Co jedzą kobiety po porodzie w polskich szpitalach? Sprawdziliśmy

Sieć obiegła informacja o kobiecie, która po porodzie dostała w szpitalu tak smaczne posiłki, że nie chciała wychodzić do domu. Pachnąca ryba w sosie, dwie różne sałatki warzywne, świeże owoce, warzywa, chrupiące pieczywo, gorące zupy – na szpitalnej tacy znalazło się to i jeszcze więcej. To wszystko nie wydarzyło się jednak w Polsce, ale w Japonii.

Nie gorzej jest w Szwecji. Tam kobiety po porodzie dostają posiłki złożone z sera, świeżej szynki, licznych warzyw, posypanych szczypiorkiem. Do tego woda oraz herbata do wyboru.

Tymczasem nad Wisłą nadal smutną normą są posiłki mdłe, przypominające nieokreśloną masę.

Agnieszka rodziła w jednym ze szczecińskich szpitali w październiku 2016 roku. Na śniadanie otrzymywała zazwyczaj parówki. - Pachniały odrzucająco, czasem dostałam kawałek jakiejś wędliny. Gdy dostaje się 3 kromki chleba, 2 kawałki wędliny i jeden liść sałaty, to się człowiek zastanawia, co ma z tym zrobić – wspomina dziewczyna.

- Obiady wyglądały zazwyczaj podobnie, porcje może i były odpowiednie, ale same dania czasem nie przypominały niczego mi znanego – dodaje.

Marta mieszka w Płocku i w tamtejszym szpitalu, na początku października 2017 r., przyszło na świat jej dziecko. Poród odbywał się drogą cesarskiego cięcia. – W drugiej dobie po porodzie dostałam kilka kromek chleba i kawałek masła. Kolejnym posiłkiem była woda z 1/10 kostki rosołowej, a w niej kasza manna. Później dostałam chleb, masło, sałatę i dwa plastry wyrobu "wędlinopodobnego" – mówi Marta.

Te dwa porody dzieli rok, a jak widać niewiele się zmieniło.

Historia odpowiedniego żywienia w czasie porodu i po porodzie sięga lat 40. XX wieku. To właśnie wtedy Curtis Mendelson, amerykański ginekolog w swoim raporcie grzmiał, by kobietom, które poddawane są zabiegowi cesarskiego cięcia, nie podawać jedzenia. Argumenty – jak na ówczesną widzę medyczną - były trafne. Mendelson twierdził, że resztki pokarmowe mogłyby dostać się do płuc przyszłej mamy, która w tamtych czasach była ogólnie znieczulana i spowodować chorobę znaną dzisiaj jako zachłystowe zapalenie płuc.

Niestety przekonanie ginekologa zaczęło dotyczyć wszystkich kobiet rodzących. I nie zmieniło się to do dziś – szczególnie w niewielkich polskich szpitalach. Zdarza się, że kobiety po cesarskim cięciu otrzymują jednie wodę do picia. Albo chleb z masłem. Mimo że także polscy lekarze są przeciwni takim rozwiązaniom i mówią o tym coraz głośniej.

O ile w przypadku cesarskiego cięcia opóźnienie pierwszego posiłku może być uzasadnione zabiegiem medycznym, o tyle po porodzie siłami natury kobieta powinna dostać danie pełnowartościowe. Żywienie świeżo upieczonych mam przebywających na oddziałach pozostawia jednak wiele do życzenia. Już w 2015 roku zwracały na to uwagę organizatorki inicjatywy "Lepszy Poród", które zorganizowały akcję "Dałam życie, umrę z głodu".

- To, co dawało się do jedzenia po porodzie, było wręcz nieprawdopodobne. Suchy chleb, kleiki, smętne dania prawie bez żadnej wartości odżywczej były na porządku dziennym. Kiedy poprosiłyśmy kobiety o przesyłanie zdjęć z porodówek, okazało się, że to nasza polska rzeczywistość – mówi Karolina Piotrowska z inicjatywy "Lepszy Poród".

Po zakończeniu akcji, organizatorki opracowały ulotkę z informacjami o tym, co powinna jeść kobieta po porodzie, które trafiły do polskich szpitali. Drgnęło.

- Teraz jest troszkę lepiej. Coraz więcej placówek zwraca uwagę na to, co powinna jeść kobieta po porodzie. Nadal zdarzają się jednak i takie, które odstają od normy. To bulwersuje i wywołuje niedowierzanie – zaznacza Karolina Piotrowska.

Postanowiliśmy to sprawdzić i na jednej z grup na Facebooku poprosiliśmy kobiety, by podzieliły się z nami swoimi historiami porodowymi i powiedziały, co dostały po porodzie do jedzenia. Efekt? Dziesiątki zdjęć i ponad setka komentarzy. Oto niektóre z nich.

- Przy poinformowaniu o diecie wegetariańskiej dostawałam bułki z masłem, miód i plasterek jakiegoś warzywa, za to na obiad ziemniaki z sosem od mięsa, oczywiście z wyjętym mięsem, ryby, raz dostałam naleśnika. Moje obiady zjadała koleżanka z łóżka obok, bo bardzo lubiła ryby, mówiła, że te dania są milion razy lepsze niż ich "nibymięsne" pulpety. Ale żeby nie było za kolorowo to trzeba było grzać to w mikrofalówce, bo było zimne jak z lodówki. Pomijając kwestie samych posiłków to nasłuchałam się mnóstwa epitetów w stosunku do swojego wyboru diety. Od "ta inna" po "niedpowiedzialna gówniara" – wspomina Klaudia.

- Ja po porodzie dostałam chleb z masłem, po kryjomu mąż kupił mi dżem do tego chleba, położne twierdziły, że nic poza posiłkami w szpitalu nie jest mi potrzebne. Na śniadania jeszcze zawsze była zupa mleczna, której nie lubię, więc zostawał mi chleb z mortadelą, jakąś dziwną breją lub w najlepszym przypadku białym serem. Nie wiem tylko jak te posiłki są przydzielane. Kiedyś jechałam windą z panią z kuchni - miała paprykę, apetyczną wędlinę, pomidory. Nawet mówiłam koleżankom z sali, że dziś będzie posiłek na wypasie. A co się okazało? Na patologii i położnictwie dostaliśmy nadal "jakieś coś" – dorzuca Joanna.

- Ja po porodzie dostałam dwie kromki śmierdzącego pleśnią chleba, kostkę margaryny roślinnej, bo masłem trudno to było nazwać, i dwa kawałeczki surowej papryki czerwonej – wylicza Anna.

Takich historii jest dużo więcej. Na szczęście jednak duże grono kobiet pobyt na oddziale położniczym wspomina miło. Posiłki również.

- Jedzeniem byłam zachwycona! Miałam dwie opcje z menu do wyboru, oprócz śniadania, obiadu i kolacji, dostawałam tez drugie śniadania. Jedzenie zdrowe i smaczne, duże porcje, których nie dawałam rady zjeść. Naprawdę pyszne! – pisze Halszka.

- Jedzenie było smaczne, dużo i bez głupiej diety. Najbardziej pamiętam posiłek po pierwszym porodzie, bo zaraz po tuleniu wjechała zupka, potrawka z kurczaka, racuchy z jabłkami i jogurt malinowy. Wspaniałomyślnie oddałam mężowi jogurt – dodaje Aleksandra.

Dlaczego żywienie kobiet po porodzie jest tak ważną kwestią? Eksperci od lat coraz głośniej mówią o tym, że poród siłami natury to ogromny wysiłek dla organizmu.

- Szacuje się, że kilkugodzinny poród drogami i siłami natury to wysiłek porównywalny do rozładowania tira z ciężkich bagaży. Tuż po nim wskazana jest więc z jednej strony regeneracja, a z drugiej - odpowiednie odżywienie. To powinno być podobne do tego, co jedzą po przebiegnęciu maratonu sportowcy - wylicza dr Jerzy Zwoliński, ginekolog ze Szpitala Specjalistycznego im. Świętej Rodziny w Warszawie.

I coś w tym jest. Eksperci wyliczyli, że podczas porodu kobieta spala ok. 10 tys. kalorii. Maratończyk po ok. 2-godzinnym biegu - 2,5 tys. Nie ma więc wątpliwości, że kobiety na porodówkach powinny dostawać pełnowartościowe posiłki. Jednocześnie jednak w Polsce nie funkcjonują normy, które dotyczyłyby każdego szpitala.

- Szacujemy, że kobieta poza ciążą (przed lub po) ma w jelitach ok. 2 kg bakterii. W ciąży - ok. 5 kg. One zmieniają tolerancję pokarmową. I to od niej powinno zależeć żywienie - zaleca dr Zwoliński.

Co zatem powinna jeść młoda mama? Jej dieta ma być lekkostrawna, ale jednak bogata w składniki odżywcze. Parówki z pieczywem ich nie zapewnią. W połogu zwiększa się zapotrzebowanie na białko do ok. 200 g na dobę. - Reszta jest kwestią indywidualną. Jedno jest jednak pewne - panie powinny brać przykład ze sportowców i po wysiłku jeść lekko, a dopiero późnej bardziej odżywczo. Mimo wszystko, nakazywałbym jednak ostrożność - zaznacza Zwoliński.

A w kwestii podawania ubogich posiłków, doszukuje się argumentów ekonomicznych.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl