Jak zachować się podczas burzy?

Dzieci, podobnie jak dorośli, każdego dnia obserwują pogodę. Uczą się, jak zmienia się ona wraz z porami roku i jak się ubierać, by było nam ciepło.

Nie możemy jednak zapominać o tym, by przestrzegać dzieci przed zjawiskami ekstremalnymi, jakie mogą się pojawić w naszej strefie klimatycznej. I nie chodzi o to, by najmłodszych straszyć, ale by wiedzieli, jak się zachować podczas burzy lub wichury. To niezwykle ważna lekcja, bo każdego roku w wyniku wyładowań atmosferycznych ginie kilkadziesiąt osób. O czym zatem należy pamiętać?

• Kiedy burza zaskoczy was na otwartej przestrzeni, unikajcie chowania się pod drzewami, w gęstych zagajnikach, na skraju lasu i pod drewnianymi słupami linii energetycznych. Są to bowiem miejsca najbardziej narażone na uderzenie pioruna.
• Jeśli jechaliście na rowerach, zejdźcie z nich i odejdźcie co najmniej 3 m od nich.
• Poszukajcie schronienia. Najlepiej jest wejść do jakiegoś budynku, np. sklepu lub kościoła, i tam przeczekać burzę. Możecie też schować się pod mostem lub wiaduktem.
• Odsuńcie się od jakichkolwiek metalowych elementów i ich nie dotykajcie.
• Nie używajmy telefonu komórkowego!

A jak zachować się podczas burzy w domu?

• Zamknijcie okna i drzwi, skutecznie zabezpieczając je przed otwarciem.
• Nie podchodźcie do okien w czasie burzy.
• Wyłączcie urządzenia elektryczne i gazowe.
• Miejcie pod ręką dodatkowe oświetlenie, np. latarkę.
• Jeśli znajdujemy się w centrum burzy i silnego wiatru, zejdźmy do pomieszczenia na najniższej kondygnacji domu. Usiądźmy pod ścianą nośną.

Pamiętajmy jednak, że w to my, rodzice, jesteśmy odpowiedzialni za bezpieczeństwo dzieci. Najmłodsi nie zawsze wiedzą, jak odczytywać informacje pogodowe i nie są świadome ostrzeżeń. Jeśli więc w najbliższych godzinach spodziewamy się burzy, nie wybierajmy się w żadną podróż. Będąc na urlopie, przed wyruszeniem w góry lub nad jezioro, bacznie obserwujmy niebo. Jeśli pojawi się ryzyko burzy, jak najszybciej zejdźcie ze szlaku i wydźcie z wody. Przekonanie, że "może przejdzie bokiem" może być tragiczne w skutkach.

Niekiedy dziecko odczuwa silny strach przed burzą, która wydaje się być potężna i przerażająca. Potwierdza to huk piorunów i pojawiające się na niebie rozbłyski. Najmłodsi nie wiedzą, co się dzieje i tracą poczucie bezpieczeństwa.

Jeśli dziecko boi się burzy, nie wolno zostawiać go z tym problemem. Porozawiajcie o tym, czym są zjawiska atmosferyczne i jak powstają. Możecie sięgnąć po tematyczne książeczki, np. "Franklin boi się burzy" oraz "Kicia Kocia i straszna burza". Wykonajcie też pracę plastyczną, która przedstawi burzę. Możecie ją narysować lub namalować.

– Nie wolno wyśmiewać lęków dziecka. Nie zawstydzajmy go i nie lekceważmy jego obaw, ale też nadmiernie się na nich nie skupiajmy. Nie pytajmy go nieustannie, czy aby na pewno się nie boi. Unikajmy też rad w stylu: „Tylko się nie bój!”. Im większa koncentracja na lęku, tym mocniejsze jego przeżywanie – mówi psycholog Daria Jaworska, autorka książki "Bezik Wielki Pies. Boję się tego psa", w której opisuje doświadczenie lęku i sposoby radzenia sobie z nim w kontekście dzieci. I dodaje:

– Jeśli dziecko się boi, uzbroimy się w cierpliwość oraz empatię. Nie irytujmy się i nie zmuszajmy do przezwyciężania swoich lęków na siłę. Ono nie robi tego złośliwie. To jest poza jego wolą. Pamiętajmy też, że lęk pełni bardzo ważną funkcję adaptacyjną. To dzięki niemu uczymy się oceniać niebezpieczeństwo w danej sytuacji. Problem pojawia się wtedy, gdy strach jest tak silny, że utrudnia codzienne funkcjonowanie.

Jeśli więc dziecko odczuwa paniczny strach przed burzą, warto skonsultować się z psychologiem dziecięcym.