. Poza tym powolne odstawienie od piersi może uchronić matkę takimi problemami jak zapalenie sutka.

Mleko matki lub sztuczne mieszanki powinny być podstawą pożywienia dziecka przez pierwszy rok życia. Stałe pokarmy warto podawać dziecku:

• gdy zacznie wykazywać zainteresowanie nimi w momencie, gdy inne osoby je jedzą,
• wykonuje gesty, które znaczą tyle co „mnie też nakarm”,
• potrafią trzymać prosto głowę i siedzieć samodzielnie.

Niemowlaki, które urodziły się w terminie, mają pewien zapas żelaza. Matka może się niepokoić, gdy jego poziom spada ok. szóstego miesiąca życia dziecka. Mleko matki zawiera niewielkie ilości żelaza, które łatwo się wchłania. Ostatnie badania pokazały, że ryzyko niedoboru żelaza jest niskie u dzieci donoszonych i karmionych piersią także przez pewien czas po wprowadzeniu stałych produktów.

Niektóre kobiety nie śpieszą się do przerwania karmienia piersią. Czasami rodzina lub znajomi czują się niekomfortowo, gdy kobieta karmi piersią większe dziecko. Warto wtedy wytłumaczyć innym, dlaczego matka postępuje w ten sposób. Jednak dopóki sprawia to przyjemność matce i dziecku, kobieta nie powinna z tego rezygnować.

Dzieci mogą płynnie przejść z karmienia piersią na butelkę lub specjalny kubek, jeśli matka jest przygotowana emocjonalnie na to. Znając kilka faktów, może pomóc mu płynnie to zrobić. Każda kobieta sama musi podjąć jednak tę decyzję.

Źródła

1. Hayes E. Karmienie piersią, REA, Warszawa 2007, ISBN 83-7141-945-4
2. Mub K. KARMIENIE PIERSIĄ - poradnictwo i promocja, MedPharm, Wrocław 2008, ISBN 978-83-60466-35-3
3. Opala T. Ginekologia - podręcznik dla położnych, pielęgniarek i fizjoterapeutów, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006, ISBN 83-200-3353-5
4. Bień A. Opieka nad kobietą ciężarną, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2009, ISBN 978-83-200-3649-7