Ćwiczenia na obręcz barkową. Jak ją wzmocnić?

Obręcz barkowa (obręcz kończyny górnej, łac. cingulum membri superiori) to struktura kostna, połączona za pomocą stawów. Stanowi punkt podparcia dla mięśni kończyn górnych, połączona jest z nią prawa i lewa ręka.

Kości obręczy barkowej łączą wolną część kończyny górnej ze szkieletem osiowym. Obręcz kończyny górnej stanowi niekompletny pierścień, otwarty z przodu i z tyłu, zachowując ruchomość w każdym kierunku.

Kości tworzące obręcz barkową to obojczyk i łopatka. Na obręcz kończyny górnej składają się następujące stawy:

• staw barkowo - obojczykowy;
• staw mostkowo - obojczykowy (jego wzmocnieniem jest więzadło obojczykowe łączące prawą i lewą obręcz barkową);
• staw ramienny;
• staw łopatkowo - żebrowy.

Jak rozpoznać spiętą obręcz barkową u maluszka? Objawy to m.in.:

• trudności przy ubieraniu;
• wysoko ustawione barki w leżeniu, siadzie oraz w czasie chodu;
• trudności z wysuwaniem rączek w stronę zabawki;
• trudności z właściwym podporem podczas leżenia na brzuszku;
• niechęć do dotykania ramion dziecka;
• trudności z rotacją zewnętrzną w obrębie stawów barkowych;
• mocne odginanie głowy do tyłu;
• prężenie ciała;
• zaciskanie piąstek.

Możemy zaobserwować, że maluch ustawia obręcz barkową wysoko, a w czasie leżenia na brzuszku, po 3. miesiącu życia, jego przedramiona nie są skierowane na przód, lecz nadal znajdują się pod klatką piersiową.

Dziecko może przyjmować pozycję czworaczą i czworakować ustawiając dłonie tak, by paluszki skierowane były do środka.

Oto kilka ćwiczeń, które pozwolą wzmocnić obręcz barkową u dziecka. Ćwiczenia te sprzyjają także normalizacji poziomu napięcia mięśniowego w obręczy barkowej.

Ćwiczenie na obręcz barkową 1. Wysoki podpór

Już pod koniec I kwartału, w 3. miesiącu życia dziecka możemy zacząć ćwiczyć wysoki podpór. Jest to pozycja, w której dziecko leży na brzuszku i podnosi główkę i tułów na wyprostowanych ramionach.

Do wspomagania dziecka w osiąganiu i utrzymywaniu właściwej pozycji możemy wykorzystać wałeczek piankowy (basenowy).

To samo ćwiczenie wykonywane w drugim kwartale powinno być dla dziecka już nieco większą przyjemnością. Możemy spodziewać się, że maluszek wprowadzony w wysoki podpór będzie w stanie samodzielnie utrzymać tę pozycję, a także, że będzie mógł się rozglądać.

Ćwiczenie to rewelacyjnie wzmacnia mięśnie ramion i grzbietu, sprzyja również normalizacji napięcia mięśniowego obręczy barkowej.

Ćwiczenie na obręcz barkową 2. Rozluźnianie rąk

Przysuwamy malucha do siebie tak, by oparło swoją pupę o nasz brzuch. Nogi powinny być zgięte, stopy luźne, dziecko nie może zapierać się nimi o siebie.

Ręce kładziemy na barkach dziecka, by kciuki znajdowały się na jego barkach lub obojczykach. Kciuk powinien robić ruch cofania barku.

Palce, które mamy pod dzieckiem, wsuwamy bardziej pod nie, w kierunku w dół i do środka. W tym miejscu pojawią się dwa wskaźniki, upewniające nas, że dobrze wykonujemy ćwiczenie: pierwszy: maluch uwolni szyję, która się wydłuży; drugi: trzymając ręce na ramionach, poczujemy, że ramiona dziecka stają się luźniejsze razem z możliwością wyprostowania rąk w łokciach.

Jeśli dziecko może wyprostować ręce w łokciach, od tego momentu utrzymujemy 2 - 3 minuty. Ważne aby utrzymać otwartą, długą szyję i barki niżej.

Ćwiczenie na obręcz barkową 3. Zabawy rozluźniające

Dobrym sposobem na rozluźnienie obręczy barkowej jest zabawa, która może polegać na:

• turlaniu, dzięki któremu przeniesiemy ciężar ciała na barki;
• klaskaniu w dłonie;
• obejmowaniu rączkami tułowia;
• unoszeniu ramion bokiem w górę, gdy maluch leży na pleckach;
• sięganie rączkami do stópek.