Czego uczą bajki?

Dziecko angażuje się wyłącznie wtedy, gdy jest aktywnym uczestnikiem zabawy, a nie tylko biernie słucha czy ogląda. Wspólne snucie opowieści i czytanie, rozwija wyobraźnię, maluch uczy się wtedy naśladować zachowania ulubionego bohatera. Świetnym ćwiczeniem jest wymyślenie zakończenia bajki. Namów dziecko, by podjęło taką próbę, mobilizuj je, odrobinę podpowiadaj, ale nie kończ za nie zdań, nic mu nie zmieniaj, tylko słuchaj z zaciekawieniem i chwal, a maluch na pewno wpadnie na jakiś oryginalny pomysł.

Jednocześnie taka zabawa ma dodatkowy walor. Odpowiednio dobrana bajka będzie doskonałym pretekstem do zmierzenia się z jakimś trudnym tematem, jak np. oswojenie się z potworami spod łóżka, pająkami przy oknie czy lękiem przed psami sąsiadów. Wybieraj odpowiednie bajki, a potem czytaj je, nie podnosząc głosu, ani nie budując napięcia. Normalnym, spokojnym głosem opowiedz historię, a dziecko zauważy, że jeśli mama i tata się nie boją, to wszystko jest w porządku i potwory wcale nie są takie straszne. Pamiętaj, że to ty jesteś dla swojego dziecka największym autorytetem!

Ponadto bajki dobrze wpływają na psychikę i emocje, rozwijają wrażliwość i empatię. Zawsze występują w nich przeróżni bohaterowie, są dobrzy i źli, silni i słabi, piękni i brzydcy. Dziecko uczy się, że silni powinni pomagać słabszym, wygląd zewnętrzny nie jest najważniejszy, dobre uczynki są nagradzane, a złe karane. Zapewne maluch zacznie się utożsamiać z ulubioną postacią także wtedy, gdy ta znajdzie się w jakichś tarapatach, albo jest jej smutno. A skoro bohater poradził sobie z problemem i wygrał z kimś złym i większym, to dziecko też da sobie radę.

Jednocześnie pamiętajmy, że świat bajek nie zawsze jest utopią, bohaterowie nie są nieustannie zadowoleni i nie podskakują ciągle ze szczęścia. Dzięki temu dziecko nauczy się przeżywać i odczytywać negatywne emocje, takie jak: strach, gniew czy złość. Nie będzie zatem zdezorientowane, gdy na ulicy ludzie zaczną się kłócić lub gdy mama krzyknie z przerażenia w jakiejś nowej sytuacji. A może nawet wykaże się inicjatywą i pocieszy swoją mamę, mówiąc, że nie ma, czego się bać, bo to tylko pająk albo mała myszka…

Codzienne czytanie dziecku we wczesnym okresie rozwoju, nawet kilku kartek książki, pomoże mu wypowiedzieć pierwsze słowo, a w późniejszym wieku – wzbogaci słownictwo. Pokaże, że można posługiwać się innym językiem niż ten, którego używają ludzie na ulicy czy w sklepie. Gdy dziecko zacznie już samo czytać, to bajki, a później literatura dziecięca, ułatwią mu tworzenie rozbudowanych, poprawnych wypowiedzi. W ogóle czytanie rozwija umiejętność analizowania, wyciągania wniosków i zapamiętywania, co przyda się w szkole oraz w domu. Ponadto dzięki regularnemu czytaniu każde dziecko, nawet wyjątkowo roztargnione i zapominalskie, nie będzie miało problemu ze skupieniem uwagi przez dłuższą chwilę na jednym zagadnieniu. Będzie się łatwiej koncentrować.

Pamiętajmy, że równie ważne jak czytanie z dzieckiem, jest wybranie odpowiedniej bajki. Powinniśmy sięgać po te wartościowe.