Problemy w wychowaniu dziecka

Problemy wychowawcze z dziećmi powstają często jako efekt niewłaściwych decyzji ich rodziców. Najczęstsze błędy wychowawcze polegają na zbyt negatywnej ocenie dziecka, która w przyszłości odpowiada za brak motywacji, niską samoocenę i zwracanie na siebie uwagi, np. poprzez agresję. Trudności wychowawcze mogą powstawać także w efekcie obserwowania agresji w najbliższym otoczeniu dziecka lub przyzwolenia rodziców na takie zachowanie. Często kłopoty opiekuńczo-wychowawcze rodzą się w momencie pojawiania się w rodzinie drugiego lub trzeciego dziecka.

Błędy wychowawcze

Wiele problemów wychowawczych z dziećmi bierze się z błędów ich rodziców, które popełniają od pierwszych miesięcy życia dziecka. Niektórych z nich nie da się naprawić w dorosłym życiu, bo były powtarzane przez cały okres dzieciństwa. Po pierwsze, rodzice zbyt często krytykują swoje dziecko, a zbyt rzadko udzielają mu motywujących pochwał. Niektóre dzieci przez całe życie słyszą od swoich rodziców, że inni są mądrzejsi i lepsi. Takie porównywanie działa demotywująco na dziecko, ponieważ traci ono ochotę i motywację do tego, aby starać się coś osiągnąć. W późniejszym okresie ma mniej wiary w siebie i niższą samoocenę.

Po drugie, zbyt często zdarza się, że rodzicom brakuje konstruktywnej krytyki. Jeśli wyliczasz błędy dziecka, staraj się zawsze wskazać drogę ich poprawy. Sama krytyka bez możliwości wskazania możliwości poprawy jest bezcelowa.

Po trzecie, ciągłe używanie przez rodziców słów: „zawsze”, „nigdy” to generalizowanie zachowań dziecka, które powoduje, że przestaje się starać, żeby zrobić coś, co będzie satysfakcjonowało rodziców. Skoro ciągle jego zachowanie jest tak samo oceniane, to tracą sens wszelkie starania.

Problemy wychowawcze z dziećmi powstają także, gdy rodzice nie okazują im miłości lub robią to zbyt rzadko. Dziecko powinno słyszeć od opiekunów, że jest dla nich ważne i kochane. Potrzebuje wsparcia i pozytywnych zastrzyków ciepła rodzicielskiego, bo wytwarzają one w dziecku poczucie bezpieczeństwa. Problemem jest nie tylko nieokazywanie uczuć i miłości dziecku, ale także poświęcanie mu zbyt małej ilości czasu. Zabiegani i zapracowani rodzice nie zawsze mają czas na zabawy i zajmowanie się dzieckiem, dlatego uważają, że kupienie mu nowej zabawki czy włączenie kreskówki załatwi wszystkie problemy wychowawcze.

Trudności wychowawcze

Główne problemy opiekuńczo-wychowawcze w początkowym okresie życia dziecka to agresja i przemoc. Różne są źródła rozwoju tych negatywnych emocji i okazywania ich w otoczeniu. Dzieci obserwują agresję w telewizji i oglądanych kreskówkach, a starsze pociechy w grach komputerowych. Nie wystarczy zatem włączyć dziecku bajkę i zająć się własnymi sprawami. Dobrze jest oglądać kreskówkę razem z nim i tłumaczyć, jakie zachowania są pozytywne, a jakie powinny być potępiane.

Agresja może ujawniać się także u dziecka, które obserwuje ją w swoim najbliższym otoczeniu. Mylisz się, jeśli sądzisz, że dziecko nie widzi kłótni i drobnych awantur domowych. Przeciwnie – malec dostrzega je wszystkie, a przecież najwięcej uczy się od osób z najbliższego otoczenia, a później powiela ich zachowania. Negatywne zachowania dziecka rozwijają się także wtedy, gdy ma na nie przyzwolenie rodziców. Jeśli od razu nie zareagujesz, gdy dziecko uderzy kogoś z rówieśników lub rodziny i surowo tego nie zabronisz, to twoja pociecha będzie powtarzać to zachowanie. Wkrótce stanie się ono dla niej metodą rozwiązywania problemów.

Nie możesz także pozwolić na to, by dziecko reagowało agresją na agresję. Jeśli rówieśnik w piaskownicy uderzy twojego malucha, to nie możesz tolerować sytuacji, w której twoje dziecko zareaguje tak samo. Metoda „oko za oko” nie sprawdza się przy wychowaniu dziecka. Potrzebna jest poważna rozmowa i tłumaczenie.

Poważne problemy wychowawcze z dzieckiem powstają również, gdy w rodzinie pojawia się młodsze rodzeństwo. Wówczas twoja pociecha staje się głośna, agresywna i dokucza. Brakuje jej dawnej uwagi, jaką niegdyś skupiali na niej najbliżsi. Dobrym rozwiązaniem tego problemu jest oczywiście rozmowa z dzieckiem. Możesz także liczyć na to, że po pewnym czasie dziecko przyzwyczai się do nowej sytuacji i zacznie zachowywać się jak kiedyś. Jeśli jednak zachowanie starszej pociechy będzie szczególnie dokuczliwe, możesz pomyśleć o zapisaniu go do przedszkola (jeśli do niego nie uczęszcza) lub na jakieś zajęcia dodatkowe, które wypełnią mu wolny czas.

Ewelina Stanios

Artykuły Problemy w wychowaniu dziecka

Wszyscy rodzice przechodzą przez etap skarżenia swoich szkrabów. Dzieci skarżą z różnych powodów – z zemsty, frustracji, poczucia niesprawiedliwości czy bycia mniej kochanym.

„Bo on mnie bije!”, „Bo ona zabrała mi zabawkę!”, „Bo on mnie przezywa!” – takie oskarżenia padają pod adresem niejednego dziecka, a dorośli często nie wiedzą, jak mają zareagować.

Co robić, gdy nasze dziecko bije inne dzieci? Jak się zachować, gdy maluch wyciąga rękę na rodziców? Jak reagować na przejawy agresji u maluchów?

Metoda Tomatisa nazywana bywa często treningiem słuchowym albo stymulacją uwagi słuchowej. Metoda ta znajduje zastosowanie między innymi w pomocy dzieciom, które wykazują trudności w nauce.

Gdy dziecko płacze, niejednej mamie też chce się płakać. Traci cierpliwość, nie wie, co ma robić, jak uspokoić dziecko. Zastanawia się, dlaczego maluch jest drażliwy. Jak reagować na płacz dzieci?

Krzyk jest sposobem komunikacji malucha. Dziecko krzycząc, wyraża agresję, frustrację, złość, gniew, ale też ból, poczucie krzywdy albo chęć zwrócenia uwagi na siebie. Krzyk pełni wiele różnych funkcji, ale najczęściej świadczy o buncie malucha, który testuje cierpliwość dorosłych, sprawdza, na ile może sobie pozwolić.

Gdy dziecko krzyczy, niejedna mama traci cierpliwość i sama zaczyna złościć się na dziecko, wrzeszcząc na nie wniebogłosy. Jak konstruktywnie reagować na krzyki dzieci?

Krzyk jest sposobem komunikacji malucha. Dziecko krzycząc, wyraża agresję, frustrację, złość, gniew, ale też ból, poczucie krzywdy albo chęć zwrócenia uwagi na siebie. Krzyk pełni wiele różnych funkcji, ale najczęściej świadczy o buncie malucha, który testuje cierpliwość dorosłych, sprawdza, na ile może sobie pozwolić.

Rywalizacja rodzeństwa to naturalna sprawa. Dzieci nieustannie zabiegają o uwagę rodziców, chcą czuć się zauważone, kochane. Lubią, gdy docenia się je za sukcesy. Jeśli rywalizacja ta zachowuje ...

Nieduża różnica wieku między dziećmi jest trudna na początku rodzicielskiej drogi, ale procentuje kiedy dzieci podrastają.

Z czego wynikają niewłaściwe zachowania niegrzecznego dziecka ? Często z przekory. Maluch, który ma półtora roku uwielbia robić wszystko na odwrót – idzie w drugą stronę niż potrzeba, gdy ...

Wychowanie dziecka to ciężka praca, zwłaszcza, gdy jest ono uparte jak przysłowiowy osioł. Jednak nie wszyscy wiedzą, że często upór dziecka jest mechanizmem ochronnym wobec nadopiekuńczości ...

Marudne dziecko nie ułatwia życia rodzicom. Ciągle narzekający maluch potrafi wyprowadzić rodziców z równowagi. Ci jednak muszą wykazać się cierpliwością i pewnym sprytem, by odwrócić uwagę ...

Dzieci różnie reagują na pojawianie się rodzeństwa. Niektóre z nich obawiają się, że zrobiły coś nie tak i przez to rodzice chcą mieć nowe dziecko w rodzinie , inne nie mogą doczekać się brata lub ...

Przygotowujcie dziecko na przyjście rodzeństwa. Pozwalajcie mu na kontakt „z brzuszkiem”.

Wiele kwestii jest trudnych dla rodziców. Szczególnie kłopotliwe są kłamstwa dzieci. Zdarzają się one często i z wielu powodów. Zwykle przyczyną jest chęć zwrócenia na siebie uwagi, uniknięcia ...

Kupowanie ubranek dla maluchów to sama przyjemność - są kolorowe i miłe w dotyku. Ale ubieranie dziecka to dla wielu rodziców pole minowe. Trudne są zwłaszcza początki. Niektóre maluchy za nic w ...