28-letnia kobieta wychowuje 14 dzieci. 13 z nich to adoptowane sieroty z Ugandy

Katie Davis przed rozpoczęciem studiów postanowiła zrobić coś szczególnego i niezwykłego, co zapamięta na całe życie. Podjęła decyzję o wyjeździe na wolontariat do jednego z afrykańskich krajów. To miała być wspaniała przygoda. Zaczęła się w grudniu 2006 roku.

To miała być krótka podróż, ale ostatecznie Katie przez rok pracowała w Ugandzie. Była nauczycielką osieroconych dzieci. Miała z nimi tak dobry kontakt, że wielu podopiecznych traktowało ją niemal jak matkę.

Katie biła się z myślami. Wiedziała, że w jej rodzinnym mieście Nashville w Stanach Zjednoczonych, czekają na nią rodzina i przyjaciele. W końcu podjęła decyzje, która dla wielu ludzi byłaby szalonym rozwiązaniem. Po ukończeniu szkoły średniej w lecie 2007 roku, wróciła do Ugandy.

Pewnego dnia wioskę Jinja, w której mieszkała, nawiedziła potężna burza. Lepianka, w której mieszkały 3 uczennice Katie, została zniszczona. Wszystkie dziewczynki były nosicielkami wirusa HIV. Jedna doznała poważnych obrażeń i musiała być hospitalizowana. Katie bardzo przejęła się sytuacją dzieci, postanowiła nie zostawiać ich samych. Nie pozwoliła im wrócić do sierocińca. Przyjęła je pod swój dach.

22-letnia wówczas Katie musiała znaleźć większe lokum dla siebie i trójki nowych domowników. Wynajęła domek, który szybko wypełnił się dziećmi. Kobieta przygarnęła 10 dziewczynek. Wszystkie były samotne, chore lub doświadczyły przemocy.

Sytuacją Katie zainteresowały się media. W jednym z wielu wywiadów, których udzieliła, skomentowała swoją decyzję o adopcji. "Moim pierwszym odruchem wcale nie jest stwierdzenie: o, dziecko, pozwól mi je adoptować. Najlepiej, gdyby wychowywali je Ugandyjczycy. Ale wiedząc, że nie mają gdzie się podziać, nie jestem w stanie ich odesłać".

Katie podkreślała, że jest szczęśliwa jako matka 13 adoptowanych dzieci. Jednak jej marzeniem było zostać także żoną i urodzić dziecko. Nie sądziła, że to marzenie spełni się tak szybko.

Podczas wolontariatu poznała Benji'ego. Szybko zostali parą. Nie odkładali także decyzji o ślubie. Wszystko działo się już po adopcji wszystkich 13 dzieci przez Katie. Benji Majors zaakceptował to, że bierze za żonę kobietę z 13 dzieci. Też czuł potrzebę pomagania innym ludziom.

Na ich ślubie było 13 druhen. Ceremonia była skromna, miała miejsce w Ugandzie. Dziewczynki były bardzo szczęśliwe, ponieważ miały już od tamtej pory pełną rodzinę.

Katie i Benji doczekali się pierwszego, wspólnego dziecka. Na świat przyszedł ich synek Noah. Teraz ma prawie dwa latka. Bardzo dobrze dogaduje się ze swoimi starszymi, przybranymi siostrami.

W tym roku minęło dziesięć lat, odkąd Katie Davis Majors odbyła podróż, która zmieniła całkowicie jej życie. Niczego nie żałuje, jest szczęśliwa. Nadal mieszka w Ugandzie razem ze swoją rodziną. Cały czas zajmuje się pomocą potrzebującym dzieciom. Na swoim blogu napisała z tej okazji:

"10 lat temu przekroczyłam ocean. 10 lat w Ugandzie to praktycznie moje całe dorosłe życie. Jeżdżę znacznie lepiej po lewej stronie ulicy niż po prawej, nie potrafię zaparkować niczym innym jak 14-osobowym vanem. Ściągam buty przed wchodzeniem do jakiegokolwiek domu, bez względu na to, czy podłogą jest ziemia. Siadam chętniej na podłodze niż na krześle. To miejsce przyniosło mi męża i dzieci, moich przyjaciół, moje najlepsze i najgorsze dni. To miejsce postawiło mnie przed najtrudniejszymi wyzwaniami i moimi największymi sukcesami. To miejsce jest moim domem".

Katie już z pomocą męża, postanowiła pomagać ludziom w Ugandzie na dużo większą skalę niż dotychczas. Założyła fundację "Amazima ministries", która zapewnia dzieciom stypendia oraz wszelkie najpotrzebniejsze narzędzia, aby mogły się kształcić. Organizacja Katie uzyskuje pomoc z wielu miejsc na świecie.

Dodatkowo Katie nadal uczy ciężko doświadczone dzieci i się nimi opiekuje. Pomagają jej dorosłe już adoptowane córki. Oprócz pomocy w nauce i odrabianiu lekcji, rodzina zajmuje się leczeniem innych w lżejszych chorobach, opatrują rany, pomagają w transporcie, organizują zabawy i imprezy w wiosce. Uczą także religii.

Katie David Majors podkreśla często, że to oparcie w Bogu dało i daje jej siły do dalszej pracy. Nie wstydzi się o tym mówić publicznie.

Rodzina Majors cały czas myśli, jak mogą coraz lepiej pomagać społeczności ugandyjskiej. Nie zamierzają niczego zmieniać w swoim życiu, nadal będą działali aktywnie. Chcą także, aby ich wielka rodzina składająca się z całej lokalnej społeczności, ciągle się powiększała.

Katie w swoim wpisie na blogu podsumowującym 10 lat jej pobytu w Ugandzie napisała: "To jest nasze miejsce na ziemi. Tutaj mamy rodzinę, przyjaciół, sąsiadów. Nie wyobrażam sobie, żeby to inaczej mogło wyglądać".

Swoją niezwykłą przygodę opisała w książce o tytule "Kisses from Katie". Okazała się wielkim przebojem. Znalazła się na liście bestsellerów tygodnika "The New York Times" w 2011 roku. Dzięki temu wiele osób poznało jej historię.

Źródła

1. Facebook.com, katiemajors.blog